Herinneringen bij een foto …

Deze mooie foto vond ik vorige week op internet. Het is een afbeelding van de militaire ploeg uit 1957. Om jullie een zoektocht te besparen geef ik maar gelijk de namen.

De bovenste rij: vlnr. Fried Libregts, Joop Captein, Joop Wuurman en Ben Teunisse. Zittend: Joop van der Putten, Schalk Verhoef, de luitenant Wim Roosenburg en Harrie Scholten.

Twee Amsterdammers, twee Hagenaars, een Rotterdammer, een Utrechter en een Bosschenaar. In een tijd dat veel goede wielrenners boerenjongens van het platteland waren, bestond de militaire ploeg uit uitsluitend stadsjongens.

Luitenant Roosenburg was als bestuurslid van de KNWU verantwoordelijk voor de militaire ploeg. De ploeg deed onder leiding van ploegleider Gerrit Schulte ieder jaar mee aan Olympia’s Tour en ze zullen als ploeg ook wel aan de amateurklassiekers hebben meegedaan.

Met types als Joop Captein en Joop van der Putten zal het wel een vrolijke boel zijn geweest. Joop Captein vertelde me eens dat hij vervroegd in dienst zat.

Nadat hij in 1956 veertien dagen voor de Olympische Spelen te horen kreeg dat de gehele Nederlandse afvaardiging thuis moest blijven, was hij eerst twee weken de kroeg ingedoken om zijn verdriet te verzuipen.

Daarna besloot hij om per direct met wielrennen te stoppen. Om niet in de verleiding te komen diende hij een verzoek in om vervroegd in militaire dienst te mogen.

Dat werd toegestaan en toen kreeg hij vanwege zijn faam als talentvolle wielrenner prompt een uitnodiging van luitenant Roosenburg om bij de militaire ploeg te komen. De keus was niet moeilijk. Zijn leventje als militair wielrenner was een stuk aangenamer dan als gewoon soldaat en zo is Kappie voor de wielersport behouden gebleven.

Omdat ik zelf in die periode (lichting 58/1) ook in militaire dienst zat, vallen mij twee dingen op. In de eerste plaats dat behalve Roosenburg (beroepsmilitair en officier) alleen Fried Libregts, een broer van Piet en Henny, het uniform draagt.

Het was in die tijd een doodzonde om tijdens de uitoefening van de dienstplicht niet het uniform (dat heette om mij volslagen onbekende redenen 'het eerste grijs') te dragen. Alleen tijdens verlof mocht je in burger lopen en dat weet ik niet zeker.

Ten tweede stel ik vast dat de zeven wielrenners bevoorrechte personen waren, omdat ze door hun commandant in de gelegenheid werden gesteld tijdens de dienst hun sport te bedrijven en veelvuldig verlof kregen om wedstrijden te rijden.

Ik herinner me dat bij ons in de kazerne ene Jan Rijkaard als dienstplichtige verbleef. Hij was kort daarvoor door de Amsterdamse voetbalclub Blauw Wit uit Suriname gehaald om als semiprof voor die club uit te komen.

Hij had er niet op gerekend dat hij prompt werd opgeroepen voor militaire dienst en aan de wedstrijden van Blauw Wit had onze commandant geen boodschap. Ik kreeg zelf trouwens ook geen vrij als ik voor mijn basketballclub moest uitkomen. De man hield niet van sport.

Die Rijkaard heeft het als voetballer niet gemaakt. Wel werd hij later de vader van Frank en die heeft de schade voor pa ruimschoots ingehaald.

Voor mij met recht herinneringen bij een foto.

Door Fred van Slogteren, 2 augustus 2016 12:00

militaire ploeg

Ik denk dat menig wielercarrière in de kiem is gesmoord door de dienstplicht. In het jaar van de foto (1957) is volgens mij de onlangs overleden Joop van der Putten militair kampioen geworden. Hij was de opvolger van Pieter de Jongh uit Made.
Geplaatst door Piet van der Meer, 02 augustus 2016 20:17:34

Harry Scholten

Jij bent natuurlijk niet de enige die dit een bijzondere foto vindt, waarde Fred. Het gebeurt niet elke dag meer dat ik opeens oog in oog zit met mijn oude schoolvriend Harrie Scholten (niet met y maar met ie, blijkens de rouwadvertentie van destijds) en dat roept hevige emoties bij me op. Hij was niet alleen sportman pur sang maar ook een buitengewoon fijn mens. Harrie had alles mee in het leven. Hij was groot en fors, onnoemelijk sterk, een geboren atleet die in alle takken van sport uitblonk, zoon van een zelfstandige ondernemer die niet op een dubbeltje behoefde te kijken en dan ook nog eens qua uiterlijk een Don Juan die de knappe meiden slechts voor het uitkiezen had en daar meer dan gretig gretig gebruik van maakt. Bij Scholten voor de deur aan de Maagdepalmstraat, in de Haagse Bomen- en Bloemenbuurt, waren altijd wellustige meiden te vinden.

Net als ik (en Piet van der Meer veel later) bezocht Harrie het rooms-katholieke St.-Janscollege, dat toen nog grotendeels paters van het Heilig Hart als docenten had. Scholten voetbalde aanvankelijk in DHBRK, de club van zijn parochiekerk die aan het Kamperfoelieplein stond. Bij de junioren was hij al een reus om bang van te worden, ofschoon hij als ouderwetse aanvallende spil die het hele veld bestreek, geen vlieg kwaad deed. In feite was hij toen al de charmante gentleman die hij z'n hele leven is gebleven.

Lang had DHBRK geen plezier van de reus uit de Maagdepalmstraat. De club zou ook zo gek lang niet meer bestaan. Het voetballen op dat ene veldje op het voormalige vliegveld Ockenburgh, waar het altijd stormde, was trouwens niet zo aangenaam. Op zekere dag kwam Harrie (wat streng verboden was) fietsend de cour op rijden. Cour was de kakineuze naam voor speelplaats. Hij zat ook niet op het zadel van die bordeauxrode sportfiets zonder bagagedrager, maar achterstevoren op het stuur. Knap staaltje acrobatiek dat wel paste bij die ijdele knaap die me eens in houtje-touwtje-jas de deur opende en meteen vroeg hoe ik z'n nieuwe jas vond, koket draaiend als een volleerd mannequin. Ik vond niks van die jas. Een walgelijk ding eigenlijk.

Scholten ging het proberen als wielrenner. In zijn (vermoedelijk) eerste nieuwelingenkoersje werd hij iets van vijftiende in de massaspurt bij ons op de Soestdijksekade. We waren er geen van beiden kapot van. In het clubkampioenschap van De Spartaan, 300 meter sprint op de Moerweg langs het Zuiderpark, versloeg hij Koos Tacx uit Wassenaar, herinner ik me. Stelde ook nog niet zo gek veel voor. Na elk weekend stiefelde ik tijdens het speelkwartier op hem af om te horen of er al iets was gepresteerd. In het tweede jaar bij de nieuwelingen meldde hij op zekere maandag met een mengeling van trots en verbazing dat het in Brabant beide dagen bingo was geweest. Tweemaal winnaar! Organisatoren begonnen te bellen. Vijfendertig piek aan startgeld als hij bereid was in pakweg Fijnaart of Standdaarbuiten te komen fietsen. Zijn talent was ontdekt. Vader Scholten bleef er nuchter onder. Vond dat zijn zoon te weinig vechter was om ooit de top te kunnen bereiken. Hij was te veel heer, te aardig, te sociaal. Kwam Pauke Rijnvos hem vragen of hij in eigen dorp mocht winnen, Harrie vond het best, dreigde Cees Pupping in de Ronde van de Haarlemmermeer na een val door het hele peloton te worden geplet, Harrie stelde zich als vangnet boven de Voorburger op.

Een medescholier, zekere Van Straaten uit Scheveningen die aan hardlopen deed, schamperde dat koersen vergeleken bij hardlopen een makkie was. Harrie ontweek de confrontatie niet en liep dapper mee door de duinen van Scheveningen naar het Wassenaarse Slag. Fotofinish! Dat zinde Van Straaten niet. Ze zouden doorgaan tot Katwijk. Pas daar bleek hij de wielrenner met tweehonderd meter geklopt te hebben. Harrie was niet bepaald een modelstudent. Stond een keer bij me voor de deur met het verzoek een opstel voor hem te schrijven. Hij kon wel weer eens 'n beter cijfer voor Nederlands gebruiken Moest gaan over iemand die hij bewonderde en dat was Gino Bartali. De oogst was een tegenvallende acht, maar de leraar prees Harrie Scholten voor het opmerkelijk goede resultaat. "Ja als ik maar een onderwerp heb dat me ligt", was zonder blikken of blozen de reactie. Onze wielervriend deinsde er ook niet voor terug het opengeslagen leerboek achte de rug mee naar voren te nemen wanneer de docent hem voor het front van de troepen wilde overhoren en Scholten geen flauw idee had wat er in vredesnaam moest worden geleerd.

Harrie werd weer eens ergens van beschuldigd maar ontkende glashard. Werd toen meegenomen naar het kantoor van wat ik maar even de waakhond zal noemen. Peter Den Ouden uit Helmond, die er een gewoonte van maakte om stiekem vanaf de gang een klas te begluren en vervolgens met donderend geweld de deur open te smijten en nijdig een prooi uit het pak leerlingen te plukken. "Harrie Scholten, meekomen!" De flegmatieke reus zat er niet mee. Bleef ontkennen en kreeg uiteindelijk opdracht dan maar eens de biecht te spreken. Harrie Scholten weigerde. Liet zich niet dwingen. Heel bijzonder mens. Het is eigenlijk een wonder dat hij nooit van school is gestuurd. Misschien was er onderhuids toch te veel sympathie en respect oor hem bij het lerarenkorps. Anders zou hij er zich ook nooit hebben uitgeluld bij de mondelinge eindexamens. Wat had die gozer een flair.

Hoe het hem in zijn wielercarrière verder is vergaan, weten de meesten van ons vast wel. In kort bestek dan nog maar even voor de jongeren onder ons. Harrie groeide snel uit tot een van Neerlands beste amateurs. Hij won tweemaal op rij de Ronde van Noord-Holland, de tweede keer na een vlucht in beestenweer met zijn militaire collega Jan Hugens uit Zuid-Limburg, won Amsterdam-Arnhem-Amsterdam (eenmaal ook tweede achter Hennie Marinus)), won de Ronde van Overijssel en de grote jubileumkoers va de KNWU op het autocircuit van Zandvoort. Daardoor werd hij geselecteerd voor de nationale ploeg van zes amateurs die in 1959 het WK op de weg nabij Reims mocht betwisten. Met de Bredanaar Piet Hanegraaf was hij ook de enige amateur die met de Magneet-profs mee mocht naar het eerste trainingskamp in de vaderlandse geschiedenis voor beroepsrenners aan de Italiaanse Rivièra. Daar ontmoette hij Fausto Coppi.nog, die niet te beroerd was om een stukje op te fietsen met de Hollanders.

Uitgemaakte zaak dat de Hagenees een profavontuur stond te wachten. Om alvast wat aan het wereldje te kunnen snuffelen, zou hij een zogenaamde gemengde koers in België rijden. Harrie knapte er volledig op af. "Hannie", .zei hij me met ingehouden woede, "door wat ik daar in die kleedkamer allemaal zag gebeuren, was ik de wielersport van het ene moment op het andere spuugzat. Ik heb mijn fiets in de schuur gezet en nooit meer aangeraakt." Een jaar later speelde Harrie Scholten met veel plezier en dito succes in de nationale rugbyploeg. Hij ging aan de slag in de zaak van pa, een vleesverwerkend bedrijf, verhuisde naar Twente om dichter bij Hamburg te zitten, bouwde het bedrijf met een filiaal in Engeland verder uit, keer de op zijn ouwe dag terug naar het westen, kocht een leuk optrekje in de villawijk van Wassenaar, begon op de zondagochtenden weer wat te fietsen en sloeg tijdens een van die tochten op 1 april 2007 (door een gebroken vork, zoals Theo ten Dam wist te melden) over de kop, liep een schedelbasisfractuur op, werd nog naar het ziekenhuis van Zoetermeer vervoerd en overleed daar diezelfde avond. Negen jaar geleden alweer, maar nog steeds heb ik zijn dood niet helemaal verwerkt.

Zo luitjes, echt geen zin meer om dat hele verhaal weer van voren af door te lopen op taal- en stijlfouten, dus neem het alsjeblieft zoals het er staat. Sorry en groeten.


Geplaatst door Han de Gruiter, 02 augustus 2016 22:51:19

Harry of Harrie

Hoe kan het heer De Gruiter dat u in de eerste alinea van uw reactie uitlegt dat de man Harrie Scholten heette, terwijl u er als kopje Harry Scholten boven zet?
Geplaatst door Michel van Vuren, 03 augustus 2016 08:30:06

Harry en Peter

Goed lezen blijft kennelijk al even moeilijk als goed schrijven, edelachtbare heer Van Vuren. Mag ik uw vraag beantwoorden met een verwijzing naar de laatste zin van mijn bijdrage? Daarin heb ik opgebiecht, zo laat op de avond geen puf meer te hebben in het nalezen en bijvijlen van mijn bijdragen. De maag moest hoognodig iets naar binnen hebben, vandaar. Met die zin meende ik me op voorhand te vrijwaren van zure kritiek. Het blijkt ijdele hoop te zijn geweest.

Natúúrlijk zag ik vannacht al dat er in de kop Harry met een y stond, maar toen was de site onbereikbaar en correctie niet mogelijk. Bij dezen gebeurt dat alsnog. Nu tevreden? Mooi, zeg het anderen! Ontevreden? Meld u tussen 20.00 en 21.00 op kantoor.

Veel kwalijker vond ik het dat zogenaamd Peter den Ouden mijn vriend Scholten zou hebben opgedragen bij hem te biechten. Dat moest natuurlijk PATER den Ouden zijn. Het toetsenbord is weliswaar nog niet zo oud als ik zelf, maar toch al rijkelijk versleten. Van de meest gebruikte toetsen, aan de linkerzijde van het 'board', is vrijwel geen letter meer zichtbaar. Diverse toetsen moeten ook keer op keer een extra dreun ontvangen, wat het typen vaak erg irritant maakt. Nieuw toetsenbord kopen? Ja mensen, alles in dit huis is versleten en het budget is er niet meer naar om dan maar raak te kopen. Doei!
Geplaatst door Han de Gruiter, 03 augustus 2016 11:50:00

Militaireploeg anno 1957/1958

Bij het zien van de foto van de militaire wielerploeg, kwam bij mij de herinnering boven van hetgeen er gebeurde in de jaren1957-1958.

Opgeroepen als dienstplichtige, met gerede tegenzin, op 7 Februari 1957, moest ik mij melden voor 11.00 uur in de "Lunettenkazerne"te Vught, ja met tegenzin om reden dat mijn voorgenomen wielercarriére daarmede aanvankelijk grotendeels in duigen viel.

Je kon je via de K.N.W.U. melden als de militaire dienst vervult moest worden bij luitenant Wim Rozenburg, met je prestatielijst, neb dit gedaan, viel echter buiten de boot, terecht overigens om dat de op de foto staande renners, veel betere uitslagen konden overleggen dan mijn persoontje.

Na 2 maanden Vught, voor 2 maanden overgeplaatst naar de "Kon. Willem 1" kazerne te den Bosch, om vervolgens overgeplaatst te woorden naar Maarn, waar ik als Pontonnier bij het 129e Genie-depôt en aanvullingsplaats Cie. met als functie "Werkbaas", werd gestationneerd, overigens een functie, die elke andere opgeroepene had kunnen uitvoeren.

Wat wil het toeval, in dit militaire kamp, bestaande hoofdzakelijk uit houten barakken, enkele werkruimtes van ijzeren golfplaten"voorzien. Daar werden in de officiersbarakken de op de fotostaande renners ondergebracht, sliepen op matrassen voorzien van spierwitte lakens en kussenslopen, werd uitgebreid gegeten vanaf borden in de officiersmess terwijl de overige verplichte landdieners, hun strozakken en kussen om de 5 weken moesten opvullen, omdat deze dan zo plat waren als een dubbeltje, en er moest gegeten worden uit aluminiumbakjes ( messtinns) in de eetzaal, over het algemeen was het eten zeer goed!

Om de circa 4 weken, was het wachtlopen geblazen, 2 uur op en 4 uur rusten geblazen op houtenbridges in de wachtkamer van het militairekamp, en dit 4 x per etmaal! Om 19.00 uur was het dan wisselen der wacht. Nadat je dan zeer vermoeid je strozak opzocht en vervolgens snel in slaap te vallen, om te herstellen van het gehate wachtlopen.

Zo stond ik eens aan de ingang van het kamp op wacht, toen 's-morgen 9.30 uur , de militaireploeg begon met hun trainings kilometers, Harrie Scholten, Joop van der Putten, Joop Captein, Joop Wuurman,Ben Theunisse, Schalk Verhoef en Fried Libregts en ploegleider Gerrit Schulte rijdende in een zwart trainingsjack met daarop vermeld "Remmington " reden langs om een trainingstocht van 150 km. te gaan maken. Zo'n 6,5 uur later kwamen zij dan vermoeid en hongerig terug om vervolgens te recupareren in hun "LUXE"onderkomen. Dat ik mij achtergesteld voelde t.o.v. deze uitverkoren, zult U begrijpen, echter het was hun uiteraard van harte gegund.

Dat deze militaire van jaargang 1957-1958 een bijzonder goede lichting was, is in de latere jaren bewerkstelligd geworden door de uitverkoren renners, achteraf ben ik dan toch nog content op de privé spullen van de uitverkoren renners te hebben gepast!

Overigens is het spijtig dat er bij mijn weten zeker een 3 tal renners het aardse bestaan hebben verwisselt met het eeuwige, maar verheugd dat ik het bovenstaande aan deze slogblog kan medelen. Theo ten Dam.

P.S. Het militairekamp was gelegen onderaan de Maarnseberg alwaar de Nederlandse Spoorwegen, jarenlang het zand had afgegraven, Ca. 10 jaar later is dit kamp voorgoed gesloten door de Rijksoverheid!



Geplaatst door Theo ten Dam, 03 augustus 2016 17:16:17

Louis ten Dam: "Jij ouwehoert altijd zo!"

Zie je wel dat het gebruik van een paar regels wit wonderen doet? Alleen moet je ook de goede raad van je broer Louis eens aannemen, beste Theo, "en niet altijd zo ouwehoeren", om Ten Dam senior te citeren. Hij heeft gelijk, want jij lult inderdaad steeds oeverloos door en in negen van de tien gevallen gaat het vooral over jezelf. Dat wekt irritatie. Snap dat nou toch eens. Niet iedereen vindt het gepast je dat recht voor je raap te zeggen, maar het is veel pijnlijker en bijna beledigend wanneer geen mens meer de moeite neemt je schrijfsels serieus te nemen en er achter je rug alleen maar de spot mee drijft.

Je zal nu wel de ziekte in hebben, omdat je het altijd zo goed meent en je nu door een vriend op de staart getrapt voelt, maar neem nou eens van een ouwe grijsaard aan, dat mensen die kritiek op je leveren, het beste met je voor hebben. Anders deden ze er wel het zwijgen toe, zoals ieder ander. Prima dat ook jij wat herinneringen aan de militaire selectie ophaalt, maar probeer dan eens weerstand te bieden aan de verleiding het hele blogvolk te vermoeien met je eigen militaire carrière. Die interesseert niemand wat, is er met de haren bij gesleept en verzwakt alleen maar je verhaal(tje). En kom me alsjeblieft niet wéér aan met het slappe excuus dat je 'maar' tot je veertiende op school hebt gezeten. Dat was lang genoeg om nu te kunnen begrijpen dat je een stuk tekst eerst eens hardop moet teruglezen alvorens ter publicatie op Fred los te laten. Nogmaals, ik zit je hier niet af te branden, maar juist te vertellen dat het anders moet en beter kan.

Geplaatst door Han de Gruiter, 03 augustus 2016 18:15:38

Harrie Scholten

Beste Han,

Als ik de psycholoog in me loslaat, wordt één ding heel duidelijk: de dood van Harrie Scholten sneed een wond die maar moeilijk wil genezen.

Ik heb hem nooit ontmoet, ook niet gekend. Wel hoorde of las ik het verhaal van zijn dodelijke val. Daaraan wordt dan onmiddellijk gekoppeld die rare reflex die zich vaak openbaart in de toevoeging: Zie wel, had ie maar een helm moeten dragen, dan was ie nog niet dood.

Zou zomaar kunnen? Of toch ook niet. Het toeval in de vorm van pech of mazzeltof laat zich aan dit soort futiliteiten meestal weinig gelegen liggen.

Het meest boeiend aan hem vind ik zijn kritische kijk op dat doorgeschoten profwereldje van toen ook al. Dat hij daaraan als vanzelfsprekend een keus koppelde zegt alles over de persoon. Een interessante man, helaas een minderheid in die grote massa van volgers, een man ook die gewend was van jongs af zijn eigen weg te gaan. Als wijze uit het oosten weet ik dat een soort geluk is dat maar weinigen is gegeven.

Blijf schrijven en... terecht wijzen.
Geplaatst door Joep Scholten, 03 augustus 2016 21:20:15

De Pot verwijt de ketel

De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet, Han je kan mij veel proberen wijs te maken, echter hetgeen ik schrijf bepaal ik zelf, en je complimenten of aanmerkingen op mijn stijl van werken , daar heb ik maling aan! Het is de bedoeling dat het over wielrennen gaat, in het verleden heden en de toekomst! Je verhalen van je Roomse verleden in den Haag en elders in Nederland, zijn voor je gelovige lezers wellicht interessant, echter niet aan mij besteed en denk dat vele lezers der slogblog dat mij eens zullen zijn.

Indien ik een verhaal lees van anderen slogbloggers, en er wat aan kan toevoegen of corrigeren dan staat mij vrij datgene te schrijven wat in mij opkomt!

Dat ik mijn ervaring van zo'n 60 jaar geleden aan deze slogblog toevertrouwde heeft te maken met het artikel en de geplaatste foto, daar heb ik iets geschreven wat ik aangaande de Militaire wielerploeg, persoonlijk heb meegemaakt. Indien dit niet was gepubliceerd dan was ik nooit op het idee gekomen, hier iets over te schrijven.

Je schrijft dat mijn broer Louis een beter figuur zou slaan door zijn geslotenheid, ik ben een persoon die 180 graden verschilt met het karakter van mijn broer., zowel op de fiets als in het dagelijkse leven, het zij zo!

De een hekelt mijn openheid, waar jij Han ook vaak ondervalt terwijl anderen o.a. Piet van der Meer mij bijvallen hetgeen ik schrijf, dat laatste klinkt wat aangenamer, en blijf schrijven zoals ik mij het herinner, en de "Ere " titel een ouwehoer te zijn neem ik maar voor lief! Theo ten Dam.


Geplaatst door Theo ten Dam, 04 augustus 2016 00:05:22

Kont tegen de krib

Zie je wel dat je meteen weer in de verdediging kruipt? Nergens voor nodig. Ik kan mijn bek wel houwen, de schouders ophalen en denken: "Ach, laat die gozer het hom krijgen als hij het allemaal zo goed denkt te weten en liever voor paal wil blijven staan. Moet-ie toch zelf weten? Dat is echter niet mijn manier om met mensen om te gaan en zeker niet met sportvrienden van jaren her. Zou de weg van de minste weerstand zijn en die bewandel ik niet graag. Zou ik ook een belediging vinden. Verdien je niet.

Helaas wek je de indruk nog steeds niet in te zien dat ik het beste met je voor heb en je juist daarom kritisch benader. Ik steek je de helpende hand toe, maar jij reageert meteen gepikeerd en gooit eigenzinnig de kont tegen de krib. Je bijt je vast in je onvoorwaardelijke gelijk en meent op die manier de stoere bink uit te hangen, de Onafhankelijke Denker die zich niks laat gezeggen. In wezen is zo'n houding echter vooral zielig, maar ik begrijp dat je er nog niet aan toe bent een volwassener Theo ten Dam te laten zien. Maar je weet het, gozerdje, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Het vergt moed om dat in te zien en er de consequenties uit te trekken, maar aan moed heeft het je nooit ontbroken, dus ik blijf hopen. Mijn probleem is het verder niet, ik zal er geen haring minder om consumeren wanneer jij vooralsnog 'gewoon' op de oude weg door gaat, bevreesd als je wellicht bent voor gezichtsverlies, maar de kop schudden zal ik misschien wel. Wijsheid, man!

Geplaatst door Han de Gruiter , 04 augustus 2016 01:30:54

Han en Theo

Zou het een goed idee zijn om jullie discussies via persoonlijke e-mail te voeren? Ik word zo langzamerhand moe van de ellenlange stukken tekst die weinig inbrengen over het fietsen.
Waarschijnlijk zal Han reageren met de opmerking dat het niet verplicht is hun berichten te lezen.
Waar blijven de interessante inzendingen van Jan van der Horst en Willie Kwantes?
Hopelijk zijn we ooit eens af van de irritante berichtjes van vooral Han!!
Geplaatst door Jan Quax, 04 augustus 2016 11:10:41

Tijd voor actie!

Ha, eindelijk iemand die de strijd met me wenst aan te gaan. Helpers weg, eerste ronde! Benieuwd naar je eerste wielerbijdrage. Ik wil ook wel eens afgelost worden, dus kom op met je eerste artikel, maar dan moet het wel over koersen gaan, want anders ben je niet geloofwaardig Jan.;. .

Geplaatst door J.P.A. de Gruiter, 04 augustus 2016 15:22:37

Tijd voor actie!

Ik heb het hier voornamelijk over de eeuwige vervelende opmerkingen naar elkaar over taalfouten, te lange stukken zonder alinea ' s e.d. die niets met de wielersport te maken hebben.
Zodra het weer het fietsen betreft wordt deze site weer interessant.
Dat ik weinig inbreng heb klopt misschien wel, maar ik lees de meeste stukken met belangstelling. (zo af en toe stuur ik iets in)
Tenslotte heb je ook "alleen lezers " nodig.
ik wacht met belangstelling op de volgende serieuze bijdrage.
Geplaatst door Jan Quax, 04 augustus 2016 17:15:04

Han de Gruiter

Als eigenaar en redacteur van wielersport.slogblog.nl ben ik steeds op zoek naar goede medewerkers. Naast een aantal ijzeren heinen van het eerste uur haken andere medewerkers na verloop van tijd af. Dat respecteer ik uiteraard en daarom ben ik altijd op zoek naar vers bloed.
Toen ik een aantal jaren terug in contact kwam met Han de Gruiter heb ik hem ook om zijn medewerking gevraagd. Hij is tenslotte een leven lang actief geweest in de (sport)journalistiek met een voorkeur voor wielrennen en beschikt over een schat aan herinneringen, een goed geheugen en een uitgebreid archief. Hij ging akkoord en ik heb zelfs een rubrieksnaam voor hem bedacht, te weten: Gruit's Nostalgia. Bovendien staat sindsdien zijn naam als medewerker in de colofon.
Ik heb een enkele keer een mooie bijdrage van hem mogen ontvangen, maar hij prefereert het kennelijk om vrijwel dagelijks commentaar te geven op van alles en nog wat of een polemiek aan te gaan met Theo ten Dam, die nota bene bij hem om de hoek woont.
Ik hoor van steeds meer slogblog-bezoekers dat ze de waarde van hun reacties niet hoog achten, ze meestal niet lezen en er zelfs door wegblijven.
Dat is jammer en daarom verzoek ik Han de Gruiter onze oorspronkelijke samenwerking nog eens te heroverwegen. De rubriek bestaat nog, je naam staat nog steeds in de colofon, dus trakteer ons op tijdstippen dat het jou uitkomt op een van je mooie herinneringen toen wielrennen nog een sport was van steenpuisten en reservebanden kruislings om de nek. Groet! Fred
Geplaatst door Fred, 04 augustus 2016 19:03:19

de mond gesnoerd...

Noem dat maar eens geen nostalgie. Gewoon ordinair de mond gesnoerd door de baas, beste Gruit. Ik kan trouwens wel heel vaak met je meegaan. Ook daar waar het je vriend Theo aangaat. Een verschil, jij mag dat blijkbaar zeggen. Ik zeg.... gewoon doorgaan... :-)
Geplaatst door marcov, 04 augustus 2016 23:20:00

de mond gesnoerd?

Allerminst, beste marcov. Als ADO Den Haag een goede spits in huis heeft, dan zetten ze hem ook niet neer als linksback. Maar in de spits om te scoren. Zo zie ik Han de Gruiter. Als jij dat ziet als de mond snoeren, dan laat ik dat voor jouw rekening. Ik zie het als optimaliseren. Zeker als de tribunes leeglopen. Groet! Fred
Geplaatst door Fred, 05 augustus 2016 07:23:47

Zwanenzang van een rode-potloodventer

Nee nee Marco, hoe kóm je erbij, de mónd gesnoerd??? Jij en ik hebben dan misschien de i n d r u k dat daar sprake van is, maar dat zien we dan helemaal verkeerd hoor! De Dakgotenschrobber van Zeist heeft alleen maar vastgesteld dat ik op de verkeerde plaats in het elftal sta en elders beter tot mijn recht kom. Meer is het niet. Misschien speelt ook mee dat ik op die plek minder kwaad kan voor zijn blog, want het begon met mij toch flink uit de hand te lopen, vond je ook niet?. Ik vloog iedereen maar naar de strot en daar zijn toch gauw tien van de duizend lezers over gevallen, als ik het goed begrijp. Weten doe ik het niet, want mij is verder niks gevraagd. Misschien iets voor een referendum? Mij is slechts opgedragen te kappen met katten en alsnog met mooie, politiek correcte artikelen te komen. Maar welke in vredesnaam nog? Fred heeft in elf jaar tijd zo ongeveer alle gras voor andermans voeten weggemaaid en nu is hij naar eigen zeggen steeds op zoek naar vaste medewerkers die ook nog eens wat mogen proberen te vinden. Zonder in herhaling te vervallen uiteraard.

Mijn probleem is alleen dat ik slechts zes van mijn zestig journalistieke jaren iets met wielrennen te maken heb gehad en al die tijd met hoogstens veertig coureurs persoonlijk had. De weerslag van die gesprekken is minimaal een kwart eeuw geleden ergens in druk verschenen of niet boeiend genoeg geweest om in mijn kop te blijven hangen. Hoe dan in vredesnaam nog wat nieuws te brengen? Uit boeken plukken vind ik niet zo chique en bovendien is het verboden er zonder toestemming uit te publiceren Voor zover ik me kan herinneren, heb ik destijds bij mijn 'aanstelling' dan ook gezegd "het te willen proberen", maar Fred kan best een andere herinnering aan dat telefoongesprek hebben. Hij is tenslotte jonger dan ik en heeft bijgevolg sneller gelijk. Om hem toch aan letters en leestekens voor zijn blog te helpen, is toen gaandeweg mijn zelf bedachte rol van "schoolmeester" (copyright Van Slogteren) uit de bus gerold. Het is tenslotte de taak van een journalist, onafhankelijk en zonder aanzien des persoons misstanden en onjuistheden aan de kaak te stellen. Dat is vast niet altijd in goede aarde gevallen, want niemand vindt het leuk op zijn vestje te worden gespuwd. Ik deed het echter altijd ter wille van de kwaliteit van slogblog en nooit om iemand de les te lezen. Zag het meer als een vorm van ontwikkelingshulp. Ik was vaak de luis in de pels en wist van meet af aan dat mijn verblijf op deze site van beperkte duur zou zijn. Luizen zijn immers per definitie gedoemd vroeg of laat een keer dood gedrukt te worden. Geen bezoek aan huis alstublieft en Han hield van Franse chansons.

Lastig probleem is geweest dat de geestelijke vader van deze rubriek in feite minder journalist dan reclameman of PR-functionaris bleek te zijn. Bij hem was alles vooral mooi, nieuw, vers en noem al die andere geijkte reclamekreten van de Ster maar op. Mij als oud-journalist is echter van jongsaf aan geleerd elke vorm van kretologie te wantrouwen en alles met super kritische blik te bejegenen. In slogblog-taal ben je dan al gauw een negatieveling, een pessimist. Ik acht mezelf en durf dat zonder valse bescheidenheid ook hardop te zeggen, soms kritischer dan de 'big boss' van deze rubriek. Daardoor ben ik blijkbaar een moeilijk ventje dat om wille van de lieve vrede op de site maar beter kan worden verzocht c.q. bevolen er voortaan het zwijgen toe te doen. Althans voor wat betreft z'n zogenaamd zure reacties.

Mag ik voor de zoveelste maal vragen met welk moreel recht me dt verzoek wordt gedaan? Wie niet in staat is, zoals de eigenaar van slogblog, medewerkers op enigerlei wijze financieel te compenseren voor hun redactionele bijdragen, zou er beter aan doen zich muisstil te houden en blij te zijn met iedereen die hem gratis aan kopij helpt.

Met voldoening stel ik vast dat sommigen me ook steunen (hartelijk dank daarvoor) en zelfs oproepen door te gaan met schrijven. Dat zal ik inderdaad doen, maar waarschijnlijk niet meer voor slogblog. Nu minister Slog zich persoonlijk van mijn inbreng heeft gedistantieerd (ik kan het helaas niet anders zien), acht ik het onontkoombaar de uiterste consequentie te aanvaarden en de koning mijn ontslag an te bieden. Hij is vast wel bereid daartoe de Olympische Spelen even de Spelen te laten, zeker na de zeperds van de Nederlandse wegrenners, die volgens Herbert Dijkstra een en drie zouden (kunnen) worden. Ik ben die stukjes van met name Jan Quax zoetjesaan beu.

Het ga u allen goed en krijg eindelijk wat meer tijd om aan mijn eigen boeken verder te werken. Groet van Grijze Gruit.
















Geplaatst door Han de Gruiter , 07 augustus 2016 00:16:16

Reactie Fred?

Mocht Fred in de verleiding komen om te reageren op bovenstaande is het in dit geval misschien handiger om het niet via dit blog te doen.
Geplaatst door Albert van de Donk, 07 augustus 2016 08:49:39

Lamaar

Of I K daar dan nog wel zo'n behoefte aan mocht hebben, is kennelijk een vraag van minder importantie. Ik zou zeggen en zelfs met klem verzoeken: laat verder maar; voor alle partijen de beste oplossing. Houd-oe!
Geplaatst door Han de Gruiter , 07 augustus 2016 13:04:04

Gruit moet blijven

Gruit moet gewoon blijven! Al was het alleen maar om die prachtige beschrijving van Fred. De Dakgotenschrobber van Zeist!
Geplaatst door H. Bakker, 08 augustus 2016 14:52:32

Eens...

Ik stem voor: Gruit moet blijven. Niet zozeer om zijn typering van Fred. Maar meer om zijn onverbloemde humor. En verfrissende kijk op de zaak. En oprechte meningen, niet verhuld om vriendjes te blijven met jan en alleman. Eerlijk duurt het langst. Dus twee stemmen al voor. Wie volgt?
Geplaatst door marcov, 08 augustus 2016 19:58:23

Gruit

Jammer dat Han de Gruiter stopt bij Slogblog. Dat is zeker een verarming voor dit blog
Geplaatst door Piet van der Meer, 08 augustus 2016 23:27:09

Oneens...

Al jaren lees ik dit blog en al jaren weet het mij te boeien. Wat mij al jaren niet boeit zijn de ellenlange tirades van
Han de Gruiter. Hij meent zich altijd op te moeten werpen als een soort "directeur van de reacties" en handelt daar ook naar. Altijd zurige commentaren en altijd met een belerend toontje richting anderen met weinig respect voor een andere mening dan de zijne. En als er om een echte bijdrage gevraagd wordt meteen in de verdediging dat hij er niet voor betaald wordt dus dat er dan ook geen eisen gesteld mogen worden. Maar ondertussen wel reacties geven met een woordenstroom waar het aantal in het eerste en nieuwe testament bijna bij verbleekt. Wanneer Han al die energie in een fiks aantal prachtige verhalen had gestoken voor op dit blog dan hadden we daar tot in lengte der dagen van kunnen genieten ipv een soort "beroeps-reageerder" te zijn. Dáár is dit blog volgens mij voor in het leven geroepen en niet om te onderrichten over hoe je een reactie dient samen te stellen.
Dus voor mij hoeft Han de Gruiter in deze vorm niet te blijven tenzij hij echte copy gaat aanleveren waar hij gezien zijn journalistieke verleden tot in staat moet zijn.

Geplaatst door Gerard Struik, 09 augustus 2016 05:50:53

ook oneens

Als regelmatige lezer van dit blog, kan ik niets anders zeggen dat ik het hartgrondig eens ben met de reactie van Gerard 'de buffel' Struik.
Geplaatst door Peter van der Velden, 10 augustus 2016 21:06:45

Blijven

Kom ik terug van een korte vakantie,zonder Blog,wordt ik nu overvallen door een lawine van reacties,met als eindresultaat,het afhaken van Han!
Voor mij was het lezen van de commentaren van Han de Gruiter altijd een leuk iets!Ik kon er vaak wel mee lachen.Je moet in die commenteren,ook achter of tussen de regels door kunnen lezen.Daarmee kon je de minder serieuze inslag van die commentaren wel begrijpen.Het is ook daarom jammer,als Han echt zou besluiten,dat hij er echt mee gaat stoppen.Het zal zeker,om met de woorden van Piet van der Meer,te spreken,een verarming van deze Blog zijn!
Dus,Han,overweeg je besluit nog een keer!Kom er misschien op terug en trek je van de rest niets aan!
Geplaatst door Harry Hermkens, 17 augustus 2016 20:58:35

Verarming?

Beste Harry,

Ik heb na het besluit van Han de Gruiter nog een uitgebreid gesprek met hem gehad en hem gevraagd om op tijden dat het hem uitkomt een bijdrage te leveren aan de rubriek Gruit’s Nostalgia. Hij heeft toegezegd daar over na te denken. Ik heb ook begrepen dat er privé redenen zijn waarom hij niet direct ja op dit voorstel heeft gezegd.

Mijn bezwaren over zijn medewerking in de vorm van ingezonden brieven heb ik uiteengezet. Die hadden te maken met de vele negatieve reacties die ik ontving, vanwege het feit dat het wel altijd met wielrennen begon, maar dan vaak verzandde in lange lappen tekst die er niets meer mee te maken hebben.

Vooral zijn polemieken met Theo ten Dam waren veel trouwe bezoekers een doorn in het oog. Zij bezoeken de slogblog als wielerliefhebbers en uitsluitend daarvoor. Was het in het verleden ook niet ene Harry Hermkens die in reacties liet weten het er niet mee eens te zijn als er soms wel eens werd afgedwaald?

Harry, de slogblog is voor mij een uit de hand gelopen hobby waar ik dagelijks veel tijd in investeer. Met mijn trouwe medewerkers maak ik een journalistiek verantwoord product, waarin ik een half jaar geleden nog een behoorlijk bedrag heb geïnvesteerd om aan de wensen van veel bezoekers tegemoet te komen.

Beter leesbaar, meer foto’s met thumbnails, filmpjes, geen errormeldingen meer bij het plaatsen van reacties, enzovoort, enzovoort. Ook wordt er periodiek aandacht besteed aan het dameswielrennen.

Op een dergelijk platform zouden de blogs van Han de Gruiter niet misstaan, want de man heeft veel wielerkennis en een uitgebreid archief vol nostalgische wetenswaardigheden.

Die bron heb ik willen aanboren, maar helaas is dat niet gelukt. Hopelijk komt Han alsnog op zijn besluit terug en zullen zijn bijdragen een verrijking voor de slogblog zijn in plaats van een verarming.

Groet! Fred
Geplaatst door Fred, 18 augustus 2016 09:12:18

Mee eens

Inderdaad Fred,ik kan me wel vinden in jouw antwoord!
Ik was in het verleden inderdaad een van die gene,die het vaak niet eens was met de vele,niet relevante reacties!
Hopelijk komt Han terug op zijn besluit en gaat hij weer bijdragen leveren,waar een ieder van kan genieten!
En hopelijk zullen de reacties,die ongetwijfeld zullen volgen,gerelateerd zijn aan het geleverde artikel!
Zoals in dit geval,aan:De herinnering aan een foto........!
Groetjes Harry
Geplaatst door Harry Hermkens, 18 augustus 2016 09:31:13

Han de Gruiter en reacties

Het valt wel op ,dat na het terugtrekken van Han de Gruiter,er zeer weinig reacties en reacties op reacties worden geplaatst!
Dit kan toch niet de bedoeling zijn van deze Blog.Normaal krijg je op interessante artikelen,die geplaatst zijn,meerdere reacties,die eveneens gevolgd kunnen worden door hevige discussies!
Na het afhaken van Han,niets van dit!
Dat hebben we met z'n allen toch maar mooi voor elkaar gekregen.

De geplaatste artikelen zijn vaak erg de moeite waard,net als de daarop geplaatste reacties!
Geplaatst door Harry Hermkens, 24 augustus 2016 19:16:02

Waardevolle bijdrage...

Nu brengt Harry Hermkens het alsof de zg. tegenstanders van Han de Gruiter er alles aan gedaan hebben om hem pootje te lichten. Dit was en is totaal niet waar! Wanneer de reacties een waardevolle bijdrage leveren aan het artikel zijn ze volgens mij van harte welkom. Wanneer dat niet zo is, reageer dan gewoon niet. Veel beter voor de leesbaarheid van dit blog. En wanneer je de behoefte hebt om vrijwel dagelijks een lap tekst te schrijven op dit blog waar het merendeel van de lezers van gruwt en de schrijver van dit blog in het bijzonder, denk ik dat je je energie beter kan steken in stukken die daadwerkelijk over wielrennen gaan. En de stukken die betrekking hebben op taal-, stijl- en grammaticale fouten kunnen dan beter via de persoonlijke mail worden verstuurd.

En hoe dit blog er niet uit hoort te zien zijn mijn reacties op dit stukje en het merendeel van de 27 bovenstaande reacties perfecte voorbeelden. Het gaat totaal niet over wielrennen maar slechts over iemand die (terecht) op zijn nummer wordt gezet en netjes gevraagd wordt om bijdragen over wielrennen te leveren ipv onzinnige discussies aan te zwengelen. In totaal dus 28 reacties die vrijwel niets met wielrennen te maken hebben. Wanneer Harry Hermkens dit bedoelt met een discussie die net als het artikel "erg" de moeite waard is, slaat ook hij flink de plank mis.
Geplaatst door Gerard Struik, 24 augustus 2016 23:39:54

Stil op het blog

Het is inderdaad er rustig op Slogblog na het afhaken van Han en het vermoedelijk afhaken van Theo.
Geplaatst door Piet van der Meer, 25 augustus 2016 10:13:46

Laatste regel

Beste Gerard
Als je mijn reactie ,van 18 Augustus,gelezen hebt,zie je in de laatste regel,precies wat ik bedoel!!
Geplaatst door Harry Hermkens, 25 augustus 2016 10:35:59

Ga door!!!

Ik ben sinds een jaar of vijf een dagelijkse bezoeker van de slogblog. Altijd met veel genoegen. De heer van Slogteren heeft een grote kennis van het wielrennen en ook de bijdragen van zijn medewerkers lees ik graag. Wat me het laatste jaar ging storen waren de ellenlange stukken van de heren Ten Dam en De Gruiter. Het eindigde meestal in discussies (ik zou het eerder gekibbel noemen) over punten en komma's en taalneukerij. Ik heb al eens in een cynische reactie geprobeerd de heer Ten Dam tot de orde te roepen, maar dat had helaas een averechts effect. Zijn stukken werden al maar langer en de vele taalfouten waren een belediging voor de middelbare school uit de jaren vijftig waarvan hij beweert daar onderwijs te hebben genoten. Gelukkig zijn de heren nu afgehaakt en geniet ik weer van de kwaliteit van de blogs waarop de heer van Slogteren en zijn medewerkers ons dagelijks vergasten. Ik heb vrijwel nooit behoefte om ergens op te reageren en als dat wel zo is, dan ben ik mijn opwinding over iets al weer vergeten als er al weer een nieuwe blog verschijnt. Doe het de heren maar eens na, om elke dag 12 maanden per jaar dit te presteren. En dat al vele jaren. Heren, trek u niets aan van alle kritiek, ga door met uw door mij hogelijk gewaardeerd werk en dan komen de mooie reacties en discussies vanzelf weer. Vergeet ook niet dat het vakantietijd is.
Geplaatst door Kees Flens, 25 augustus 2016 10:53:28

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web