Barry HOBAN

Geboortedatum: 5 februari 1940
Geboorteland: Groot Brittannië

De negentiende etappe van de Tour de France van 1968 was een bergrit. Met drie niet al te hoge cols en een korte steile klim van vijf kilometer tot besluit. De favorieten voor de eindzege reden voorin het peloton bij elkaar, toen op een vlak gedeelte tussen de eerste en de tweede col Barry Hoban zich op de eerste rij meldde. De Engelsman woonde al jaren in Vlaanderen en communiceerde met zijn collega’s in een mengelmoes van Engels en Vlaams. “I go efkens forward, because I moet poepeh”. Herman Vanspringel, Ferdi Bracke en Jan Janssen gaven hem de zegen. “Barry was een leuke gozer, maar we hebben hem niet meer teruggezien, die rat”, herinnert Jan Janssen zich.
Met gespannen kringspier bereikte Barry een voorsprong van bijna negen minuten en omdat de strijd van de groten pas op het laatste klimmetje losbarstte, had de Brit er aan de finish nog ruim vier over. Hij speelde geen rol in het klassement, maar streek wel vijfduizend Franse francs op omdat hij als eerste de top van de Col des Aravis had bereikt en hij als enige in het rondeboek had gelezen dat daar een vette premie te verdienen was.
 Met Barry Hoban kun je lachen, weet ik uit ervaring, want toen ik enkele jaren geleden te gast was bij de Acht van Chaam zat ik in het VIP-dorp in gezelschap van een aantal notabelen uit de wielerwereld. Jan Janssen, Gerben Karstens en Barry Hoban met hun dames, in het geval van Barry was dat Helen Simpson, de weduwe van Tom. Een paar jaar na diens dood waren ze getrouwd. Ook Henk Theuns en Eddy Peelman waren erbij, terwijl Gerben en Barry voor de ene lach na de andere zorgden.
De dood van Simpson op de Mont Ventoux loopt als een rode draad door het leven van Hoban. Simpson was in die tijd het gezicht van het Britse wielrennen en dat er nog meer goede renners uit het Verenigd Koninkrijk kwamen, was minder bekend. Major Tom stelde met zijn prestaties en persoonlijkheid iedereen in de schaduw. Zijn overlijden was een groot drama en de volgende dag bij de start van de veertiende rit van Carpentras naar Sète stonden alle renners er verslagen bij.
Vooral Vic Denson, Colin Lewis, Arthur Metcalfe en Barry Hoban, de vier overgebleven leden van de Engelse ploeg hadden het erg moeilijk. Ploegleider Alec Taylor had die ochtend voorgesteld om maar naar huis te gaan, maar daar wilden zijn riders niks van weten. De karavaan ging van start en het was Jean Stablinski, de Franse wereldkampioen van 1962, die de kopmannen van de diverse ploegen langs ging met het voorstel om Tommy een postuum eerbetoon te geven door een van de Engelsen die dag te laten winnen. Zo mocht Barry met nog vijftig kilometer te gaan uit het peloton vertrekken en vier minuten pakken.
Barry Hoban was een veel te goede renner om sportief trots te zijn op deze walk over. Terecht, want wie zijn erelijst bekijkt ziet dat hij tot de betere renners van zijn tijd behoorde. Hij won namelijk nog zeven etappes in de Tour de France en er was er geen één gestolen. Verder noteerde hij vier ritten in de Vierdaagse van Duinkerke, drie in de Midi Libre en nog een aantal in kleinere rondritten. Ook in eendagskoersen liet hij zich niet onbetuigd en staan er onder meer zeges in het Kampioenschap van Vlaanderen, de Henninger Turm en Gent-Wevelgem op zijn palmares.
Barry reed bijna zijn gehele proftijd voor de Mercier-ploeg van de legendarische ploegleider Antonin Magne. Een Franse Bask die daarom altijd met zo’n grote pannenkoek op zijn hoofd liep en gekleed was in een gele stofjas. Die liet voor iedere koers een voor een zijn renners bij zich komen, stelde ze enkele vragen over hun gezondheid, conditie en training om vervolgens de sigarendoos te openen, die tot de rand gevuld was met pilletjes in allerlei kleuren. Afhankelijk van de antwoorden die hij had gekregen koos hij een pil uit om de renner die dag vleugels te geven.
Barry Hoban woont met zijn Helen al weer vele jaren ergens in Wales. Hij is vandaag 76 jaar geworden en ik hoop in goede gezondheid. Vanaf deze plaats verstuur ik hem mijn felicitaties en als die hem niet bereiken is he certainly efkens poepeh!

05-02-2016