ad ad ad ad
Deel 3 is uit

De Burgerlijke Stand van 27 maart.

Toni ROMINGER (1961, Zwitserland)

Op de ranglijst van de 100 beste renners aller tijden, die Jean Nelissen in 1999 opstelde, staat Toni Rominger op de 40e plaats. Als tweede Zwitser, achter Ferdi Kübler (26e), maar voor Hugo Koblet (48e). Op de rangschikkingswebsite www.cyclingranking.com staat hij zelfs als 30e, één plaats achter Miguel Indurain, die toch vijf keer de Tour won. Dat hij in mijn beleving veel lager staat ligt misschien aan zijn uitstraling. Een klein wat muisachtig mannetje, die na zijn afscheid snel werd vergeten. Het kan ook zijn dat hij eigenlijk helemaal geen wielrenner was. In zijn hart dan, want hij beklom pas een koersfiets toen hij al 21 was. Hij werkte als boekhouder en had niet al te veel conditie. Zijn broer daagde hem uit om eens tegen hem te fietsen en Toni werd hopeloos zoek gereden. Dat deed hem verdriet en hij kocht direct een racefiets en ging als een bezetene trainen. Toen kwam hij er achter dat hij veel talent had, vooral in het klimmen en het tijdrijden. Drie jaar later werd hij beroepsrenner en in de twaalf jaar die volgden won hij drie keer op rij de Vuelta en een keer de Giro. In 1993 won hij in de Ronde van Spanje alle klassementen, terwijl hij ook nog vanaf dag één tot in Madrid de amarillo leiderstrui droeg. In de Tour kwam hij niet verder dan een tweede plaats. Dat was in 1993 achter Indurain, maar wel won hij dat jaar drie etappes en het bergklassement. Twee keer stelde hij het werelduurrecord scherper, maar dat deed hij in het tijdperk van de merkwaardige fietsen, die later door de UCI verboden werden. De man heeft verder een gigantische erelijst bijeengereden, maar op de een of andere manier is dat niet echt blijven hangen. Daarom vandaag op zijn 46e verjaardag een kleine hulde aan een groot, maar al bijna vergeten, kampioen. Hij zal er niet om treuren, want hij hield miljoenen aan zijn carrière over en hij leeft als een vorst in Monaco. (Foto: © Cor Vos) 

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jean DOTTO (1928, overleden 20.02.2000, Frankrijk)

Giovanni Dotto werd als Italiaan geboren, maar op 9-jarige leeftijd werd hij tot Fransman genaturaliseerd, het land waar hij in de zeehaven Saint Nazaire ter wereld kwam. Later woonde hij aan de Franse Rivièra in de omgeving van Monaco. In 1952 wilde hij als groot klimmer de 12e etappe van de Tour winnen. Die ging van Sestrière naar Monaco en dat was dus een thuiswedstrijd. Al twee keer had hij de klimkoers op de Col de la Turbie gewonnen en die col was de laatste hindernis in die zware etappe. Hij dacht het al voor elkaar te hebben toen hij met een riante voorsprong met een onbekende Nederlander aan de leiding reed op weg naar het vorstendommetje waar de rijken der aarde zich van oudsher verpozen. Maar op de voorlaatste klim werd le Vigneron de Cabasse simpelweg losgereden door ene Jan Nolten uit Nederlands Limburg. Die wist helemaal niet dat er nog een Col de la Turbie aankwam en toen hij erachter kwam, maakte het hem niets uit. Dotto verloor op zijn klim nog meer tijd en kwam diep teleurgesteld over de finish. In die verder door Coppi beheerste Tour werd hij achtste in het eindklassement. Overigens won Jean Dotto in 1955 de Ronde van Spanje en twee maal was hij winnaar van de Dauphié Liberé. Hij startte dertien keer in de Tour de France en eindigde vier keer bij de eerste tien. In 1954 was hij vierde en dat was zijn beste prestatie. In de Vuelta die hij won leverde hij een wereldprestatie. In de tiende van de 15 ritten veroverde hij de leiderstrui met maar enkele seconden voorsprong op de fameuze Italiaan Fiorenzo Magni. In de beklimming van de Santo Domingo in de omgeving van Bilbao kreeg hij een lekke band en Magni gaf vol gas. Magni was in zijn tijd met voorsprong de beste daler van het gehele peloton en hij wist dat als hij boven was niemand hem meer kon bedreigen. Nadat Dotto gedepanneerd was zette hij de achtervolging op Magni in. Hij achterhaalde de Leeuw van Monza voor de top en ging toen net zo onverschrokken naar beneden als zijn concurrent om in grootse stijl de Vuelta te winnen.

De andere op 27 maart geborenen zijn:

CALDWELL, Blake (1984, Verenigde Staten)
GARDIER, François (1903, overleden 15.02.1971, België)
HAAN, Folkert de (1978, Nederland)
HERMANN, Roman (1953, Liechtenstein)
HOOGERHEIDE, Frits (1944, Nederland)
HORRACH RIPOLL, Joan (1974, Spanje)
MUSIOL, Daniel (1983, Duitsland)
PONSTEEN, Herman (1953, Nederland)
PRONK, Matthé (1947, overleden 25.03.2001, Nederland)
SCHOENMAKERS, Harry (1934, Nederland)
SUTTON, Gary (1955, Australië)
VON BÜREN, Oscar (1933, Zwitserland)

Door Fred van Slogteren, 27 maart 2007 0:00

toni rominger

op www.wielerranglijst.tk - een ranglijst van de beste wegwielrenners sinds 1946, als ik zo vrij mag zijn mijn eigen site te noemen, staat rominger zelfs op plaats 16 (indurain staat op 6). gelukkig komt rominger achter van looy (14) en de vlaeminck (15). gelukkig, want hoewel deze renners van voor mijn tijd zijn waren zij toch veel grotere kampioenen lijkt me.
volgens mij zijn er een paar verklaringen voor de geringe uitstraling van rominger. de enige keer dat hij het indurain in de tour lastig had kunnen maken, in 1993, reed hij inderdaad als een boekhouder, rekenend naar plaats twee zonder één keer aan te vallen. hij won dan wel vier grote ronden, maar telkens was indurain er niet bij. wie werden er tweede?: jesus montoya alarcon, alex zülle, miguel zarrabeitia en evgueni berzin. alleen zülle was een grote renner en die verloor de vuelta '93 vooral door een valpartij en met slechts 29 seconden.
maar waarschijnlijk is er nog een reden dat rominger niet zo hoog wordt aangeslagen. als ik me niet vergis werden de wedstrijden waarin hij uitblonk in het midden van de jaren '90 nog niet live op tv uitgezonden! de ronde van spanje, parijs-nice, romandië. hierin zit een paradox. kampioenen als coppi en koblet profiteerden juist van een gebrek aan live tv, met een verwijzing naar benlo maso. hun prestaties werden er alleen maar legendarischer door. voor rominger was het misschien een nadeel. we hebben letterlijk niet gezien hoe hard hij kon fietsen.

Geplaatst door ronnie vd bogaart, 27 maart 2007 18:53:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web