Alan PEIPER

Geboortedatum: 26 maart 1960
Geboorteland: Australië

Allan Peiper wordt vandaag 56 jaar. Bijna veertig jaar geleden kwam hij als zeventienjarige van Australië naar Europa met het vaste voornemen een beroemde wielrenner te worden. Hij was idolaat van Freddy Maertens en daarom was België zijn reisdoel. Een tiener, zonder geld, maar wel met een oude racefiets en een heleboel ambitie.
Weggelopen van huis waar een drankzuchtige vader met losse handjes in zijn ogen iets te ver was gegaan.
Hij kwam in België terecht, waar hij werd opgevangen door Eddy Planckaert die het joch in huis nam en hem alles leerde wat hij als coureur moest weten.
Hij had talent en begeleid door Eddy werd hij op z’n 21ste beroepsrenner. Zijn eerste contract was bij de Franse Peugeot-ploeg waar hij drie jaar bleef.
Daarna tekende hij voor Panasonic van Peter Post waar hij vijf jaar lang het beste uit zichzelf haalde voor de ploeg. In de Nederlands/Belgische ploeg Tulip Computers maakte hij de tien jaar als beroepsrenner vol en kreeg toen nergens een contract meer.
Na een jaar in neutrale truitjes kermiskoersen te hebben gereden, stopte hij om ploegleider te worden bij Davitamon Lotto.
Hij was een goede en in de jaren daarna werkte hij als ploegleider voor ploegen als Garmin, High Road om in 2014 over te stappen naar BMC.
Hij bekleedt daar de belangrijke functie van performance director met de verantwoordelijkheid voor alles wat de renners beter moet maken. Zo houdt hij zich bezig met alle aspecten van het materiaal, de voeding, de training, stages en parcoursverkenning. Hij is de rechterhand van teammanager Jim Ochowicz.
Als renner was Allan Peiper geen topper, maar hij fietste toch een aardige erelijst bij elkaar. Hij was vooral goed in korte etappekoersen, tijdritten en prologen.
Op zijn palmares staan overwinningen in de Ronde van Zweden, de Tour de l’Oise, de Grote Prijs Impanis, de Grand Prix d’Isberques en een tiental ritten en prologen van etappekoersen in verschillende etappekoersen.
Peter Post liep met hem weg, want hij was een ongelooflijk karaktermannetje, kon afzien als een beest en kwam bij voorkeur gesloopt over de finish als hij zijn werk voor de ploeg had gedaan.
Hij is nooit meer naar Australië teruggegaan. Althans om er te wonen, want hij is een echte Belg geworden en spreekt het Vlaams met een grappig Australisch accent. His riders love him.

26-03-2016