Herinneringen bij een foto …

Om de feiten te checken die ik voor de slogblog opschrijf duik ik regelmatig in oude jaargangen van Wielersport en Wielerrevue. Niet zelden kom ik dan in de verleiding om die oude bladen verder in te zien.

Dan kom je vaak iets tegen dat je geïnteresseerd gaat lezen, zoals een paar dagen geleden in de uitgave van Wielerrevue Nationaal van 2 juli 1993. Drieëntwintig jaar geleden, maar voor mijn gevoel ook nog zo dichtbij.

Een verslag van de 5e Nationale kampioenschappen voor de Jeugd trok mijn aandacht. Althans de zwart/wit fotootjes van de jonge kampioenen die trots voor de fotograaf poseerden in de verworven rood-wit-blauwe trui en een medaille om de nek. Hun namen stonden eronder.

Voor een deel bekende namen, want die kleine mannetjes en die prille meisjes zijn groot geworden en sommige van hen werden redelijk bekend. Ook al kon Marcel Slagman, de fotograaf dat nog niet bevroeden toen hij zijn camera op hen richtte.

Wim Stroetinga (foto 1) kijkt je met enige reserve aan. Zo'n klein witkoppie uit Friesland. Hij werd die dag kampioen bij de achtjarigen en leek verbaasd dat er voor hem werd geapplaudisseerd. De levenspartner van Roxane Knetemann heeft inmiddels al zo veel gewonnen dat die reserve inmiddels is veranderd in routine.

Naast die kleine Wim kijkt Joost van Leijen (foto 2) wat vrolijker. Misschien was hij succes al meer gewend, want hij was de kampioen bij de negenjarigen. Met twee mooie flapoortjes zwaait hij met één arm geroutineerd naar het publiek, voornamelijk bestaand uit ouders en verdere familie.

Kenny van Hummel (foto 3) geeft de fotograaf zijn volle lach en met twee armen in de lucht zie je dat hij al vaker op het podium heeft gestaan. Hij werd die dag in Apeldoorn kampioen bij de elfjarigen.

Op het terrein van de Koning Willem III-kazerne was een parcours uitgezet door de heren Arie Klomp en Hans van Bon. Dat de laatste later een goede wielervriend van me zou worden, daarvan had ik in 1993 nog geen idee.

Ook Arjan Stroetinga, het oudere broertje van Wim, werd die dag kampioen van Nederland en wel bij de twaalfjarigen. Hij werd geen bekende wielrenner als zijn broertje, maar wel een heel goede marathonschaatser.

De namen van de overige kampioenen zeggen me niets meer. Wat is er van Mari van Boven, Dennis van de Hurk en Stefan Vis geworden? Wilden ze liever op voetballen of nog iets anders doen? Wie het weet, mag reageren.

Van iedere categorie worden de eerste tien namen in de uitslag vermeld. Ook daar kom je nog een aantal later bekend geworden renners en rensters tegen. Zoals Eddy van IJzendoorn, Egon van Kessel jr., Reinier Honig, Lieuwe Westra (toen ut Beest nog maar een klein blond jongetje was) en Hans Dekkers.

Verder nog bekende namen als Roy Sentjes, ooit winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne, Piet Rooijakkers, Robbert van der Stelt en Vincent van der Kooij. Er staan ook nog twee meisjes in die uitslagen, die het later heel aardig hebben gedaan. Arenda Grimberg en Mirella van Melis.

Op Wim Stroetinga, Reinier Honig en Lieuwe Westra na, zijn ze, voor zover ik weet, allemaal gestopt. Dat gaat zo, want die kleine jongetjes en meisjes van toen zijn groot geworden en nu allemaal in de dertig.

Wellicht nu vaders en moeders en misschien ook al weer elk weekend op stap met hun kroost dat op wielrennen zit. Want wielrennen is een familiesport als geen ander. Ze investeren hun vrije tijd in de hobby van hun kind. Zoals ook hun ouders dat deden.

Zo gaat de wielerbacil van vader op zoon en van moeder op dochter. Dat het altijd zo moge blijven.

Foto’s: © Marcel Slagman

Door Fred van Slogteren, 11 oktober 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web