Antonio MASPES

Geboortedatum: 14 januari 1932
Geboorteland: Italië
Overleden op: † 19.10.2000

Dankzij Theo Bos stond het wieleronderdeel sprint op de baan zo’n jaar of tien geleden weer volop in de belangstelling. Het is een prachtig nummer waarin het niet alleen om zuivere snelheid gaat, maar ook om tactiek, gogme, brutaliteit en pure klasse.
In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd de sprint zelfs het elitenummer van het wielrennen genoemd. In de tijd van Arie van Vliet, Jan Derksen, Reginald Harris en Antonio Maspes werd er zo over gedacht.
Ze verdienden als sprinter meer dan behoorlijk hun brood met dik beleg en ze trokken van Grote Prijs naar Grand Prix om er met steeds dezelfde tegenstanders te strijden om de hoogste eer.
Eens per jaar kwamen ze naar het WK in de hoop de hoogste titel te pakken om een jaar lang in de regenboogtrui vette contracten te kunnen nakomen. Antonio Maspes was tussen die sterren van toen jarenlang een superster.
Een razendsnelle renner en een grote persoonlijkheid. Iemand met de uitstraling van een operaster à la Enrico Caruso en Benjamino Gigli. Hij was tussen 1955 en 1964 zeven maal wereldkampioen en hij deed niets anders dan sprinten.
In wedstrijden dan, want hij had een broertje dood aan trainen. Zijn bijnaam was dan ook: ‘De man die nooit trainde’. Waar Van Vliet en Derksen regelmatig in zesdaagsen te zien waren, daar was Maspes een pure specialist.
Hij werd er schatrijk mee en in zijn boekje Met banddikte beschrijft Derksen het onderkomen van het Italiaanse sprintwonder.
‘Het paleis van Maspes ligt even buiten Milaan en is vrijwel geheel uit marmer opgetrokken. Om te worden toegelaten moet je eerst op een elektrisch belletje aan de poort drukken. De butler zal je dan opendoen en eenmaal binnen struikel je over de kamermeisjes, de keukenmeisjes, de linnenmeisjes en de kindermeisjes.’
Ik herinner me een mooie foto van Maspes uit januari 1960. Hij bezocht toen tiptop gekleed het huis van Fausto Coppi, waar de net overleden campionissimo lag opgebaard. Maspes kuste devoot de koudgeworden wang van de grote Fausto en dat was een mooi verstild beeld.
Veertig jaar later was hij zelf aan de beurt om opgebaard te worden. Uit eerbied werd de beroemde Vigorellibaan in Milaan, waar zo vaak het werelduurrecord is aangevallen, omgedoopt in Velodrome Maspes-Vigorelli.
Groter eerbetoon kan een pistier in Italië niet krijgen. Antonio Maspes overleed vandaag zeventien jaar geleden op 68-jarige leeftijd.

19-10-2017