Cor BAKKER

Geboortedatum: 2 september 1918
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 18.12.2011

Cor Bakker behoorde in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog tot de lichting wielrenners die nog met grootheden als Fausto Coppi, Gino Bartali, Louison Bobet, Rik Van Steenbergen, Briek Schotte, Gerrit Schulte, Fiel Middelkamp en Stan Ockers heeft gekoerst.
Hij kon ze wel pijn doen, want de Zaankanter kon verschrikkelijk hard fietsen, maar in talent en kwaliteit kon hij zich toch niet met die mannen meten. Desondanks liet hij tot zijn dood aan iedereen die het horen wilde weten dat hij als coureur een moordleven had gehad.
Rijk is hij er niet van geworden, want het was zwerven door Europa om overal te koersen waar hij geld kon verdienen voor vrouw Sonja en de kinderen thuis. Vaak alleen en in de wintermaanden meestal met zijn Amsterdamse collega Henk Lakeman.
Om in Duitsland, België, Italië en Spanje zesdaagsen te rijden. Henk als de snelle afmaker en Cor als de locomotief die in de jachten onvermoeibaar was. Zeker in Duitsland als de naam van zijn koppelgenoot weer eens werd gescandeerd om te gaan zingen.
Henk Lakeman had een fraaie stem en die kende alle aria’s uit de operettes van Franz Léhar uit zijn hoofd. Dan moest hij, begeleid door een hoempaorkest voor een juichend publiek er eentje ten gehore brengen. En meestal nog een, terwijl Cor Bakker onvermoeibaar alleen in de jachten doorbuffelde.
Cor had er vrede mee, want de populariteit van Henk als zanger zorgde ervoor dat ze in alle Duitse zesdaagsen van harte welkom waren. Op de baan waren ze geen toppers, maar toch wonnen ze eens een zesdaagse.
Dat was in Madrid en met een heel dik pak peseta’s dachten ze naar Nederland af te reizen. Maar dat ging zomaar niet, want het regime van Franco had bedacht dat buitenlanders die in Spanje geld hadden verdiend dat ook in Spanje moesten uitgeven.
De twee liepen met een tiet geld door Madrid en besloten zich bij een kleermaker elk een maatpak te laten aanmeten. Ze kwamen perfect gekleed in Nederland terug, maar die uitgave is het enige waar Cor Bakker tot zijn dood spijt van heeft gehad.
Spanje was toen lang nog niet het land van de Costas. Die werden pas zo’n tien jaar later ontdekt en in hoog tempo ondergingen de arme vissersdorpjes aan de Spaanse kusten een metamorfose. Toen bedacht Cor als hij al dat geld toen had belegd in een lapje grond nabij Torremolinos of andere toekomstige populaire vakantieoorden hij multimiljonair had kunnen worden.
Hij is het niet geworden, maar was als havenarbeider annex sigarenwinkelier een meer dan gelukkig man. Hij was in 1948 een van de beste Nederlandse wegrenners en miste door het verraad van zijn ploeggenoten de zege in de eerste Ronde van Nederland.
Het leidde tot een hevige ruzie met zijn plaatsgenoot Bouk Schellingerhoudt, een vete die pas een halve eeuw later werd bijgelegd. Met tegenzin. Aan zijn enige optreden in de Tour de France denkt hij evenmin met genoegen terug.
Het was de Tour van 1948 waarin hij debuteerde tezamen met vier andere landgenoten. Alleen Jefke Janssen had enige Tourervaring, maar voor de rest was alles nieuwe voor Cor. Ploegleider was de journalist Joris van den Bergh met de voormalige baansprinter Piet Moeskops als chauffeur.
Het was in de zesde etappe dat Cor bij een massale valpartij betrokken raakte. Toen zijn fiets uit de stapel was gevist, was het voorwiel helemaal verbogen. In de ploegleiderswagen was geen reservewiel meer voorhanden, maar geen nood. Moeskops wist wel een oplossing.
De vijfvoudige wereldkampioen uit de jaren twintig pakte het wiel, plaatste het tussen de voorbumper en het chassis van zijn auto als was het een bankschroef en boog het wiel weer recht. Op het oog dan, want de precisie ontbrak natuurlijk. Dat merkte Cor direct, want de fiets zwabberde en andermaal ging hij op zijn gezicht.
Nu was het achterwiel verbogen en Moeskops herhaalde het kunstje. Met twee zwabberwielen haalde Cor de finish, maar had zoveel tijd verloren dat hij ruim buiten de tijd binnenkwam en met een enkeltje Zaandam die avond naar het station werd gebracht.
Cor Bakker overleed op 18 december 2011. Hij werd 93 jaar.

02-09-2018