Cor WALS

Geboortedatum: 26 februari 1912
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 05.04.1994

“Hij was, blijkens het getuigenis van ingewijden, een ‘pies-en-poep-maniak’. Medisch-psychologisch gezien, leek hij in die periode van zijn leven nog niet ontgroeid te zijn aan ‘de anale fase van zijn ontwikkeling’.”
Dit citaat staat in het boek Hier is ’t, de biografie van Kees Pellenaars, begin jaren zeventig geschreven door de journalist Pierre Huyskens.
Een met fraaie woorden geschreven karakteristiek van de jarige van vandaag: Cor Wals, de vooroorlogse wielrenner met wie Pellenaars net vóór en in het begin van de oorlog menigmaal een koppel vormde in zesdaagsen en ploegkoersen.
Pellenaars zelf zegt het in dit boek iets anders: “Hij roerde graag in de stront, hij piste met geweldig plezier in een hotelgang de buiten de deur staande laarzen van Duitse officieren vol; hij bestond het zelfs om in een restaurant zijn achterwerk te ontbloten en een bord vol te schijten om daarmee naar de ober te gaan en te zeggen dat de biefstuk niet zo goed was.”
In hetzelfde boek wordt meerdere keren de loftrompet gestoken over de wielrenner Wals, in de jaren dertig één van de grootste smaakmakers in de Europese stadions en sportpaleizen. Hij reed in de zesdaagsen als een acrobaat door het veld renners heen, reden waarom hij de bijnaam ‘De Slingerplant’ kreeg.
Het publiek droeg de Hagenaar op handen tot hij ten overstaan van een vol Amsterdams stadion uit de kast kwam door in een stayerswedstrijd aan de start te verschijnen met een zwarte trui met daarop de gehate letters SS.
Zijn populariteit was direct ten einde en een regen van zitkussentjes daalde vanaf de tribunes op de baan neer. Kort daarna vertrok de man die in zijn carrière zes zesdaagsen won en even vaak kampioen van Nederland was als SS-militair naar het Oostfront.
Hij overleefde het en keerde na de oorlog in Nederland terug om voor vele jaren wegens landverraad te worden geïnterneerd. Hij werd in ons land, samen met hardloper Tinus Osendarp het symbool van de foute sportman.
Niemand begreep het toen hij na zijn vrijlating een relatie aanging met de weduwe van Jan van Hout, de wielrenner die het symbool was van de sportman die deugde, omdat hij in verzet kwam. Die moest het met de dood bekopen. De enige verklaring is dat liefde geen onderscheid maakt tussen goed en kwaad.
Door zijn oorlogsverleden is het zicht op zijn wielerprestaties overschaduwd. In een tijd dat wegrenners nog nauwelijks aandacht kregen en de wielerbanen bijna altijd uitverkocht waren, was Cor Wals een van de vedetten. Het is jammer dat dit voor hem geen reden is geweest het juiste pad te kiezen.

26-02-2016