Het balhoofdplaatje van Otto …

De Zwitser Oscar Egg debuteerde bijna een eeuw geleden als een veelzijdig beroepsrenner, maar hij is vooral bekend gebleven als tijdritspecialist.

Er bestond in zijn tijd nog geen wereldkampioenschap tijdrijden, maar als dat wel zo was geweest dan was Egg, gezien zijn prestaties tegen het uurwerk, ontegenzeggelijk een van de favorieten geweest.

Zo verbeterde hij tussen 1907 en 1914 drie maal het werelduurrecord, één keer minder dan zijn grootste rivaal in die jaren de Fransman Marcel Berthet.

Verder verbeterde hij tal van andere records en behaalde hij vele kampioenschappen. De meeste op de baan waarop hij ook de Bol d’Or won, een wedstrijd over 24 uur, waarin Egg een nieuwe recordafstand van 936 kilometer en 225 meter liet noteren.

Ook op de weg kon hij aardig uit de voeten, gezien zijn overwinning in Parijs-Tours. En passant won hij ook nog acht zesdaagsen, dus het was best wel een mannetje deze in Schlatt bij Zürich geboren Zwitser.

Na zijn loopbaan als renner begon hij in Parijs een fietsenzaak, want de Franse hoofdstad was destijds het centrum van de internationale fietsenhandel.

In zijn bedrijf experimenteerde hij naar hartelust met ligfietsen en aerodynamica. Op een van zijn gestroomlijnde fietsen werd een uurrecord gereden met een afstand van 49 kilometer en 922 meter.

Het record is nooit erkend, want de UCI paste de reglementen aan, waarmee een eind werd gemaakt aan records op merkwaardige fietsen, een maatregel die medio jaren negentig nog eens werd genomen.

Deze ingrepen hebben de ontwikkeling van de fiets ongetwijfeld afgeremd, want denk je eens in hoe de dagelijkse fiets en ook de racefiets er uit hadden gezien als de UCI een wat meer vooruitziende blik had gehad.

Oscar Egg is de geschiedenis ingegaan als die jaloerse mafkees die kruipend op zijn knieën met een duimstok de wielerbaan van Roermond opmat, om het daar gevestigde werelduurrecord van de Nederlander Jan van Hout aan te vechten.

Hoewel al lang gestopt met wielrennen was Egg de heersende recordhouder, maar zijn prestatie was al negentien jaar daarvoor geleverd. Nadat hij de nieuwe recordhouder eerst had gefeliciteerd (foto 2) reisde hij van Parijs naar Roermond. Midden in de nacht ging hij gewapend met een duimstok naar de wielerbaan waar Van Hout zijn record had verbeterd.

Hij moest er voor over een hek klimmen om toegang tot de baan te krijgen om aan zijn monnikenwerk te kunnen beginnen. Om na ruren rondkruipen vast te stellen dat de baan twee meter en 55 centimeter korter was dan de opgegeven 205 meter.

Het nieuws veroorzaakte veel deining, maar was achteraf volstrekt onnodig. De Nederlandse Wielren Unie had vergeten het record van Van Hout voor erkenning aan de UCI voor te dragen.

Een blunder die tot veel gekrakeel en rechtszaken had kunnen leiden, ware het niet dat de Fransman Maurice Richard vier dagen later het record van Van Hout uit de boeken reed door in een uur tijd 189 meter meer af te leggen.

Daartegen kwam Oscar Egg niet in opstand, want Richard was een alom bekende grootheid. Maar zijn record kwijtraken aan een volslagen onbekende Hollander ging de arrogante Zwitser te ver.

Foto 2: archief dewielersite.net

Door Otto Beaujon, 25 november 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web