ad ad ad ad
Deel 3 is uit

De Burgerlijke Stand van 28 maart.

Pino CERAMI (1922, België)

‘Wat goed is komt snel’, is een bekend gezegde in de sport. Maar dat is niet altijd waar. Neem Pino Cerami, geboren Italiaan die op zijn 5e jaar met zijn ouders naar België emigreerde. Waarschijnlijk omdat vader Cerami daar net als veel andere Italianen in de mijnen kon gaan werken. Ik weet niet of Pino dat als volwassene ook heeft gedaan, maar hij oogde wel als een kompel. Hij is in ieder geval laat met wielrennen begonnen en hij werd pas op z’n 25e beroepsrenner. Dat was in 1948 en hij won in zijn eerste profseizoen de GP Moerenhout. Hij ontwikkelde zich tot een modaal renner, die meer voor anderen dan voor zich zelf reed. Hij reed overal en hij pakte diverse ereplaatsen mee, maar niemand hield het voor mogelijk dat hij tot meer in staat was. In 1956 liet hij zich tot Belg naturaliseren, maar ook dat inspireerde niet. In maart 1960 hield iedereen al rekening met het feit dat hij spoedig afscheid zou nemen, want hij werd toen al 38 jaar. Hoogbejaard voor een renner, maar een week na zijn verjaardag won hij zomaar Parijs-Roubaix en in diezelfde maand de Waalse Pijl. Een anonieme renner die in een paar weken tijd twee onvervalste klassiekers won en daar ook nog eens de Ronde van België aan toevoegde. Het moest niet gekker worden. In het WK van 1960 bereikte hij ook nog eens het erepodium met een derde plaats achter zijn kopman Rik Van Looy en de Fransman André Darrigade. Een geweldig seizoen en niemand had het hem kwalijk genomen als hij toen gestopt was. Maar Cerami had de smaak te pakken. In 1961 begon hij met het winnen van de Brabantse Pijl om vervolgens met Van Looy de koppeltijdrit Het Gouden Wiel te winnen. Dat laatste zou hij een jaar later nog eens doen. Maar de grote overwinning moest in 1961 nog komen. Dat was wederom een echte klassieker, te weten Parijs-Brussel. In 1962 ging het allemaal een stuk minder, maar in 1963 werd hij nog 2e in Luik-Bastenaken-Luik en boekte hij een etappezege in de Tour de France. En toen vond hij het welletjes en als 41-jarige nam hij triomfantelijk afscheid van de wielersport. Een merkwaardig fenomeen, die in de herfst van zijn loopbaan nog een vedette werd. ‘Wat goed is komt soms wat later’. Hij wordt in Wallonië nog steeds geëerd met de naar hem genoemde Grote Prijs Cerami met heel wat grote namen op de erelijst. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Ivan GOTTI (1969, Italië)

Een van de beste Italiaanse renners van zijn tijd. Een uitstekend ronderenner met een groot talent voor het klimmen en het tijdrijden. Toch heeft hij geen grote erelijst, want hij was geen winnaarstype. Maar wat hij won dat mocht er zijn. Twee maal staat zijn naam op de erelijst van de Giro d’Italia. In 1997 verraste hij vriend en vijand met zijn onbetwiste zege. Hij had in de zes jaar dat hij toen prof was slechts twee keer gewonnen. Met zijn ploeg Gewiss de ploegentijdrit in de Tour de France van 1995 en individueel een rit in de Ronde van Italië 1996. Toch kondigde hij al aan de vooravond van de Giro 1997 aan dat hij ging winnen en ook nog waar. In de veertiende rit van Racconigi naar Cervinia met drie zware beklimmingen zou hij onverbiddelijk toeslaan. Hij deed wat hij had voorspeld en hij won de ronde met een kleine anderhalve minuut voorsprong op de Rus Pavel Tonkov. Sinds die indrukwekkende overwinning werd Ivan Gotti in zijn vaderland een vedette, zeker toen hij twee jaar later de ronde nog eens won. Maar die zege kreeg hij min of meer cadeau toen Marco Pantani in de roze trui de wedstrijd moest verlaten wegens een te hoge hematocrietwaarde. Maar ook Gotti was een patiënt van de roemruchte dokter Michele Ferrari en hem overkwam een jaar later hetzelfde als Pantani, maar in de Ronde van Zwitserland. Het werd een forse smet op zijn blazoen en de naam Gotti is sindsdien ook aan epogebruik gelinkt. Een stille, rustige man die ook wel iets schattigs heeft. Hij was zes jaar getrouwd met zijn Antonella toen er bij de Gotti’s werd ingebroken. De dieven namen het een en ander mee, waaronder de trouwring van Antonella. Zij was ontroostbaar en Ivan beloofde direct een getrouwe kopie te laten maken. Het verschil was niet waarneembaar, maar ze waren allebei niet tevreden. Er ontbrak iets, want de nieuwe ring was niet gezegend. Dus maakten ze een afspraak met dezelfde priester en met een vrijwel identiek ceremonieel als zes jaar eerder, werd de ring gezegend. Een romanticus, die Ivan Gotti die vandaag 38 jaar wordt. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 28 maart geborenen zijn:

ACOU, Lucien (1921, België)
COMMESSO, Salvatore (1975, Italië)
DOSSCHE, Aimé (1902, overleden 30.10.1985, België)
GOASMAT, Jean-Marie (1913, overleden 21.01.2006, Frankrijk)
HOEBEN, Björn (1980, Nederland)
LAMMERTINK, Jos (1958, Nederland)
LELEU, Philippe (1958, Frankrijk)
MESSELIS, Yvan (1958, België)
NIEUWDORP, Heddy (1956, Nederland)
RIGHI, Daniele (1976, Italië)
SERGENT, Pierre (1895, overleden ???, Frankrijk)
TURRINI, Giordani (1942, Italië)

Door Fred van Slogteren, 28 maart 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web