Christophe MENGIN

Geboortedatum: 3 september 1968
Geboorteland: Frankrijk

De meeste renners herinner je je van de hoogtepunten in hun carrière en soms is dat er maar één. Christophe Mengin herinner ik me door een dieptepunt in een wielerloopbaan die verder weinig hoogtepunten kende.
Hij was een aardige renner, een middenmotor in eigen land, en misschien wel bekender als veldrijder. Als wegrenner staan er twee mooie overwinningen op zijn erelijst, al zal hij daar geen eeuwige roem mee hebben verworven.
Dat was de etappekoers Circuit des Mines en de Grand Prix Cholet, een eendagswedstrijd in het prille voorjaar. Ook was de Elzasser een keer kampioen van zijn land in het veldrijden en verder jarenlang een gewaardeerde helper bij La Française des Jeux.
Voor die ploeg startte hij elf keer in de Tour de France en 7 juli 2005 zou onverwacht zijn dag worden. Dat was in de zesde etappe en de eindstreep was getrokken in Nancy, de woonplaats van Mengin.
Alleen de gedachte al dat die dag zijn hele familie, buren, kennissen en vrienden langs de kant van de Cours Léopold zouden staan om hem te verwelkomen stuwde de adrenaline naar zijn hoofd en benen.
Het goot die dag van de regen, maar dat mocht zijn ambities niet afremmen. Hij ging in de aanval met de Italiaan Gerosa, zijn landgenoot Augé, de Est Kirsipuu en Karsten Kroon, toen nog van Rabobank.
Ze bouwden een grote voorsprong op, maar toen de sprintersploegen gingen rijden slonk die als ijs in de tropen. Het peloton kwam heel dichtbij en vier van de vijf vluchters werden ingerekend. Alleen Mengin gaf zich met het oog op wereldfaam in Nancy en omstreken niet gewonnen.
Hij verdedigde met verve een voorsprong van twintig seconden op een parcours dat hij zo goed kende. Toch werd hij achterhaald en wel door Vinokourov en de Italiaan Bernucci. Mengin was echter niet te houden.
Hij moest en zou winnen. In de laatste bocht waar de drie de Cours Léopold zouden opdraaien ging hij in zijn poging een gaatje te slaan zo hard dat de smalle bandjes hun grip op de weg verloren.
Hij gleed vele meters over het kletsnatte wegdek om aan de voeten van zijn supporters tot stilstand te komen. Vinokourov moest door de val van Mengin vol in de remmen en de onbekende Italiaan Lorenzo Bernucci kreeg de zege op een schoteltje.
Er zijn die avond in Nancy ongetwijfeld bittere tranen gevloeid voor de arme Christophe, die vandaag derien jaar later zijn vijftigste verjaardag viert. Misschien wel met zijn familie in een duur restaurant op de Cours Léopold, waar de eindstreep van toen allang is weggesleten.

03-09-2018