Andy SCHLECK

Geboortedatum: 10 juni 1985
Geboorteland: Luxemburg

Als ik het juist heb omvat de lijst van Tourwinnaars drie papieren laureaten. Dat zijn renners die niet als eerste de eindstreep in Parijs zijn gepasseerd, maar later door een jurybeslissing tot winnaar zijn uitgeroepen. De eerste was Henri Cornet die in 1905 als vijfde eindigde, maar maanden later tot winnaar werd verklaard, omdat de eerste vier in de einduitslag delen van het parcours per trein hadden afgelegd.
De tweede, aanzienlijk minder lang geleden, was de Spanjaard Oscar Pereiro Sio die in 2006 als tweede eindigde, maar al binnen een week te horen kreeg alsnog de Tour te hebben gewonnen, omdat Floyd Landis, de aanvakelijke winnaar, verboden middelen had gebruikt.
Dat een half jaar later bekend werd dat Pereiro tijdens de Tour van 2006 ook zelf twee maal positief was bevonden, had merkwaardig genoeg geen consequenties. Het was de donkerste periode in de recente geschiedenis en waarschijnlijk werd twee maal van winnaar wisselen als te gek voor woorden beschouwd.
De derde papieren winnaar is Andy Schleck, de jarige van vandaag, die in januari 2012 te horen kreeg dat hij de Tour de France van 2010 had gewonnen. Anderhalf jaar na dato nadat de aanvankelijke winnaar Alberto Contador was geschorst vanwege het gebruik van clenbuterol.
De eerste keer dat ik zijn naam hoorde was na een overwinning van zijn oudere broer Franck of Fränck. Die werd als een groot talent en een mogelijke Tourwinnaar gezien. Johnny Schleck hun vader zei toen dat hij nog een zoon had die nog veel beter was. Hij had gelijk want behalve die ene Tourzege was Andy ook twee keer tweede in de Tour en een keer tweede in de Giro. Ook zijn zege in Luik-Bastenaken-Luik mocht er zijn.
Hij was net 22 jaar toen hij in de Giro van 2007 tweede werd achter Danilo Di Luca, ook zo’n frisse jongen. Waarom die zege nu ook niet op naam staat van Andy Schleck is voor mij een raadsel, maar er werd in het bestraffen van dopingzondaars driftig met twee maten gemeten. Zelfs bij een recidivist als Di Luca.
Het bijzondere is dat Andy in die Italiaanse ronde zonder te verzaken steeds in de frontlinie reed, zich nimmer liet verrassen en – en dat is heel bijzonder voor zo’n jonge knul – geen enkele inzinking had. Hij zat oogstrelend op de fiets, ging alsof het geen moeite kostte in een mooie stijl omhoog en verloor in de tijdrit nauwelijks weinig. De zwaarste col in de Giro was de Monte Zoncolan.
Di Luca wist dat hij deze rit niet kon winnen, maar dat hij moest proberen de schade beperkt te houden. Gilberto Simoni wist dat hij zijn achterstand in het klassement niet meer goed kon maken en ging voor de dagzege. Samen met zijn land- en ploeggenoot Leonardi Piepoli (nog zo’n notoire valsspeler) ging hij er vandoor en iedereen moest passen. Di Luca, Mazzoleni, Cunego, Riccò, Bruseghin, Savoldelli, ze moesten er allemaal af.
Alleen Andy Schleck dichtte de kloof met de twee. Dat hij in de sprint geen schijn van kans had, spreekt vanzelf, maar hij pakte in die etappe definitief de tweede plaats. We hebben na deze fantastische prestatie lang gewacht op zijn definitieve doorbraak naar de absolute top, maar die is er ondanks die Tourzege niet gekomen.
Hij behoorde nog enkele jaren tot de beste ronderenners, maar bracht uiteindelijk niet wat hij beloofde. In 2013 was het afgelopen met hem. Er kwamen allerlei berichten over hem naar buiten, die niet bij een topsporter horen en het verval zette in. Hij presteerde niets meer en eind 2014 maakte hij op nog maar 29-jarige leeftijd bekend te zullen stoppen met wielrennen.
Zo gaat het soms met grote talenten die ten onder gaan aan een druk die ze mentaal niet aan kunnen. Ik hoop dat het goed met hem gaat en dat hij vandaag in feestelijke omstandigheden zijn 32ste verjaardag viert.

10-06-2017