Cor BLEKEMOLEN

Geboortedatum: 7 februari 1894
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 28.11.1972

De Amsterdamse slagerszoon Cor Blekemolen werd op vijftienjarige leeftijd wielrenner. Pas zesentwintig jaar later nam hij afscheid na een prachtige carrière met een wereldtitel, drie nationale titels, alsmede vele overwinningen en ereplaatsen.
Hij reed hoofdzakelijk op de baan, onder andere in koppelkoersen aan de zijde van mannen als Moeskops, Van Kempen, Storm en Van Nek.
Het meest succesvol was 'Blekie' achter de grote motor van Albert Lutti Käser, een onstuimige gangmaker die altijd wat nerveus met zijn gaskraan omging, waardoor zijn renner nog wel eens losraakte.
In 1914, een jaar na zijn debuut, werd hij in Kopenhagen wereldkampioen bij de amateurstayers voor de Belg Van Ginkel en de Duitser Stelzer.
De wereld lag voor hem open en een Amerikaanse matchmaker polste hem direct voor een lucratieve tournée door de Verenigde Staten.
Het mocht niet zo zijn, want al de dag daarop trokken de Duitse legers België binnen en de Eerste Wereldoorlog was begonnen. Na de oorlog vond hij snel weer emplooi als stayer en hij behoorde daarna vele jaren tot de besten van Europa.
De concurrentie was groot. In eigen land had hij af te rekenen met mannen als Dickentman, Storm, Snoek, Schlebaum en Leddy en over de grens kwam hij kanjers tegen als Linart, Sawall, Lohmann, Lacquehay en Suter.
Blekemolen was een grillig talent, maar als hij zijn dag had dan genoot het publiek met volle teugen want hij zorgde altijd voor strijd.
Hij was waarschijnlijk de eerste wielrenner die zijn vele supporters 'klanten' noemde. Die mensen hadden betaald om te komen kijken en dus moesten ze waar voor hun geld hebben.
Na zijn afscheid werd hij eerst publiciteitschef van de rijwielfabriek De Magneet en vervolgens directeur van de Utrechtse stadionbaan, waar hij de renners altijd voorhield dat ze wat moesten laten zien anders konden ze een volgend contract wel vergeten.
Net voor en in de Tweede Wereldoorlog was hij in dienst van een grote filmdistributeur en hij reisde het hele land door om nieuwe films aan de man te brengen.
Toen het aanbod in de oorlog zodanig was teruggelopen dat hij er niet meer van kon bestaan, bedacht hij iets spectaculairs. Hij kocht een drietal hometrainers en engageerde drie wereldkampioenen sprint om op het podium voor volle bioscoopzalen wedstrijden tegen elkaar te rijden.
Zo hadden de armlastige filmhuizen toch nog wat inkomsten en kwamen Arie van Vliet, Jan Derksen en Jef van de Vijver als bioscoophelden de oorlog door.
Na de bevrijding werd Blekemolen directeur van de Hilversumse bioscoop het Churchill Theater en was hij vele jaren lid van de sportcommissie van de KNWU.
Hij is zijn hele leven een verwoed sigarenroker geweest ook al in de jaren dat hij actief wielrenner was. Na de wedstrijd ontstak hij direct de peuk die hij voor de start op de asbak had gelegd.
Roken is niet gezond, maar Blekemolen was bijna negenenzeventig jaar toen hij op 28 november 1972 voorgoed de ogen sloot.
Hij werd op zijn verzoek begraven op de begraafplaats Buitenveldert op een steenworp afstand van het stadion waar hij zo vaak uitbundig was toegejuicht.

Uit Wielerhelden van Oranje 2003

28-11-2016