Het balhoofdplaatje van Otto …

Hoewel de UCI de eenzijdige wielophanging reglementair onmogelijk gemaakt had, stond er eind 1994 nog een eigenwijze fiets, van staal nota bene, op de najaarstentoonstellingen.

Het pleit was zo goed als beslecht: carbon was het materiaal om raceframes en onderdelen van te maken en de vorm was verplicht. Het klassieke diamantframe, desgewenst met afgeronde hoeken, waarvan de boogstraal aan een maximum van 8 centimeter gebonden was.

Later werd dat veranderd in: buisvormig materiaal dat niet platter mocht zijn dan een verhouding van 1 : 3.

Op 6 september 1996 reed Chris Boardman, op een fiets die ontworpen en gebouwd was door Eddy Merckx himself, een nieuw uurrecord met een afstand van 56 kilometer en 375 meter. Dat was aanleiding voor de UCI om de ontwikkeling nogmaals geheel op slot te gooien: het record werd Boardman afgenomen.

Samen met alle records na Merckx, dus die van Moser, Obree, de eerste verbetering door Boardman, Rominger, en Indurain werd de tweede verbetering van de Brit nietig verklaard en het record van Merckx in ere hersteld. Boardman toonde karakter en verbeterde het record van de De Kannibaal op een wel toegestane fiets.

Merckx was het overigens met de nieuwe regels oneens, maar naar zijn argument dat je het voortschrijden van de techniek niet kunt negeren, werd niet geluisterd. Pas toen UCI-voorzitter Pat McQuaid in 2014 plaats maakte voor Brian Cookson werd er op het gebied van fietsconstructies weer blijk gegeven van gezond verstand.

Cookson en de technische commissie van de UCI bepaalden dat elke fiets die opgebouwd kan worden uit in de handel verkrijgbare onderdelen is toegestaan om er records mee te verbeteren.

Naar de letter van deze verklaring gerekend had Alex Dowsett (een maand lang uurrecordhouder met 52,937 km/u) alle gelijk van de wereld om een protest in te dienen tegen de prestatie van Bradley Wiggins, die zijn uurrecord reed met een stuur dat op de 3D-printer gemaakt heette te zijn.

De knellende regels na 1996 zijn er ook oorzaak van geweest dat niemand van de grote tijdrijders als Armstrong, Cancellara en anderen het ooit hebben gewaagd het werelduurrecord aan te vallen.

Ondanks de tegenwerking van de UCI is het carbon raceframe heden ten dage niet meer weg te denken uit zowel het wegrennen, het baanrennen en het veldrijden. Er is sinds de introductie hard gewerkt aan de perfectionering van het materiaal, want in de beginjaren zijn er nogal wat aanloopproblemen geweest.

Zoals hechting van de primers en de lak, craquelé met de vraag of dat wel of niet onder de garantie viel. Als gevolg daarvan waren er ook uitgebreide juridische voorwaarden over aansprakelijkheid bij breuk en vervolgschade.

Foto’s: archief Otto Beaujon

Door Otto Beaujon, 11 november 2016 12:00

Balhoofd plaatje Carlton

Beste heer Beaujon,

Wij hebben elkaar dacht ik jongst leden fietsbeurs in Berlicum korst gesproken betreffen of u mij aan een balhoofdplaatje van Carlton ( met afbeelding van een racefiets met renner ) kon helpen.
U zou dat dan eventueel mee nemen naar de oude fiets beurs in Vianen.
Ik heb u daar helaas niet getroffen, de vraag is nu heeft u betreffend plaatje nog aangetroffen?

Vriendelijke groet
Fred.
Geplaatst door Fred van Hasselt, 23 november 2016 13:11:18

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web