Het balhoofdplaatje van Otto …

Als je op internet naar het bouwjaar van de Kangaroo bicycle gaat zoeken, dan kom je uit bij 1884. Maar dit merkplaatje - als je het zo wil noemen - vermeldt het jaartal 1879. Hoe kan dat?

1879 is ook het jaartal dat The Right Honourable Earl of Albermarle schrijft in het deel 'Cycling' van de Badminton Sports Library, 1894.

Overigens schreef the Right Honourable de tekst niet zelf, maar liet dat doen door G. Lacy Hillier, vanaf de oprichting in 1891 hoofdredacteur van Cycling Weekly.

Die naam staat ook netjes in de ondertitel van het boek, en dat mocht ook. The Right Honourable werd als behorend tot de adel geacht niet te hoeven werken?

Cycling Weekly is een uiterst betrouwbare primaire bron, die overigens niet in elke bibliotheek is te vinden. Maar kennelijk heeft later iemand anders met gezag 1884 genoemd of geschreven en dat is kennelijk een eigen leven gaan leiden.

Waar hebben we het eigenlijk over? De Kangaroo bicycle van Hillman, Herbert & Cooper was een fiets die het grote nadeel van de hoge bi, dat je er zo ongenadig mee over de kop kon gaan, omzeilde door een kleiner wiel toe te passen.

Aan twee kanten van dat wiel zat een kettingaandrijving met een groter en een kleiner tandwiel. De affiche van de tentoonstelling die veertig jaar geleden in Grefrath gehouden werd, maakt het aanschouwelijker dan ik het in woorden zou kunnen.

Het onderdeel waar de naam Hillman, het patentnummer en het jaar van aanvraag in gegraveerd staan, maakt deel uit van een halve Kangaroo.

Een Duitse verzamelaar haalde het 35 jaar geleden uit een container met oud ijzer, en was er jarenlang niet toe te vermurwen het ding te verkopen of weg te geven aan iemand die in staat was de fiets weer compleet te maken.

Maar ook hier won de aanhouder en de halve Kangaroo is momenteel in handen van een bekwame gepensioneerde machinebankwerker die de ‘andere kant’ van de fiets aan het maken is.

De tweede ketting, schakel voor schakel, zal zo'n honderd uur draaien en frezen kosten, dus als de fiets klaar is, zal er meer dan duizend uur werk in zitten. Maar dan kun je nieuw niet van oud onderscheiden, belooft deze zeer geduldige man. Nu maar hopen dat hij lang genoeg van zijn pensioen mag genieten om de klus te klaren.

Foto’s: © Otto Beaujon

Door Otto Beaujon, 30 december 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web