Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Toen Fred zondag in zijn rubriek Het Weekje schreef dat Dylan Groenewegen de kleinzoon is van Ko Zieleman, veerde mijn hart op. Zieleman is niet zo maar een naam onder de racefietsen Een Zieleman is iets bijzonders. Ko Zieleman is namelijk een van die vermaarde Amsterdamse framebouwers die heel wat kampioenen op de fiets heeft gezet.

Hij is zelf ook wielrenner geweest deze ronde Amsterdammer uit de Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid. Hij was een verdienstelijke amateur in de jaren vijftig. Hij had zeker talent, maar hij was niet altijd even serieus. Lachen, gieren, brullen met types als Joop Captein en Daan de Groot, dat was Ko als wielrenner.

Het geld om die dure sport te kunnen beoefenen kwam van zijn vader. Die verlangde wel dat zijn zoon fanatiek trainde. Daar had Ko echter een broertje aan dood. Hij ging liever klaverjassen in het café. Als hij dan na uren weer thuis kwam met niet meer dan twintig kilometer in de benen, goot hij de bidon water over zijn hoofd en armen heen om zijn vader te laten zien hoe zeer hij van al dat trainen was gaan zweten.

Met tussen de wielen blijven en het aangeboren sprintvermogen pakte hij zo nu en dan een prijsje, maar meer ook niet. Daarom leeft hij meer in de herinnering voort door het feit dat hij de zwager was van de al lang overleden Tourrenner Hein (Tarzan) van Breenen, dan door zijn eigen prestaties.

Maar zo weinig serieus als hij als renner was, zo’n Pietje Precies is hij later als framebouwer geworden. Iemand met oog voor detail. Een geweldige vakman.

Het merk Zieleman is in Amerika overigens bekender dan hier. Dat hoorde ik laatst van iemand die jaren geleden vrienden over had uit Canada. De mensen wilden graag Amsterdam zien en hadden een verzoek.

Hun zoon was een verwoed mountainbiker en die had een bepaald soort remblokjes nodig van het merk Specialized. Die waren uitsluitend in Europa te koop en vandaar dat zij een boodschappenlijstje hadden meegekregen.

Ze zochten wat speciaalzaken op, maar het was op een maandag en daarom waren al die winkels gesloten. In de tram terug naar de rand van de stad waar de auto geparkeerd stond, wist de gastheer dat er nog een speciaalzaak was in de Reggestraat, een zijstraat van de Churchilllaan waar de tram op dat moment doorheen reed.

Het viertal stapte uit, maar ook de zaak van Ko Zieleman was gesloten. Toen de Canadees – een groot wielerliefhebber en destijds fan van Steve Bauer – de naam Zieleman zag staan, raakte hij bijna in extase.

Die naam is in Canada en Amerika onder verzamelaars van vintage fietsen heel bekend, vertelde hij en hij kon zich niet voorstellen dat die fantastische fietsen uit dat kleine winkeltje kwamen. Een mooi verhaal en ik kan beamen dat de fietsen van dit merk inderdaad van een zeer goede kwaliteit zijn.

In 1973 was er een wereldwijde oliecrisis. In Amerika ontstond als gevolg daarvan een run op fietsen. Een tijdelijke rage, want na één seizoen was de Amerikaanse fietsgekte al weer voorbij. Die periode is de geschiedenis ingegaan als The Big Bicycle Boom.

Kleine en grote fietsenbouwers in Europa bouwden als gekken extra fietsen voor de export, want Amerikaanse agenten kwamen alles kopen wat er maar te koop was. Zelfs bij de allerkleinste fietsenmakers, zoals Ko Zieleman in Amsterdam.

Ze sleepten de fietsen letterlijk onder zijn handen vandaan en hoe hoger het Campagnolo-gehalte, hoe meer in trek. Soms vijftig stuks tegelijk en soms maar twee of drie. Amerikanen waren net verwende kinderen, er moesten fietsen komen en wel onmiddellijk.

Ik heb twee Zielemans in mijn verzameling. De ene is van Piet de Bruin geweest. Dat zegt u niks, maar Piet is de broer van Petra en die was in 1979 wereldkampioene op de weg. Dat straalt dan af op de familie, in dit geval Piet.

De andere Zieleman is een beauty. Brandweerrood met wit. Opgebouwd met Shimano, maar de commandeurs en de naven zijn weer van Campagnolo. Mooi is de ingegraveerde merknaam bij de schouders van de voorvork en bij de zadelstropverbinding.

Als Dylan Groenewegen in deze Tour een rit weet te winnen op de groen Bianchi van zijn sponsor, dan zal hij misschien nog eens terugdenken aan zijn eerste racefiets, die opa voor hem bouwde. De vermaarde frambouwerd die op de foto rechts naast hem staat.

Foto’s 1-3: © T&T Tekst & Traffic
Foto 4: scan uit Het Parool

Door Peter Ravensbergen, 12 juli 2016 10:00

Ko Zieleman

Zoals bovenstaand beschreven, herinner ik mij zijn naam, niet alleen was Ko Zieleman een goed coureur dikwijls een concurrent van mijn broer Louis, in de vele criteriums onder zeer groot aantal toeschouwers, welke in Amsterdam en grote steden gehouden werden! Daan de Groot, Peter Post, Hein van Breenen,( Tarzan ) Jan Hijzelendoorn (de Hit ), Ab Donker, Patsy Willkes, De Gebr. Holleder,Ton van Lachterop en diens jongere broer Fred,Wim en Richard van Smirren,Henny Marinus, Joop Captein, Frans Balvert,Frans Mahn,Harrie Molenijzer, Piet van Heusden,Frits en Cees Rabe, zijn in willekeurige volgorde die bij mij komen bovendrijven, waren allemaal smaakmakende coureurs die deze crieriums glans gaven, en niet te vergeten Jan le Grand, die in navolging van Ko Zieleman ook frames ging bouwen met het merk "Presto" welke ook veelvuldig op maat gemaakt en verkocht werden door Jan Le Grand. Wat te denken van het merk "RIH" gefabriceerd door de familie Bustraan, zelfs gerenomeerd in 's-Gravenhage, Jan van Sas was in die jaren een vast klant bij Bustraan, alwaar uit die regio ook op dit goede product fietste, ondanks de Haagsche concurrentie van Willem van Eindhoven, alwaar Eddy Nihoff de framebouwer bij uitstek, Gerrit Bontekoe en later Jan van Dalen met zijn merk "Duel" fabriceerden stalenrossen waar je "U "tegen zij. Zelfs bereed ik mijn lievelings merk "Joco "was de mening toegedaan dat deze ook uit Mokum kwam. Echter dat moet Hilversum zijn ge weest, alwaar de maker, De heer de Jong en Co. waar dit merk gefabriceerd was. Overigens kocht ik nooit een aangemeten fiets, wel een een gewonnen frame van het merk "Joco Ronde van Europa " eens de 1è prijs in de Ronde van Drente van de niet zo lang geleden overleden Joop van der Putten voor de prijs van fl. 75,00. Zal wel tegen schenen schoppen indien ik nog steeds de slanke raceframes van weleer veel mooier vind dan de zogenaamde carbonfietsen van heden ten dage, zijn wellicht sterker en lichter, echter mijn voorkeur blijft onveranderd, gaat niets boven de "retrofiets"van weleer, met de bovengenoemde framebouwers in het zonnetje gezet, voor hetgeen zij eens produceerden! Theo ten Dam.
Geplaatst door Theo ten Dam, 12 juli 2016 13:01:33

Joco

Joco, beste Theo, zat zowel in Hilversum als Amsterdam. In Hilversum stond de fabriek en in Amsterdam had het bedrijf een winkel voor de verkoop. Dat was in de Marnixstraat, naast theatercomplex Bellevue. Omdat de huur van dat pand behoorlijk hoog was heeft eigenaar Rooie Toon de Jonge zich met zijn bedrijf in Hilversum teruggetrokken. Gr. Fred
Geplaatst door Fred, 12 juli 2016 13:53:49

JOCO

Beste Fred bij mijn weten zat Joco niet naast Bellevue maar stukje terug gerekend van af het Leidseplein
Geplaatst door Chr Koolbergen , 13 juli 2016 15:58:34

je hebt gelijk

Het was idd iets verder, zeg maar tussen Bellevue en de Leidsekade. Bedankt voor de correctie.
Geplaatst door Fred, 13 juli 2016 16:57:25

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web