Connie CARPENTER-PHINNEY

Geboortedatum: 26 februari 1957
Geboorteland: Verenigde Staten

Connie Carpenter-Phinney is zo’n beetje de Jaap Eden onder de sportvrouwen. Niet qua generatie want toen de Amerikaanse ter wereld kwam in Madison (Wisconsin) was Jaap Eden al 32 jaar dood.
Nee, de overeenkomst met die oude knar is dat Connie zowel in de schaats- als de wielersport tot de top behoorde. Als schaatsenrijdster behaalde zij een zevende plaats op de 1500 meter bij de Olympische Spelen van 1972.
Nauwelijks de moeite waard, zult u denken met de weelde van alle Nederlandse medailles die in de afgelopen weken in Zuid-Korea zijn behaald. Maar Connie Carpenter moest in 1972 nog vijftien jaar worden en een grote toekomst lag voor haar.
Het kwam er niet uit, want ze was nogal blessuregevoelig en was daardoor soms langdurig uit competitie. In 1976 zag het er aanvankelijk naar uit dat het goed met haar ging en ze werd allround-kampioene van de Verenigde Staten.
Door een enkelblessure miste ze echter de spelen. Om te revalideren ging ze fanatiek fietsen en nog datzelfde jaar werd ze zowel nationaal kampioene op de weg als in de achtervolging.
Deze dubbel herhaalde ze in 1977 en 1979. Als student aan de Berkeley Universiteit in Californië bekeerde ze zich vervolgens tot het roeien en ook daarin was de roodharige Connie succesvol.
Ze werd met haar team eerste in de dubbelvier bij de Amerikaanse studentenkampioenschappen. In 1981 keerde ze terug naar de fiets. Ze zette eerst het wereldrecord over drie kilometer scherper.
Haar grootste successen behaald ze in 1983 en 1984. In dat eerste jaar werd ze wereldkampioene achtervolging en een jaar later werd ze in Los Angeles Olympisch kampioene op de weg door in de sprint haar landgenote Rebecca Twigg te verslaan.
Connie Carpenter trouwde met Davis Phinney, die als profrenner in 1985 in de Tour de France debuteerde. Hij realiseerde een mooie carrière en werd samen met Connie de trotse ouders van Taylor Phinney, het wonderkind dat in de voetsporen van zijn ouders een topcoureur leek te gaan worden.
Taylor werd twee keer wereldkampioen achtervolging en ontpopte zich als een van de sterkste tijdrijders van zijn generatie. Helaas kwam hij bij het nationale kampioenschap van zijn land in 2014 zwaar ten val.
Hij brak daarbij zijn been, een gecompliceerde breuk die bijna anderhalf jaar aan herstel en revalidatie vergde. Hij is helaas niet meer op zijn oude niveau weergekeerd en dat zal ook zijn ouders in Boulder Colorado verdriet doen.
Moeder Connie viert vandaag haar 61ste verjaardag. Voor de verjaarsvisite zal ze op verzoek weer eens herinneringen ophalen aan de tijd toen ze als jong wielrenster in Amsterdam trainde en in een pension verbleef in The Red Light District. 'Amsterdam, is livingh hell', zeggen ze al jaren in Boulder.

26-02-2018