Brett LANCASTER

Geboortedatum: 15 november 1979
Geboorteland: Australië

Brett Lancaster is een niet zo bekende Australiër die toch twee wereldtitels op zijn naam heeft staan en een olympische gouden plak in zijn kluis heeft liggen. Althans dat veronderstel ik, want ik heb begrepen dat de meeste eigenaren van olympische medailles daar zeer voorzichtig mee omgaan.
Niet allemaal natuurlijk, want ik hoorde eens van Gerrit Voorting, dat die zijn zilveren plak uit 1948 ooit aan een neefje heeft meegegeven voor een spreekbeurt op school, maar het ding nooit meer heeft teruggezien.
Tot welke categorie Brett behoort, weet ik niet, maar ik neem aan tot de eerste. Die wereldtitels dateren uit 2002 en 2003 toen hij met drie landgenoten op het nummer ploegachtervolging op de baan de beste was.
Die gouden plak verdiende hij op hetzelfde nummer tijdens de Olympische Spelen van Athene in 2004. Zijn maten waren daar Raborenner Graeme Brown en verder Luke Roberts en Bradley McGee. Afgaande op de namen moet dat een machtig kwartet zijn geweest.
Als wegrenner hoorden we voor het eerst van Brett toen hij in 2005, uitkomend voor de Italiaanse ploeg Panaria de proloog van de Ronde van Italië won en de roze trui mocht aantrekken. Het duurde maar een dag, maar zijn naam zette zich in vele wielergeheugens.
In 2007 kwam hij nog dichterbij toen hij voor Team Milram tekende en onder de hoede kwam van Gerry van Gerwen. In 2009 verkaste hij naar Cervélo om in 2012 zijn eindbestemming te vinden in zijn vaderland bij Orica-GreenEdge.
Zijn erelijst past op een A-viertje, want met zijn kwaliteiten van een razendsnelle tijdrijder op de korte afstanden wist hij de overwinningen niet aan elkaar te rijgen. Hij won nog eens de proloog van de Ronde van Duitsland en hier en daar een etappe en dat was het.
Veel meer heeft hij voor de achtereenvolgende ploegen betekend, waar hij als een betrouwbare helper uitstekend werk verrichtte. Bij Team Milram was hij op zijn plaats als leadoutman voor Alessandro Petacchi die in die jaren vele sprintzeges behaalde.
Zijn hoogtepunt was dus dat mini-tijdritje in 2005 in de Giro. Dat was inderdaad met één kilometer en 150 meter heel erg mini-mini, maar op het lijf geschreven van het krachtmens uit Shepparton, die er dan ook een lange sprint van maakte met een gemiddelde van bijna 52 kilometer per uur.
Supergelukkig stond hij na afloop in het roze op het erepodium, nog niet beseffend dat het once in a lifetime was en hij in de rest van de Giro weer bidons moest halen en in de bergritten op tijd moest zien binnen te komen.
Tegenwoordig is Brett Lancaster ploegleider bij Team Sky en wellicht een van de weinige ploegleiders in de WorldTour, die – gezien de tijd van het jaar – zijn 38ste verjaardag vandaag thuis kan vieren.

15-11-2017