Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 9 oktober …

Alfred Strom en Reginald Arnold waren in 1948 twee jonge Australische amateurwielrenners. Ze kwamen naar Europa om met een Australische ploeg mee te doen aan de Ronde van Engeland.

Na afloop besloten ze te blijven om hun geluk in Europa te beproeven. Ze vonden een kamertje in Londen en van daaruit probeerden ze een contractje te bemachtigen voor baanwedstrijden.

Dat viel niet mee, want Engeland was in die tijd nog geen wielerland, zoals tegenwoordig. Ze kwamen er achter dat ze in België meer kans zouden maken en ze verkasten naar Gent. Daar konden ze dagelijks trainen in ’t Kuipke, het kleine sportpaleis in de derde stad van België.

Ze wonnen daar gelijk de eerste wedstrijd waar ze als amateurs aan deelnamen. Althans zo leek het. Strom ging als eerste over de meet, maar werd gediskwalificeerd na een protest van de Belg Spelte. Strom had in triomf beide handen in de lucht gestoken en dat mocht niet.

In de ochtenduren verdienden ze de kost in een textielfabriek en ’s middags trainden ze. Het was geen vetpot, maar het waren leuke, spontane jongens en van Oscar Daemers, de matchmaker van ’t Kuipke, kregen ze kansen om zich te tonen.

Ze werden prof en verdienden jarenlang een goede boterham als sterke tweeëenheid en samen met koppels als Van Steenbergen-Severeyns, Schulte-Peters en Koblet-Von Büren maakten ze de dienst uit.

Ze waren een goed koppel omdat de locomotief Strom onvermoeibaar was in de jachten en Arnold als snelle flyer Arnold het in de sprints vaak kon afmaken.

In 1952 werden ze door de baandirecties uit elkaar gehaald, om de macht van de sterkste koppels te breken. Ze bleven ook onafhankelijk van elkaar succesvol. Vooral Reginald Arnold, die vandaag zijn 92ste verjaardag viert, met vooral de Italiaan Nando Terruzzi als maat.

Arnold behaalde in zijn carrière zestien zesdaagsenzeges, waarmee hij op de 37ste plaats staat in het zesdaagsenklassement aller tijden, dat nog steeds wordt aangevoerd door Patrick Sercu met 88 overwinningen.

Een van zijn mooiste zeges was die in de Zesdaagse van Antwerpen in 1956. Daar werd altijd met trio’s gereden en op foto 2 staat Arnold links naast zijn ploeggenoten de Belg Stan Ockers (midden) en de Zwitser Jean Roth. Ze dragen een regenboogtrui omdat Ockers op dat moment wereldkampioen was.

Toen de leeftijd van het afscheid naderde waren de twee Australiërs helemaal verbelst. Maar terwijl zijn maat Alfred Strom, na met een Belgische te zijn getrouwd, in Brugge bleef wonen, daar keerde Reg Arnold na zijn afscheid terug naar zijn vaderland.

Hij is heel oud en was de honderd jaar te halen. Dat is hem helaas niet gelukt, want op 23 juli 2017 haalde Magere Hein hem in en met een machtige zwaai van de zeis was het Reginald Arnold rest in peace. Hij werd dan wel 96 jaar, maar voor een wielrenner moet dat toch gevoeld hebben als geklopt worden op de streep. Met banddikte.

Foto’s: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 9 oktober 2018 9:23

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web