Adri VOORTING

Geboortedatum: 15 februari 1931
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 01.08.1961

Vandaag precies 57 jaar geleden overleed Adri, de jongere broer van Gerrit Voorting. Hij had na een vreselijk autoongeluk zes dagen in coma gelegen en Gerrit had al die tijd wakend aan zijn bed gezeten.
De twee hadden sinds het Nederlands kampioenschap op de weg in 1954 nauwelijks meer een woord met elkaar gewisseld, maar dat speelde geen rol meer. Toen de dood in het spel was, kon Gerrit de knop omdraaien om overmand door verdriet bij zijn broertje te waken.
Adri was de jongste van tien kinderen in een gezin dat vanaf de meidagen van 1940 vaderloos verder moest. Moeder Voorting sloeg zich met het runnen van een snoepwinkeltje naast het station van Santpoort bewonderenswaardig door de oorlogsjaren heen en ook daarna, om haar tiental netjes groot te brengen.
Gerrit was al een bekende amateurrenner toen Adri zijn eerste koersjes bij de nieuwelingen reed. Hij had veel talent en in 1952 won hij drie amateurklassiekers en mocht hij ons land vertegenwoordigen bij de Olympische Spelen van Helsinki.
Een jaar later werd hij beroepsrenner en er werd veel van hem verwacht. Hij liep over van talent, misschien nog wel meer dan zijn beroemde Gerrit. Maar hij miste karakter en discipline eigenschappen die Gerrit in hoge mate bezat.
In 1953 debuteerde hij in de Tour en won er bijna een etappe toen hij met twee Fransen in de vijftiende etappe op weg was naar de finish. Hij was de snelste maar ook de minst ervarene. Op de sintelbaan waar de aankomst was deed hij in de eindsprint van de zenuwen alles verkeerd en de oude rot Maurice Quentin verwees hem naar de tweede plaats.
Een paar dagen later stapte hij in de bezemwagen vanwege een ernstig ontstoken teen die hem het fietsen onmogelijk maakte. Zeer tot zijn spijt, want de ploeg van Pellenaars won vijf etappes en het ploegenklassement en er werd in de Tour maar ook na de Tour goed verdiend.
In 1954 ontstond na het NK de vete met Gerrit. Adri soleerde zich naar een hoofdrol in de strijd om het rood-wit-blauw. Maar er kwam een sterke jachtgroep tot stand met grote mannen als Wim van Est, Wout Wagtmans, Gerrit Schulte en ook Gerrit zat erbij.
Tegen dat geweld kon de eenzame vluchter niet op en moegestreden werd Adri ingelopen. Hij wilde opgeven, maar Gerrit gebood hem door te gaan, niet meer op kop te komen en in de laatste kilometer de sprint voor hem aan te trekken. Maar aan het laatste wiel knapte Adri op, hervond zijn benen en zag in de eindsprint zijn kans schoon.
Het was zijn tweede kampioenstrui dat jaar, want bij de nationale baankampioenschappen was hij ook al kampioen geworden bij het nummer achtervolging. Hij had die truien het liefst allebei ingeruild voor één vriendelijk woord van Gerrit, maar die negeerde hem. Toen bleek Adri mentaal niet opgewassen tegen de toorn van zijn broer die zich terecht geflikt voelde.
Hij heeft geen prijs meer gereden, de jongste Voorting. Hij deed er alles aan om met zijn broer in het reine te komen, maar die wilde van geen toenadering weten. Hij ging in 1955 nog eenmaal naar de Tour, maar stapte in de negende etappe volkomen uit vorm in de bezemwagen.
Hij bleef prof, maar kreeg nauwelijks nog een uitnodiging om ergens te rijden. Zijn carrière verzandde, hij was bezig met het opzetten van een café-restaurant in het Brabantse Moerkapelle toen hij op 26 juli 1961 daar in de buurt verongelukte hij met zijn auto.
Ondanks het medeleven van Gerrit in de doodstrijd van zijn broertje heeft de oudste Voorting het hem nooit vergeven. “De meeste renners, kon je niet vertrouwen en daar hield ik rekening mee. Maar je eigen broer!”

01-08-2018