Het was me het weekje wel …

Het was de week van de verkiezingen, maar van een heel andere orde en veel minder spannend dan in Amerika. Tom Dumoulin werd vrijdagavond in het Autotron in Rosmalen voor de derde keer op rij verkozen tot de beste Nederlandse wielrenner van 2016.

Het was geen verrassing. Ik zelf had als abonnee van Wielerrevue op Steven Kruijswijk gestemd. Er zullen na deze bekentenis geen woedende betogers voor mijn deur staan. Wat dat betreft verliezen Tom en Steven het dik van Zwarte Piet.

Zwarte Piet was trouwens ook een wielrenner, want Piet van Kempen werd vanwege zijn zwarte haar in de dertiger jaren ook zo genoemd. Niemand maakte zich daar toen druk over, want die Zwarte Piet was een idool, terwijl de knecht van Sint Nicolaas met zijn roe en zak (gut wat dubbelzinnig) zwaaide om kinderen angst in te boezemen. Daar hadden ze toen tegen moeten protesteren. 

Als je avond na avond het journaal en de nieuwsrubrieken op tv ziet, lijkt het wel of de mensen in de hele wereld zich om iets druk moeten maken en daarom luidkeels, protesterend en woedend de straat opgaan.

Het gaat dan meestal om heel belangrijke dingen, zoals in Amerika, waar een land met 320 miljoen mensen in twee kampen uiteen lijkt te vallen. En wat doen wij? Wij maken ons druk om Zwarte Piet. Dat kun je Amerikanen, Syriërs, Palestijnen, Litouwers, allemaal bange mensen toch niet uitleggen?

Anna van der Breggen kreeg de Keetie van Oosten-Hage Trofee, ooit in het leven geroepen omdat Gerrit Schulte, de toenmalige voorzitter van de Club48, het in de zestiger jaren met heel zijn status en gewicht niet toestond dat de naar hem genoemde trofee naar Keetie zou gaan.

De sterke Zeeuwse was in 1976 tweevoudig wereldkampioene geworden en de mannen hadden dat jaar niet zo veel gepresteerd. Dus werd zij door de daarvoor ingestelde commissie voorgedragen om met de Gerrit Schulte Trofee geëerd te worden.

Daar wilde Bossche Gerrit echter niets van weten en dreigde de trofee niet uit te zullen reiken als het bestuur hier in meerderheid in mee zou gaan.

Le Fou Discriminant betoogde dat vrouwen aan het aanrecht horen en niet op een racefiets en het idee dat een vrouw die beker met zijn naam erop zou krijgen, nee daar moest hij niet aan denken. Zelfs zijn eigen Toos was het met hem eens.

Om uit de impasse te komen ging het bestuur even polderen en ontstond de Keetie van Oosten-Hage Bokaal, die nu net als in 2015 toegekend is aan Anna van der Breggen, winnares van Olympisch goud en Europees kampioene.

Er is gisteravond in Rosmalen nog een trofee uitgereikt. De ereprijs die de naam draagt van Gerrie Knetemann. De Kneet die twaalf jaar en zeven dagen geleden plotseling overleed, zal er postuum vrede mee hebben dat deze jongerenprijs aan Sam Oomen is toegekend.

Er is nog iemand erg blij geworden in de afgelopen week. Dat is Jeroen Blijlevens. Hij was een van de renners die enkele jaren geleden bekende wel eens epo te hebben gebruikt.

Rabobank was in die tijd zijn werkgever omdat hij ploegleider was van Rabo Liv, de vrouwenploeg met Marianne Vos en Anna van der Breggen in de gelederen. En dus moest Jerommeke na zijn bekentenis volgens een bepaling in zijn contract direct het veld ruimen.

De nieuwe sponsor van de ploeg heet WM3, consultants in duurzame energie, en die hadden geen boodschap aan het epoverleden van Blijlevens. Ze hadden van de meiden gehoord dat Jeroentje een kei van een ploegleider is en ze gaven hem in de afgelopen week zijn baan terug.

Waarom hij destijds is ontslagen, terwijl veel andere oud-renners door te zwijgen gewoon konden doorgaan met ploegen leiden, managertje spelen of verslag doen voor de televisie, begrijp ik nog steeds niet.

Er zijn van die dingen die je niet uit kunt leggen en ik benijd in deze tijd jonge vaders niet als hun zoontje of dochtertje van vijf voor ze staat en vraagt: Papa, waarom ...?

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 13 november 2016 11:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web