Albert VAN DAMME

Geboortedatum: 1 december 1940
Geboorteland: België

Albert Van Damme was een ster toen het veldrijden nog te boek stond als hardlopen met de fiets op je nek. Hij is direct veldrijder geworden en heeft dan ook geen verleden als wegrenner.
Berten was een echte specialist en dat had een economische reden. De familie Van Damme had een bloemkwekerij en dat was in de zomermaanden hard aanpakken. Er was gewoon geen tijd voor de sport.
In de winter lag dat anders en daarom koos Albert, in navolging van een oudere broer, voor de cyclocross. Baggeren door de modder. Hij kon het als geen ander en hij won in zijn carrière meer dan vierhonderd veldritten en hij was zes maal Belgisch kampioen.
Vandaag de dag zou hij geen uitslag meer rijden, want de cross is veranderd. Er wordt nauwelijks nog gelopen. Het is rammen op bosgrond en obstakels als boomwortels en kuilen ontwijken. Dat vraagt andere kwaliteiten dan die Albert Van Damme in overvloed had.
Zijn belangrijkste gave was kracht, zeker als er een glibberige heuvel genomen moest worden. Daarom reed hij graag in Zwitserland en Spanje waar de parcoursen lagen waar hij kon excelleren.
Ook toen al reden de veldrijders twee koersen in het weekend en Van Damme pikte er dan graag één mee in Spanje. Het liefst ging hij met de auto op en neer en kwam dan pas ’s maandags vroeg in de morgen terug om dan gelijk in het bedrijf te moeten aanpakken.
De vermoeidheid werkte hij weg met amfetaminen, zoals hij bekende in het boekje van Gijs Zandbergen en Wout Koster: ‘Een wielrenner die rijdt, steekt zijn hand niet op’.
Albert Van Damme was in de jaren zeventig een van de sterkste veldrijders van de wereld, maar hij had de pech een tijdgenoot te zijn van Eric De Vlaeminck, die in die jaren zeven keer wereldkampioen was.
Na tal van ereplaatsen was hij in 1974 eindelijk de beste van de wereld. Hij kreeg de bloemen, maar die had hij thuis al genoeg. Hij zal er vandaag wel weer wat bijkrijgen. Voor zijn 78ste verjaardag.

01-12=2018