Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Een paar decennia geleden werd een gevierde wegrenner nog wel eens gekoppeld aan een zesdaagsenrenner. ‘Een baner met een wegger’, noemde Gerrie Knetemann dat.

Voor de organisatie een kans om meer publiek te trekken en voor de renner een mogelijkheid om in de winter wat bij te verdienen en kilometers te maken voor het komende wegseizoen.

Zo heeft ook de beroemde Eric Vanderaerden heel wat zesdaagsen gereden. Als jong rennertje won hij al alles waar hij ook maar aan de start verscheen. Op de weg, op de baan, in het veld, het maakte hem niet uit.

Hij was een zuivere klasbak. De palmares van Eric gedurende zijn profperiode (van 1983 tot en met 1996) is groots. Op de horizontale buis van deze baanfiets staat zijn naam met de hand geschilderd (foto 2).

Zoals je kunt zien is dit ranke blauw/wit gespoten karretje afkomstig uit de fabriek van Eddy Merckx. Er is niet zo gek veel veranderd omdat het merendeel van de huidige baanfietsen technisch nog steeds van hetzelfde concept zijn. Natuurlijk wel van staal naar carbon maar dat is aan de buitenkant niet te zien. De weinige onderdelen, waarmee deze fiets zijn opgebouwd, zijn van Campagnolo.

Eric Vanderaerden had een soort haat/liefde verhouding met de zesdaagse. Maar als hij er zin in had reed hij goede uitslagen. Het was voor de meeste wegrenners ook geen pretje om, gewend aan de buitenlucht, zes dagen en nachten lang in zo'n rokerige sporthal met al die herrie in de rondte te tollen. 

Dat hij er wat van kon, bewijzen zijn uitslagen. Hij werd in 1986 met René Pijnen tweede in Rotterdam, een jaar later met Tony Doyle derde in Antwerpen, en hij won twee maal de Zesdaagse van Antwerpen. Dat was in 1989 en ’90, beide malen met Etienne de Wilde.

Een van de bijnamen van Eric was Het verdriet van België, maar dat slaat bepaald niet op zijn palmares, maar wel op zijn gebrek aan beroepsernst die hij zo nu en dan toonde.

Zijn andere bijnaam stamt uit de Italiaanse periode in zijn carrière toen hij voor Brescialat reed. Eric De La Terra is de letterlijke vertaling van zijn naam in het Italiaans.

De ploegen waar hij nog meer voor reed waren onder anderen Panasonic, Buckler, Wordperfect en Palmans. Hij heeft die ploegen veel succes gebracht, want Vanderaerden was een fantastische renner.

Dat hij bij de meeste ploegen op een nare manier is weggegaan, heeft te maken met zijn tegendraadse onvoorspelbare karakter. Peter Winnen zei eens nooit een andere renner te zijn tegenkomen die zo veel rottigheid uithaalde.

Hij kon het zich veroorloven, want hij wist dat hij met zijn erelijst bij iedere ploeg terecht kon. Tot de leeftijd aan die zekerheid een eind maakte.

Foto’s: © T&T Tekst & Traffic

Door Peter Ravensbergen, 15 november 2016 11:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web