Het was me het weekje wel …

Later vandaag eindigt in het troosteloze Qatar het wielerseizoen 2016 met een nieuwe wereldkampioen op de weg. Maar ook in mineur en alleen de heren Cookson en Merckx zullen dat tot hun laatste snik blijven ontkennen.

Zelfs al wint er vanmiddag een Nederlander dan nog ben ik niet blij met de wijze waarop de UCI een van de mooiste wielerevenementen van het jaar heeft verkwanseld. Ook al hebben ze beloofd de extra negen miljoen euro aan extra inkomsten rechtstreeks aan de wielersport te zullen besteden.

Meestal is de Ronde van Lombardije de laatste wedstrijd van het wegseizoen, maar dit jaar is alles op zijn kop gezet. Terwille waarschijnlijk van het klimaat, want een paar weken later kan in die bakoven aan de Perzische Golf zo maar een paar graden schelen.

Toch vind ik dat we, behalve over deze dissonant, tevreden mogen zijn over wat de Nederlandse wegrenners dit jaar hebben gepresteerd. Wout Poels en Bauke Mollema wonnen beide een klassieker en we moeten terug naar de dagen van Raas en Kuiper dat we de woorden ‘gewonnen klassieker’ in het meervoud mochten schrijven.

In de grote ronden hebben we ons eveneens van onze beste kant laten zien. Steven Kruijswijk en Tom Dumoulin presteerden in de Giro boven verwachting, terwijl de eerste de Italiaanse rondrit zelfs had kunnen winnen. Als de Brabander bovenop het dak van de Giro niet was verrast door een poollandschap en even in de war verkeerd had gestuurd.

In de Tour ging het met Bauke Mollema ook geweldig, maar ook zijn goede rijden met een bijna zekere podiumplaats eindigde in een drama. Chris Froome werd voor de derde keer winnaar en dankte dat vooral aan zijn superieur rijdende secondant Wout Poels. Dumoulin won op indrukwekkende wijze twee etappes.

In de Vuelta zagen we de wederopstanding van Robert Gesink. Hij liet zich in de eerste dagen verstandig op een flinke achterstand rijden, om in de bergetappes geen gevaar meer te zijn voor de klassementsrijders.

Zo kon hij vol in de aanval en dat resulteerde in een derde, een tweede en een eerste plaats in loodzware etappes. Het is vooral heel goed voor zijn zelfvertrouwen en dat heeft hij nodig om de komende jaren nog mooie prestaties te kunnen leveren.

Routinier Niki Terpstra won op sublieme wijze de Eneco Tour en de jonge sprinter Dylan Groenewegen toonde als een echt Amsterdams lefgozertje dat hij voor de duvel niet bang is en tuigde zijn erelijst verder op. Onder andere met de Nederlandse kampioenstrui.

Wilco Kelderman viel wat tegen, had veel pech en begint het volgende seizoen naast Tom Dumoulin als kopman bij Sunweb, de nieuwe sponsor van de ploeg van Iwan Spekenbrink. Als die ploeg tenminste niet uit de WorldTour moet degraderen. Een idiote veronderstelling, maar een heuse mogelijkheid.

Dat is voor lotto.nl/Jumbo natuurlijk wel een aderlating, maar drie kopmannen is misschien ook wel iets teveel van het goede. Gesink wil, meen ik gelezen te hebben, verder als rittenkaper. Dat is hem vast beter bevallen dan aanklampen in een groep favorieten voor de eindzege.

Kruijswijk krijgt als meesterknecht in het hooggebergte volgend jaar steun van Jurgen Van Den Broeck, de voormalige Belgische hoop op een Tourzege. Ook de Nieuw-Zeelander George Bennett, heeft bewezen Steven tot op de hoogste flanken te kunnen steunen.

De dames hebben het ook geweldig gedaan. Hoewel Marianne Vos niet de prestaties leverde die we jaren van haar gewend waren, is het Nederlandse dameswielrennen niet in een zwart gat gevallen.

Prachtige meiden als Ellen van Dijk, Annemiek van Vleuten, Anna van der Breggen, Chantal Blaak en nog enkele andere lieten zien dat zij het ook kunnen. Trouwens, Voske mag natuurlijk nog niet afgeschreven worden.

Misschien is een van die oranjemeiden gisteren wel wereldkampioen geworden, maar ik schrijf dit stuk op donderdag omdat ik de dag erna aan een korte vakantie in Frankrijk begin.

De Olympische Spelen zijn voor de Nederlandse wielersport uitermate goed verlopen. Onze renners en rensters hadden van alle sporten het grootste aandeel in de medailleoogst geleverd en dat is in jaren niet voorgekomen. In de disciplines wegrennen, baanrennen en fietscross waren we nadrukkelijk aanwezig. Jammer genoeg konden twee medaillewinnaars direct na de finish niet dolgelukkig zijn. Zie video.

Het Olympische jaar 2016 kan voor het wegrennen in de geschiedenis dus bijgezet worden als een zeer succesrijk jaar. We gaan ons nu weer concentreren op de veldrijders en Mathieu van der Poel is uitstekend uit de startblokken gekomen.

Hoeveel zesdaagsen er de komende winter nog worden verreden, weet ik niet. Ik hoop echter op een opleving, want die discipline is te mooi om verloren te gaan.

Foto’s: © Cor Vos



Door Fred van Slogteren, 16 oktober 2016 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web