Chris BOARDMAN

Geboortedatum: 26 augustus 1968
Geboorteland: Groot Brittannië

Groot Brittannië is pas de laatste jaren een groot wielerland, een status die je de Britten niet kunt ontzeggen met de successen van Cavendish, Wiggins, Froome en niet te vergeten de baanrenners.
Maar dat is anders geweest, want in de jaren negentig waren er sinds de betreurde Tommy Simpson maar echt grote Britse wielrenners geweest.
Er was op het eiland aan de overkant van de Noordzee tot deze eeuw geen sprake van de continentale wielercultuur en de wielersport werd er dan ook beoefend met de voorkeuren van de Brit.
Ze waren daar decennia lang verzot op tijdritten en die werden er met grote regelmaat georganiseerd. Met het gevolg dat het Verenigd Koninkrijk veel hardrijders heeft voortgebracht, die echter voornamelijk in eigen land bleven.
Alleen bij het wereldkampioenschap achtervolging was er altijd wel een sterke Brit in het toernooi en we maakten kennis met tempobeulen als Cyril Cartwright, Peter Brotherton, John Geddes, Ian Hallam en vooral Hugh Porter.
Bij de Spelen van 1992 in Barcelona was er weer zo’n flonkerende diamant in het pure hardrijden die de concurrentie verpletterde en lachend naar het goud reed. Chris Boardman heette hij en hij ging op zoek naar mogelijkheden om zijn uitzonderlijk talent als jachtrijder uit te buiten.
Zijn ambitie was het winnen van de Tour de France, maar daar was Boardman niet allround genoeg voor. Wel won hij een hele reeks prologen en tijdritten in tal van rittenkoersen, inclusief de Tour.
Het meeste naam heeft hij gemaakt met het twee maal verbeteren van het werelduurrecord op een moment dat het record aller records een soort opera comique was geworden.
Nadat Francesco Moser op een heel speciale fiets en in zijn nadagen het record van Merckx uit de boeken had gereden, volgden nog meer pogingen op steeds vreemdere fietsen met als hoogtepunt – of dieptepunt zo u wilt – het vehikel van de Schot Graeme Obree.
Ook Boardman verbeterde het record op een merkwaardig rijwiel en bracht het op 56 kilometer en 375 meter. Nadat die afstand in de annalen was bijgeschreven bepaalde de UCI dat het record alleen nog maar verbeterd mocht worden met een fiets die aan bepaalde voorschriften voldeed.
Om het record toch te benoemen werd de afstand die Eddy Merckx in 1972 op een hooglandbaan in Mexico had afgelegd, weer als record erkend. Met een superlicht baanfietsje verbeterde Chris Boardman kort daarna het record van de Belg.
Met maar tien meter verschil bracht hij het op 49 kilometer en 441 meter. Pas in 2005 werd dit record uit de boeken gereden door de volslagen onbekende Tsjech Ondrej Sosenka, die in een uur tijd op een baan in Moskou 259 meter meer reed.
In 2014 en 2015 is het record in korte tijd vijf keer verbeterd door achtereenvolgens Jens Voigt, Matthias Brändle, Rohan Dennis, Alex Dowsett en tenslotte Sir Bradley Wiggings.
De winnaar van de Tour de France van 2012 bepaalde de afstand na een uur keihard rondjes fietsen op 54 kilometer en 526 meter. Daarme bracht hij het record weer terug in Groot Brittannië, het land van de jachtrijders.
Het zal daar ook wel een poosje blijven. Tot genoegen wellicht van de vandaag jarige Chris Boardman, die vanaf heden nog maar één jaar verwijderd is van een ontmoeting met Abraham.

26-08-2017