Albert SERCU

Geboortedatum: 26 januari 1918
Geboorteland: België
Overleden op: † 24.08.1978

Albert 'Berten' Sercu was de vader van Patrick Sercu, de renner die met 88 zeges de meeste overwinningen in een zesdaagse op zijn naam heeft staan. Dat was hem zonder de harde opvoeding van Berten waarschijnlijk niet gelukt.
Toen Patrick op jonge leeftijd wielrenner wilde worden, hamerde Sercu senior er onophoudelijk op dat snelheid in het wielrennen de basis is van alle succes. Hij kon het weten.
Hoewel de man die vandaag 99 jaar geleden werd geboren een mooie erelijst bij elkaar reed, staan er, behoudens de Omloop Het Volk, geen grote koersen op. Hij had er misschien nog wel een kunnen winnen, maar moest al op 31-jarige leeftijd stoppen.
Een heftige spierblessure na een val dwong hem daartoe en de enige grote vermelding op zijn palmares is daarom de titel Koning der Kermiskoersen, de titel die hij in 1947 behaalde door 23 overwinningen te behalen.
Voor het overige is hij na Poulidor waarschijnlijk tweede op de lijst van De Eeuwige Tweede. Ga maar na: tweede in de Ronde van Vlaanderen en nog wel twee keer, tweede in Parijs-Brussel, tweede in het kampioenschap van België en tweede in het wereldkampioenschap van 1947.
En dan nog een hele reeks derde en andere ereplaatsen in koersen die er echt toe doen. Het moet frustrerend zijn geweest, anders is het fanatisme, waarmee hij de jonge Patrick begeleidde, niet te verklaren.
De Ronde van Vlaanderen staat wel op zijn naam, maar dat telde niet mee. Dat was in 1939 de amateurversie. Bij de grote profs van toen als Van Steenbergen, Ockers, Schotte en Impanis maak je daar echt geen indruk mee.
De prachtige carrière van zoon Patrick zal veel goed hebben gemaakt, maar die heeft hij maar gedeeltelijk meegemaakt. Hij stierf namelijk op 24 augustus 1978 toen zijn zoon al wel een vedette was, maar nog heel wat triomfen aan zijn erelijst zou toevoegen.
De familie Sercu komt van Izegem en daar vlakbij ligt het plaatsje Rumbeke. Daar lag al meer dan een halve eeuw een oud, sterk verwaarloosd wielerbaantje, achter de staminee die ooit van Odiel Defraye was geweest.
Het was de bedoeling dat Odieleke daar tussen het tappen van pinten op zou trainen. Maar de Tourwinnaar van 1912 nam liever zelf een pintje en prefereerde een kaartje leggen met de stamgasten, dan buiten in de kou oeverloos rondjes rijden op het cement.
Zo raakte de piste in verval en er groeide onkruid tussen de scheuren in het beton, toen Berten het kocht. Hij knapte het eigenhandig op tot het geschikt was voor Patrick om er voor en na schooltijd eindeloos sprintjes te trekken. Net zo lang tot hij wereldkampioen sprinten was. Drie keer zelfs.
Toch was Patrick achteraf bezien niet helemaal gelukkig met de strenge aanpak van zijn vader. Ondanks al zijn successen op de piste was Patrick veel liever een groot wegrenner geworden met een hele reeks klassiekers op zijn erelijst.
Maar daar miste hij de inhoud voor, vertelde de beste zesdaagsenrenner aller tijden mij eens. Als het langer was dan tweehonderd kilometer dan kwam hij te kort.
Dat is de reden waarom Patrick Sercu nooit een grote klassieker won, maar wel veertien ritten in de Giro en zes in de Tour de France. Een gevolg van de lessen van Berten. Hij heeft het zijn vader al lang vergeven.
Berten Sercu werd zestig jaar.

26-01-2017