Bergwerff ad ad ad

Claude CRIQUIELION

Geboortedatum: 11 januari 1957
Geboorteland: België
Overleden op: † 18.02.2015

Er zijn renners die de wielerhistorie ingaan vanwege een bepaalde gebeurtenis, die iedereen zich herinnert. Zoals we bij de Mont Ventoux direct aan Tom Simpson denken en bij Wim van Est aan zijn tikkende Pontiac in het ravijn van de Aubisque.
Bij Claude Criquielion zien we altijd weer die finale bij het WK van 1988 op ons netvlies. Toen hij door de Canadees Steve Bauer de hekken werd ingereden en de toen nog onbekende Italiaan Maurizio Fondriest profiteerde en wereldkampioen werd.
Criquielion was al eens wereldkampioen geweest toem hem dit gebeurde. Dat was vier jaar eerder en dat werd hij met overmacht. De Waal was een goede renner, geen topper, maar wel met een erelijst waar je u tegen zegt.
Behalve dat wereldkampioenschap staat zijn naam ook op de erelijsten van de Ronde van Vlaanderen, de Clasica San Sebastian, de Henninger Turm en twee maal de Waalse Pijl.
Dan ben je een knappe renner geweest, want hij won ook nog de Catalaanse Week, de Midi Libre en de Ronde van Romandië. In de Tour de France kwam hij iets te kort, hoewel hij in tien starts vijf keer bij de eerste tien eindigde met een vijfde plaats als beste prestatie.
In de Giro werd hij een keer zevende en in de Vuelta derde. Een knappe renner dus, die Kriki, die in Vlaanderen redelijk populair was ondanks zijn afkomst. Hij had geen dikke nek en hij sprak goed Vlaams wat voor de acceptatie erg belangrijk is.
Maar Criquielion wordt toch vooral herinnerd door dat WK in Ronse, het stadje in de Vlaamse Ardennen, met zoveel potenbrekers in de omgeving. Niet al te hoge klimmetjes, maar met stijgingspercentages om bang van te worden.
In Ronse had in 1963 ook al eens een idiote ontknoping van het WK plaatsgehad, maar die van 1988 was zo mogelijk nog gekker. Drie renners hadden zich in de laatste kilometers afgescheiden van de rest en zij waren van één ding zeker: ze zouden gedrieën het podium gaan vormen.
Alleen de volgorde was nog niet bekend. Als sprinter had Fondriest de beste papieren, maar de Italiaan zat zo kapot dat hij al bij de eerste versnelling in de aanloop naar de eindsprint moest lossen.
Bauer wist dat hij tegen Criquielion geen kans had en besloot tot een ongeoorloofde manoeuvre. Hij stuurde scherp naar rechts, waardoor de Belg klem kwam te zitten tussen de Canadees en de dranghekken. Hij raakte het metaal en viel.
Ook Bauer raakte uit balans en de al geklopte Fondriest had opeens ruim baan. Bauer werd tweede en Criquielion kwam lopend met de fiets aan de hand over de streep, terwijl hij nog door tal van renners uit het peloton werd gepasseerd.
Woedend was hij en zijn zwarte ogen schoten vuur, ook al werd Bauer direct uit de uitslag verwijderd. Claudy pikte het niet en stapte naar de rechter. Die wist er ook geen raad mee en enkele jaren later werd de zaak geseponeerd.
Dus als ik de naam Criquielion hoor, zie ik weer die vuurspuwende ogen. Het is nooit meer goed gekomen met Bauer en wereldkampioen is hij ook niet meer geworden.
Op 18 februari 2015 werd de wielerwereld opgeschrikt door het bericht dat Criquielion was overleden. In de nacht van 15 op 16 februari kreeg hij een zware hartaanval.
Hij werd in vliegende vaart naar het ziekenhuis in Aalst gebracht en overleed daar twee dagen later. Hij werd 58 jaar.

11-01-2017