ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Het was me het weekje wel …

Het hoogtepunt van de week was de afdaling van de Peyresourde door Chris Froome. Voor zijn atletische prestatie, zijn lef om dit te durven geef ik hem een dikke tien. Net als voor het amusementsgehalte.

Het was geen gezicht, maar dat is Froome al niet zonder dit gewaagde kunstje. De man is gespeend van alle glamour. En dat werd nog erger door die houding. Maar hij heeft zijn doel bereikt.

Ook al doet hij dit niet weer in deze Tour, zijn concurrenten weten nu dat ze hem niet in een afdaling moeten proberen te verschalken. Dus moet het in de klim en daar is Froome niet bang voor.

Dit optreden van Froome was tot in details voorbereid, dat weet ik vrijwel zeker. Omdat alles bij Team Sky van tevoren is bedacht en voorbereid. Bij die ploeg wordt niets aan het toeval overgelaten. Volgens de richtlijnen en procedures van ISO9001, het kwaliteitsborgingssysteem.

Een ander hoogtepunt vond ik het optreden van Dylan Groenewegen. Hij was onlangs jarig en in mijn blog ter gelegenheid daarvan veronderstelde ik een familierelatie met Dirk Groenewegen, een Amsterdamse profrenner van net voor en net na de Tweede Wereldoorlog.

Dat zou best zijn overgrootvader kunnen zijn, want hij komt uit een echte wielerfamilie. De wielergenen zitten van links naar rechts en van boven naar beneden in zijn lijf. Van zowel moeders als vaders kant.

Zijn vader is Ger Groenewegen, een renner uit de jaren zeventig die zich van een bescheiden wegrenner eind jaren zeventig tot stayer bekeerde. Hij vertegenwoordigde ons land in 1979 en 1980 bij het WK stayeren voor amateurs. In 1980 kwam hij niet verder dan de series, maar in 1979 bereikte hij de finale met een zevende plaats als resultaat. Als derde Nederlander achter giganten als Matthé Pronk sr. en Gaby Minneboo.

Van moeders kant is Dylan de kleinzoon van Ko Zieleman, in de jaren vijftig een eminente criteriumrenner met een sterk eindschot in de Amsterdamse straatrondjes Iedereen in Amsterdam kende hem als Kootje. Hij reed als prof korte tijd voor een Italiaanse ploeg.

Kootje verwierf pas echt roem toen hij na zijn carrière de fietsenwinkel van zijn vader in de Amsterdamse Rivierenbuurt overnam en daar een racespeciaalzaak van maakte. Hij ging ook frames bouwen en werd in dat vak een van de besten. Wellicht kan Peter R. de Fiets daar binnenkort iets over schrijven.

Ko is getrouwd met Annie van Breenen, jawel de zus van Hein (foto 3), de legendarische Tourrenner uit de jaren vijftig met de bijnaam Tarzan. Als dat geen lichtend voorbeeld is.

Met zo’n familie ging Dylan vanzelfsprekend ook op wielrennen. Op een door opa gebouwde fiets. Een echte Zieleman, in Amsterdam net zo vermaard als RIH en Jabo. Ko bouwde een fiets niet alleen voor Dylan, maar ook voor Maxime zijn zusje.

Die deed het ook goed op twee wielen, want ze kon als generatiegenote van Marianne Vos de veelvoudige wereld- en Olympisch kampioene goed partij geven. Helaas maakte een chronische darmziekte een voortijdig einde aan haar wielercarrière.

En dus is er nu Dylan, een sprinter die het in zich heeft om op termijn mannen als Cavendish, Kittel en Greipel naar de kroon te steken. Nog wat sterker en brutaler worden, de sprinttrein bij lotto.nl/Jumbo optimaliseren en Nederland heeft na Van Poppel en Blijlevens weer een topsprinter.

Het was me het weekje wel.

Foto 1 en 2: © Cor Vos
Foto 3: archief dewielersite.net



Door Fred van Slogteren, 10 juli 2016 12:00

Grroenewegen

Een heerlijk stukje over een tijd die mij zo dierbaar is. A"dam, een heleboel kleine rondes, dapperbuurt, indische buurt, havencriterium, markthallen en noem ze allemaal maar op.Over "Tarzan" van Breenen en dat die gecombineerd was met de Zielemans, nooit geweten. Heerlijke lectuur.
Geplaatst door peter nadort, 16 juni 2017 10:00:23

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web