Wie was Hein?

In de week dat in Rio de Janeiro de Olympische Spelen beginnen waren 92 jaar geleden de Spelen van Parijs al voorbij. De atleten waren weer thuis, inclusief de wegrenners uit Nederland.

Dat waren Jan Maas, Gerrit van den Berg, Philippus Innemee, Martinus Vlietman, Joris van Dijk, Cees Heeren en Hein Kriller.

Allemaal vergeten namen, maar in die tijd de beste Nederlandse amateurrenners die door de Nederlandsche Wieler Bond, de (K)NWU werd pas in 1928 opgericht, geselecteerd waren voor de Olympische wegwedstrijd.

Hoewel de spelen pas op 5 juli door de Franse president Gaston Doumergue waren geopend, waren zes van die zeven al op 15 juni met hun fietsen in Parijs om daar het parcours te verkennen.

Een parcours voor een ploegentijdrit over een afstand van 188 kilometer met start en finish in het stadion van Colombes, een stad iets ten noorden van Parijs. Ieder land moest op 23 juli 1924 met een ploeg van vier renners aan de start verschijnen.

De renners hebben op die verkenningstocht als belangrijkste feit ontdekt dat ze veel reservebanden moesten meenemen en van een zware kwaliteit. Het parcours was namelijk overdekt met een fijne steenslag waardoor de ene na de andere renner lek reed.

Halverwege waren alle reservebanden op en is het gezelschap begeleid door twee auto’s met bobo’s en journalisten bij een rijwielzaak gestopt om daar de volledige hoeveelheid banden op te kopen.

Het was niet genoeg voor de tweede helft, zodat een van de renners het laatste stuk met een van de auto’s is meegereden. De grootste zorg was na afloop waar het geld vandaan moest komen om een enorme voorraad reservebanden aan te schaffen voor de echte wedstrijd.

De renners die de ploegentijdrit hebben gereden waren Cees Heeren, Jan Maas, Martinus Vlietman en Flip Innemee. Hein Kriller was een van de reserves. Dat zal hij vast niet leuk hebben gevonden, want hij was een goede coureur die op weg en baan zijn mannetje stond.

Johan Hendrik Frederik Kriller werd in Amsterdam geboren op 26 mei 1902. Vanaf ongeveer 1922 was hij een bekende wielrenner die ons land dus in 1924 heeft vertegenwoordigd bij de Olympische Spelen van Parijs.

Hij is daar dus waarschijnlijk niet in actie gekomen, maar aan zijn accreditatie is te zien dat hij daar als atleet nr. 4860 wel degelijk aanwezig is geweest.

Uitslagen heb ik niet van hem kunnen vinden, maar van de vele bekers en medailles die hij heeft gewonnen en die nu nog in het bezit zijn van zijn kleindochter Judy van Galen, is af te lezen dat hij tal van overwinningen heeft behaald. Onder andere in een tijdrit over 210 kilometer.

Hein Kriller was lid van de Amsterdamsche Rijwiel Club De Romein, een vereniging die niet meer bestaat. Van die vereniging was ook Frieda Etten lid en daar is de basis gelegd voor het huwelijk dat in 1927 gesloten is. Ze kregen één dochter.

Hein was in dienst van de gemeente als voorman van een groep kabelleggers. Mannen die met de hand loodzware kabels in de grond legden en op een signaal van de met een toeter toegeruste voorman die kabel door de sleuf trokken.

Nadat hij gepensioneerd was werkte hij voor een juwelier op de markt van het Waterlooplein. Hein was een potige kerel en moest er voor zorgen dat er geen juwelen of horloges van de kraam werden gestolen.

Maar hij deed meer en lette en passant ook op andere vergrijpen. Zo zag hij eens een tasjesdief er met de tas van een oud vrouwtje vandoor gaan.

Hein aarzelde geen moment, wierp zich op de man, klemde diens hoofd vast onder zijn arm en wandelde vervolgens met de tegenstribbelende tasjesdief in een ijzeren houdgreep naar het politiebureau in de Warmoesstraat.

Wie Amsterdam een beetje kent weet dat dit al gauw een stief kwartiertje lopen is. Maar dat maakte Hein niks uit, want van een oud vrouwtje steel je niet.

In de oorlogsjaren is hij actief geweest in het verzet, hoewel zijn kinderen en kleinkinderen geen idee hebben wat hij in de illegaliteit precies uitspookte. Daar werd na de oorlog niet over gesproken en zijn verzetsgeschiedenis is daarom met hem het graf in gegaan.

Dat was na zijn overlijden op 20 juni 1985, 61 jaar nadat hij op die verkenningstocht in Parijs voor de zesde keer een nieuwe band had omgelegd.

Foto’s: archief Judy van Galen

Door Fred van Slogteren, 2 augustus 2016 14:00

Philip Innemee

In het bovenstaande stuk van "Wie was Hein ", lees ik hier de naam van Philippus Innemee, ik heb ook een renner gekend die Flip Innemee heette, was in de jaren vijftig der vorige eeuw, een zeer verdienstelijk renner, en lid van de voormalige wielervereniging H.R.C. "Hollandia "uit "s-Gravenhage, thans ca. 30 jaar geleden gefuseerd met R.R.C. "Sparta"en S.R.-en T.C. "de Kampioen", met de nieuwe naam H.S.K. "Trias". Deze in de jaren vijftig der vorige eeuw was Flip een geliefd persoon en meer dan verdienstelijke Nieuweling, en won menig bloementuil, zo ook als Amateur blies Flip zijn partijtje mee.Dat allemaal op fietsen met vastverzet, meestal 49x17 ( 78). Ik herinner mij nog dat zijn vader het daaglijkse brood verdiende als taxichauffeur, en fanatiekste suppoorter was. Of deze ooit wielrenner geweest is, weet ik niet, vermoed van wel. Op zijn 18e levensjaar riep de Nederlandse staat Flip op, om zijn dienstplicht te vervullen. In die jaren was er nog geen militaire wielerploeg, ik denk dat hij er zeker deel van had uitgemaakt, gezien de geleverde prestaties tot zover.Het was schikken geblazen toen in de sportcaterns der dagbladen, het overlijden van Flip Innemee bekend maakte. Op de Veluwe ontstond een treinbotsing met als gevolg enkele doden , en een daarvan was het Haagse talent "Philip Innemee". Daarmede kwam het einde van de naam "Innemee"in de wielersport, ben dan ook deze naam daarna nimmer meer tegen gekomen in de rubrieken der wierlersport. Vraag mijnerzijds was deze Philippus Innemee, de grootvader van de door mij beschreven en veel te vroeg het leven liet? Wellicht weet iemand hier meer over. Theo ten Dam.
Geplaatst door Theo ten Dam, 02 augustus 2016 15:30:11

Philippus Innemee

Ik spring meteen naar je wiel, waarde Theo, want het toeval wil dat ik me net aan het warm zitten was om een paar regels aan de door Fred genoemde Phillipus Innemee te wijden. Had jij trouwens ook kunnen doen hoor, want alle kennis jat ik uit de door jou al verschillende malen gepromote site van fotograaf Koos 't Hart. Ik weet helaas niet of er een familieband tussen ouwe knar Philippus en jong veulen Flippie heeft bestaan, maar durf dat best te bevestigen omdat we tenslotte allemaal van Adam en Eva afstammen, dus sowieso één grote familiekliek vormen. Of je dat nou leuk vindt of niet. Ik meen me overigens te kunnen herinneren dat Flip junior destijds in de Uddelstraat woonde. Jij moet er dagelijks langs zijn gekomen op weg naar school.

Van Philippus weet ik zeker dat hij in de Wagenstraat woonde en aldaar een winkel had. In diezelfde straat bevond zich toentertijd het clubhuis van de roemruchte wielervereniging RRC Sparta, waar jouw ouwe cluppie De Spartaan zich later van heeft afgescheiden, en die tal van beroemde renners tot haar leden telde, zelfs van ver buiten het Haagje, zoals West-Brabant. In dat verband zou ik zomaar de naam Thijs van Oers uit Langeweg durven noemen, er vanuit gaand dat historicus William van Peer me subiet afschiet wanneer ik naast de pot pies (als je me deze knoop wilt toestaan).

In de jaren twintig begon Sparta met het organiseren van de wielerwedstrijd Den Haag-Brussel. De eerste editie was op 11 maart 1923 en een prooi voor Frans Leddy. Een prof, laat ik er dat volledigheidshave aan toevoegen, want iedereen was vrij om in te schrijven, van nieuweling tot beroepsrenner. Officieel was het nog geen wedstrijd, omdat de Hoge Heren in Den Haag dat nog te ver vonden gaan, dus was er besmuikt sprake van een Vaardigheidsrit. Ja ja, ammehoela!

De stoet, vergezeld van een paar automobielen met bobo's, pers en jury, vertrok vanaf bovengenoemd clubhuis. Keurig twee aan twee, voorafgegaan door een paar heren die het tempo moesten bepalen, werd via de kasseien van de Rijswijkseweg koers gezet naar wat we vandaag de dag de A13 naar Rotterdam noemen, maar in 1923 nog en ware bezoeking moet zijn geweest. In de derde editie van deze klassieker, net als de eerste en tweede gewonnen door Frans Leddy, wordt gerept van "die vreselijk slechte weg die er ook nog eens wat glad bij lag". Het was immers pas 22 maart en had kort tevoren gesneeuwd.

Tot aan de Moerdijk was er van koers geen enkele sprake. Er lag immers nog geen verkeersbrug over dat brede water en dus moest de hele handel met het pontje plus extra pont naar de overkant worden gevaren.
Op de Brabantse oever werden eventuele tijdsverschillen genoteerd en ter plaatse verrekend. Doordat er in het zuiden minder moeilijk werd gedaan over racen op de grote weg, kon daar dus eindelijk het demarreren beginnen. Bij Strijbeek, de grensovergang met België, lagen immers premies te wachten. Daar stonden echter ook douaniers klaar om alle paperassen in orde te maken, wat een oponthoud van circa twintig minuten vergde. Koersen anno jaren twintig!

Zesdaagsenkoning Piet van Kempen, ik heb het nu over 1925, woonde toen al in Brussel maar was nog steeds lid van Sparta en had aangeboden het gezelschap de weg naar Mechelen te wijzen. Jawel hoor, hij nam een verkeerde baan, met als gevolg dat de kopgroep, die al buiten schot leek, een ommetje van zo'n kilometer of vier maakte en bij het terugvinden van de juiste route een stel andere koplopers in de verte voor zich uit zag. Er zal best een stevige knoop zijn gevallen, maar het waren harde jongens in die tijd en niemand staakte de strijd. Er werd wat steviger doorgetrapt en de hergroepering bleef niet uit. Hoe de finale zich daarna ontwikkelde, weet ik uit het blote hoofd ook niet meer, dus wie het interessant genoeg vindt, gelieve nu een kijkje bij Foto Koos te nemen.

Wat me van die Vaardigheidsrit uit 1925 nog wél is bijgebleven, is de vermelding dat Innemee (voornamen ontbraken doorgaans nog) moe werd, een sigaret opstak en het verder kalmpjes aan deed.



Geplaatst door Han de Gruiter, 02 augustus 2016 17:38:14

Toch nog negende

Oh ja, Innemee zoog door die sigaret kennelijk weer zoveel energie in zijn vermoeide lijf dat hij in Brussel toch nog als nummer negen over de finish kwam. Sorry, had ik er eigenlijk metéén bij moeten vermelden.
Geplaatst door Han de Gruiter , 02 augustus 2016 17:52:17

Bureau Waterlooplein

Mooi verhaal Fred. Maar dat Hein, zijn arrestant mee nam naar naar politiebureau Warmoesstraat, daar heb ik behoorlijk twijfels over. Immers, nog geen veertig meter van de standplaats van Hein bevond zich politiebureau Jonas Daniel Meierplein. Dat laatste was een behoorlijk groot bureau en hield zich bezig met controles van het plein én het verderop gelegen Rembrandtsplein. De eventuele arrestanten werden via de zij-ingang, die zich in de Lazarussteeg bevond, naar binnen gebracht. Dat overkwam mij als jochie van een jaar of twaalf ook een keer. Enfin, heel veel woensdagmiddagen op dat bureau gezeten om strafregels te schrijven....
Geplaatst door andré, 02 augustus 2016 18:41:45

zou best kunnen ...

Dat zou best kunnen, André. Hoewel ik me dat niet kan herinneren. Ik zat er vlakbij op school maar ben daar nooit met de politie in aanraking geweest. Wel in oud-West, maar toen was het strafregels schrijven op het hoofdbureau aan de Elandsgracht.De informatie komt van de famili, dus als ik lieg is het in commissie,
Geplaatst door Fred, 02 augustus 2016 19:13:18

Hein Kriller

Op de archiefwebsite van Delpher is in oude krantenverslagen aardig wat terug te vinden over de wielerloopbaan van Hein Kriller. Van de meeste wedstrijden, die bij de medailles op de foto horen, is de uitslag terug te vinden. De NOC-Rit, waarvan de opbrengst (?) bestemd was voor het Nederlands Olympisch Comité, vond plaats in het voorjaar van 1924. Volgens het krantenarchief was het geen tijdrit maar een gewone wegwedstrijd. De amateurs en de nieuwelingen startten apart, maar Hein Kriller won bij de nieuwelingen in een snellere tijd dan de snelste amateur. In een verslag van de verkenningstocht in Frankrijk werd vermeld dat er bij elke fietsenzaak werd gestopt om telkens alle banden op te kopen. De renner, die op de treeplank van de begeleidingswagen terugkeerde, zou Hein Kriller zijn geweest.
Geplaatst door Ad van der Linden, 03 augustus 2016 11:58:01

Frans Leddy

Frans Leddy, was niet alleen een wielrenner ook ik heb hem nog meegemaakt, dat hij bestuurslid was van de Spartaan, meende secretaris, was toen nog maar een kereltje van een jaar of 12, en keek op naar een gentleman in lange regenjas. Dat was altijd bij Café-Restaurant de Kleine Renbaan te Wassenaar, als zijnde de Permanence van genoemde club, met Henk Ammerlaan als preases.

Ook Ome Henk Ammerlaan stak er door de weeks erg bij af, in een blauwe overall aan, zwarte handen, geen tijd om ze goed te wassen, en de immer aanwezige pijp tussen de lippen. Echter Zondagsmorgen, 7,30 uur was Ome Henk omgetoverd , Na een goede wekelijkse wasbeurt, en voorzien van een fraaie hoed en sigaar in de mond, regelde hij datgene wat die dag moest gebeuren, om de trainingsrit op de Openbare weg tot een goed einde te brengen, en dat ging meestal goed.

Dan was er ook nog een Frans Leddy Junior. die ook eens een stalen ros besteeg, echter het was bij mijn weten bij een keer gebleven, toneelspelen ging hem beter af, dat was het vak waar Frans Leddy Jr, nadien in uitblonk!, een acteur waar theaterminnend Nederland jarenlang van heeft genoten. Theo ten Dam.
Geplaatst door Theo ten Dam, 03 augustus 2016 17:52:14

Goed zo, Theo!

Kijk Theo, zo kom je veel sterker voor de dag. Niet te lang van stof, geen zijwegen ingeslagen, lekker 'to the point' n met informatie die ertoe doet. Ga zo door, mijn zoon!
Geplaatst door Han de Gruiter , 03 augustus 2016 21:52:04

Cees of Cor Heeren

Is met Cees Heeren niet Cor Heeren bedoeld? Cor Heeren deed mee aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen 1924 in Parijs.
Geplaatst door MLH, 25 augustus 2016 18:46:42

Cees of Cor

In het krantenverslag over die verkenningsronde wordt Cees Heeren genoemd. Waarschijnlijk was zijn doopnaam Cornelis. Er zullen dus ook wel mensen zijn geweest die hem Cor noemden. Het gaat dus vrijwel zeker over dezelfde persoon.
Geplaatst door Fred, 25 augustus 2016 19:50:39

Innemee

Beste forum leden,

Toevallig kwam ik deze post tegen tijdens het rond surfen. Ik heb een paar antwoorden aangaande Philippus en Flip Innemee.

Zoals als vermoed werd is Flip inderdaad de zoon van Philippus. Philippus is mijn overgrootvader, Flip dus mijn Oom. Ik heb dit forum ook door gestuurd naar mijn moeder, Arlette Innemee. Zij is altijd (en nog steeds) een groot wieler fan geweest en heeft volgens mij ook nog foto's uit die tijd. Ze zal zich hier vanzelf melden.

M.vr.gr.
Michiel Bouwmeester
Geplaatst door Michiel Bouwmeester, 27 december 2017 08:50:29

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web