Bart van EST

Geboortedatum: 1 november 1956
Geboorteland: Nederland

Bart van Est stond al vroeg op eigen benen. Het maakte hem mondig en dat is voor veel mensen helaas hetzelfde als lastig. Het was in feite een schreeuw om aandacht. Hij hunkerde naar geborgenheid en naar iemand die hem vertrouwen gaf.
In de ploeg van Jan van Erp is hij nooit helemaal begrepen, maar bondscoach Rini Wagtmans wist precies wat een jongen als Van Est nodig had.
“Rini was iemand die je alleen maar een schouderklopje gaf als je goed reed, maar alle aandacht aan je besteedde als je in een dip zat”, herinnert Bart zich.
In 1978 wist hij al in februari dat hij deel zou uitmaken van de tijdritploeg voor het WK en in april reed het viertal al in Brauweiler om het parcours te leren kennen.
Een pittig rondje met twee lastige klimmetjes en veel moeilijke bochten. Met Bert Oosterbosch, Guus Bierings, Jan van Houwelingen en reserve Egbert Koersen werkte hij maandenlang keihard aan de voorbereiding.
In die periode ging het een poosje wat minder en Jan Gisbers, de vaste begeleider van de ploeg, wilde hem al vervangen. Wagtmans moest daar echter niets van weten en hij verzekerde Gisbers dat het met Bartje echt wel goed zou komen.
Het kwam goed en het kwartet werd op indrukwekkende wijze wereldkampioen. Ze hadden alle vier een superdag en het was honderd kilometer in het rood rammen, zonder een moment te verzaken.
Bierings en Van Est waren sterke tijdrijders en Oosterbosch en Van Houwelingen waren in die discipline van wereldklasse. In de laatste tien kilometer ging het zo verschrikkelijk hard dat Bart bij het kop afgeven een fractie van een seconde te laat op het laatste wiel dook en het contact verloor.
Een paar kilometer lang heeft hij moeten forceren om het gaatje dicht te krijgen.
Na het WK liet Van Est weten dat hij voor een habbekrats niet naar de beroepsrenners zou overstappen. Er kwamen dan ook geen aanbiedingen.
Als wereldkampioen ging hij er vanuit dat hij bij de amateurselectie zou blijven. Toen die werd bekendgemaakt stond zijn naam er niet bij. Zijn imago van lastige jongen speelde hem parten.
In zijn woonplaats Dinteloord reed hij in 1979 het jaarlijkse criterium toen de drieëntwintigjarige timmerman er opeens de balen van had. Hij kneep in de remmen en reed naar huis.
Vier jaar lang raakte hij geen fiets meer aan. Pas in 1983 pompte hij zijn bandjes weer op en hij vond een plekje in de wielerploeg van Van de Biggelaar Meubelen uit Best en hij won direct de sterk bezette Ster van Bladel.
Sportief gezien beleefde Van Est nog enkele succesvolle jaren, maar een profcarrière zat er niet meer in. Hij woont met zijn gezin nog steeds in Dinteloord en hij werkt bij de Dienst Bouw- en Woningtoezicht van de gemeente Steenbergen.
Hij is veel onder de mensen en hij moet nog regelmatig uitleggen dat hij geen familie is van, maar wel de enige Van Est die ooit wereldkampioen was.

Uit Wielerhelden van Oranje 2003

01-11-2016