Dirk-jan van HAMEREN

Geboortedatum: 14 juli 1965
Geboorteland: Nederland

Ik heb enkele jaren geleden vergeefs geprobeerd om met Dirk-Jan van Hameren in contact te komen om wat meer informatie over hem te krijgen. Dat is toen niet gelukt. Hij is een drukbezette hoge piet bij multinational Nike.
Ik kreeg toen wel een beeld van hoe het er bij zo’n multinational aan toe gaat. Niemand kon me toen vertellen waar hij uithing. Met die slechte ervaring in mijn hoofd was ik verrast toen ik plotseling een mail van hem kreeg.
De oorzaak van de miscomminucatie was de ziekte van zijn secretaresse, waardoor mijn vraag bij een vervangster was blijven steken. Kan gebeuren en een hoge pief is hij, want achter zijn naam stond: Vice President/General Manager NIKE SPORTSWEAR Global Category Management.
Het betekent, zo schreef hij, dat hij zich een ongeluk vliegt en de jetlags totaal geen invloed meer op hem hebben, omdat er geen beginnen aan is om zijn bioritme te ordenen. Zelfs niet met een gezonde secretaresse.
Onbegonnen werk dus om even rustig met die man te babbelen. Maar hij is wel jarig vandaag en hij viert ergens in de wereld zijn 53ste geboortejaar. Daarom wil ik op deze plaats en tijd toch een stukje over hem publiceren.
Dirk-Jan was een prachtige atleet die in de jaren negentig maar liefst tien keer kampioen van Nederland is geweest en ons land twee keer op de Olympische Spelen (1992 en 1996) heeft vertegenwoordigd. Op het onderdeel kilometer tijdrit werd hij respectievelijk negende en twaalfde.
Hoewel hij ook wel op de weg zal hebben gereden, heeft hij al die titels op de baan behaald in de onderdelen sprint, kilometer tijdrit en keirin. Een snelle jongen en dat is-ie in een ander opzicht kennelijk nog steeds.
Volgens een slogblog-volger die hem in functie bij de KNWU een aantal jaren van dichtbij heeft meegemaakt was Dirk-Jan een prettige vent, maar niet het type van de doorsnee-wielrenner. Een jongen die totaal geen profplannen had, maar al druk bezig was met zijn maatschappelijke carrière.
Wel een mooie renner om te zien, die met zijn 1 meter 87 en 87 kilo ideaal gewicht als gegoten op zijn fiets zat. En op de schaats stond, want hij is ook een kandidaat voor de winterse rubriek Van de smalle bandjes op de gladde ijzers.
Hij schreef er ook nog bij dat hij met zijn gezin in de stad Newport woont in de staat Oregon, in het Noordwesten van de US of A. Die plaats doet bij mij een belletje rinkelen. Een Nederlandse Tourrenner van net na de Tweede Wereldoorlog verhuisde naar Portland toen zijn wielercarrière erop zat en hij het in het armoedige burgerleven van toen niet zag zitten.
Met de zekerheid van een baan als pompbediende vertrok Frans Pauwels met zijn gezin in 1953 naar Portland. Het was niet echt de baan van zijn dromen en hij loerde op een kans om een betere job te vinden. Maar behalve fietsen en zijn racefiets repareren en onderhouden, kon hij niks. Amerika was geen wielerland dus wie zat er op hem te wachten.
Tot hij op een dag een paar wielrenners het terrein van het benzinestation zag oprijden om er hun bidons te vullen. Frans keek verlekkerd naar hun fietsen en zag bekende Europese merknamen als Stella en Geminiani.
Hij vroeg de renners waar ze die vandaan hadden en kreeg als antwoord: “downtown”. Hij ging ´s avonds eens in het centrum van Portland kijken en stond lang voor de etalage van Kisslers Cyclery met enkele racefietsen van Europese makelij.
Hij zag ook een bordje waarop stond dat er een fietsenmaker werd gevraagd. Hij solliciteerde en kreeg de job. Om de zaak een paar jaar later van zijn pensioengerechtigde werkgever over te nemen. Hij breidde de zaak in een aantal jaren flink uit, werd een echte racespecialist en zijn faam reikte tot ver over de Rocky Mountains.
Frans Pauwels overleed in 2001 en zijn zoon Dirk zette de zaak voort. Tot ook hij de leeftijd bereikte om afscheid te nemen. Hij had geen opvolger maar stichtte het Frans Pauwels Memorial Bike Centre. In Portland Oregon uiteraard. Als een eerbetoon aan zijn vader die een grote bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van het Amerikaanse wielrennen.
Ik heb Dirk-Jan van Hameren per mail op het Memorial Centre van Frans en Dirk Pauwels gewezen. Ik hoop dat hij het bezocht heeft en dat hij mij nog eens kan laten weten wat hij ervan vond.

14-07-2018