De gouddelvers van vroeger …

Nog vijf dagen en dan beginnen in Rio de Janeiro de Olympische Spelen. Een recordaantal Nederlandse atleten en atletes is er aanwezig om zo veel mogelijk medailles te halen. Het ideaal van Baron Pierre De Coubertin, de stichter van de moderne Olympische Spelen, om deelnemen belangrijker te vinden dan winnen geldt allang niet meer.

Ik hoorde het getal van 242 Nederlandse deelnemers met daarbij 25 wielrenners. Net iets meer dan tien procent, terwijl de wielrenners goed zijn voor zestien procent van de totale Nederlandse medailleoogst in de geschiedenis van de zomerspelen.

Zestien keer goud, zestien keer zilver en elf keer brons is namelijk de bijdrage van het wielrennen aan de totale oogst van 266 medailles bij de zomerspelen.

De eerste gouden medaille die een Nederlandse wielrenner behaalde staat op naam van Maurice Peeters (foto 1), die in 1920 in Antwerpen de beste baansprinter was en het laatste goud werd vier jaar geleden door Marianne Vos (foto 2) behaald in de wegwedstrijd voor vrouwen.

Tussen 1920 en 1936 waren het uitsluitend baanrenners die het eremetaal voor ons land in de wacht sleepten. Pas na de oorlog gingen de wegrenners een rol spelen, te beginnen met Gerrit Voorting die in 1948 in Londen zilver won in de wegwedstrijd.

Twee keer won daarna een Nederlands viertal de honderd kilometer ploegentijdrit en in 1972 won Hennie Kuiper goud in de individuele wegwedstrijd. Daarmee was de rol van de Nederlandse wegrenners wel zo’n beetje uitgespeeld. Met uitzondering van Erik Dekker, die in 1992 zilver won in de wegwedstrijd.

Vanaf 1988 namen de vrouwen het roer over. Bij de spelen van 1984 in Los Angeles hadden de dames voor het eerst en zonder succes deelgenomen om in de jaren daarna helemaal los te gaan.

Monique Knol (goud en brons), Ingrid Haringa (zilver en twee keer brons), Leontien van Moorsel (vier keer goud, één keer zilver en één keer brons), Marianne Vos (twee keer goud) en Laura Smulders (één keer brons) zetten de mannen volledig in de schaduw.

De enige masculine bijdrage in de door vrouwen gedomineerde medailleoogst staat op naam van mountainbiker Bart Brentjens. Dat was in 1996 bij de spelen van Atlanta. Het was de eerste keer dat mountainbikers aan de spelen mochten meedoen.

En nu schrijven we 2016. De KNWU heeft een sterke ploeg naar Rio afgevaardigd. De door velen al als zekerheid genoemde gouden plak van Tom Dumoulin staat sinds de negentiende etappe van de Tour de France helaas op losse schroeven.

De Maastrichtenaar is inmiddels met grote twijfels naar Brazilië afgereisd. Een polsbreuk heeft zijn kansen sterk gereduceerd. We moeten het afwachten en op een wonder hopen.

De grootste kans op goud maken wederom de vrouwen. Marianne Vos en Anna van der Breggen zullen zich in de wegwedstrijd zeker laten zien en op de baan heeft Elis Ligtlee kansen. Maar of het zo uitpakt is nog maar de vraag.

De Olympische Spelen zijn voor iedere atleet van welk land dan ook een gigantische uitdaging. Ze hebben zich allemaal heel zorgvuldig voorbereid en met de huidige trainingstechnieken is het mogelijk om op het juiste moment te pieken. De strijd om de medailles zal daarom op het scherpst van de snede gevoerd worden.

Hopelijk staan de zestien Nederlandse wielrenners en negen wielrensters JIT (just in time) in een geweldige vorm aan de start. Hoe het ook uitpakt, we gaan als sportliefhebbers mooie weken tegemoet.

Lijst van behaalde medailles:

1920 – Antwerpen
Maurice Peeters (goud) kilometer tijdrit baan
Frans de Vreng en Piet Ikelaar (brons) tandem baan
Piet Ikelaar (brons) 50 km zonder gangmaking baan

1924 – Parijs
Jaap Meijer (zilver) sprint baan
Gerard Bosch van Drakestein en Maurice Peeters (brons) tandem baan
Ko Willems (goud) 50 km zonder gangmaking baan

1928 – Amsterdam
Gerard Bosch van Drakestein (zilver) kilometer tijdrit baan
Twan Mazairac (zilver) sprint baan
Bernard Leene en Daan van Dijk (goud) tandem baan
Janus Braspennincx, Jan Maas, Jan Pijnenburg en Piet van der Horst (zilver) 4 km ploegachtervolging baan

1932 – Los Angeles
Sjaak van Egmond (zilver) kilometer tijdrit baan
Sjaak van Egmond (goud) sprint baan

1936 – Berlijn
Arie van Vliet (goud) kilometer tijdrit baan
Arie van Vliet (zilver) sprint baan
Bernard Leene en Henk Ooms (zilver) tandem baan

1948 – Londen
Gerrit Voorting (zilver) wegwedstrijd

1952 – Helsinki
Geen medailles

1956 – Melbourne
Nederland niet deelgenomen

1960 – Rome
Geen medailles

1964 – Tokyo
Gerard Koel, Jaap Oudkerk, Henk Cornelisse en Cor Schuuring (brons) 4 km ploegachtervolging baan
Evert Dolman, Gerben Karstens, Jan Pieterse en Bart Zoet (goud) 100 km ploegentijdrit weg

1968 – Mexico Stad
Jan Jansen en Leijn Loevesijn (zilver) tandem baan
René Pijnen, Fedor den Hertog, Jan Krekels en Joop Zoetemelk (goud) 100 km ploegentijdrit weg

1972 – München
Hennie Kuiper (goud) wegwedstrijd

1976 – Montreal
Herman Ponsteen (zilver) individuele achtervolging baan

1980 – Moskou
Geen medailles

1984 – Los Angeles
Geen medailles

1988 – Seoul
Leo Peelen (zilver) puntenkoers baan
Monique Knol (goud) wegwedstrijd dames

1992 – Barcelona
Léon van Bon (zilver) puntenkoers baan
Erik Dekker (zilver) wegwedstrijd
Monique Knol (brons) wegwedstrijd
Ingrid Haringa (brons) sprint

1996 – Atlanta
Bart Brentjens (goud) mtb cross country
Ingrid Haringa (zilver) puntenkoers baan
Ingrid Haringa (brons) sprint

2000 – Sydney
Leontien van Moorsel (goud) wegwedstrijd
Leontien van Moorsel (goud) tijdrit weg
Leontien van Moorsel (goud) individuele achtervolging baan
Leontien van Moorsel (zilver) puntenkoers

2004 – Athene
Leontien van Moorsel (goud) tijdrit weg
Theo Bos (zilver) sprint
Bart Brentjens (brons) mtb veldrit
Leontien van Moorsel (brons) individuele achtervolging

2008 – Peking
Marianne Vos (goud) puntenkoers baan

2012 – Londen
Marianne Vos (goud) wegwedstrijd
Teun Mulder (brons) keirin baan
Laura Smulders (brons) bmx

Door Fred van Slogteren, 30 juli 2016 14:00

Gouddelvers

Bauke M is in elk geval in bloedvorm gezien zijn succes vandaag in San Sebastiaan.
En dat solo !!!
Opvallend overigens dat Grunniger Bauke elfde werd in de tour en Gasbel de tweede Grunniger elfde in het toursspel. Afgesproken werk of toeval ?
Geplaatst door henk kruims, 30 juli 2016 17:54:33

Tom Vandermolen

Tom Vandermolen alias Tom Dumoulin zou straks wel eens erg ingenomen kunnen zijn met die pols. Hij heeft nu op voorhand een mooi excuus. Topfavoriet is de Limburger plots niet meer en dus zal de druk minder groot zijn. Nu niemand meer goud van hem 'eist', zou het wel eens beter kunnen uitpakken dan Nederland denkt. Mocht hij, wat vrijwel iedereen nu van hem verwacht, géén goud worden ...... tja, die verrekte pols ook! Zelfs afzien van de start kan hij zich bij de huidige situatie zonder gezichtsverlies permitteren.
Geplaatst door Han de Gruiter , 02 augustus 2016 00:51:17

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web