Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 1 juli …

Het gebeurde vandaag precies 45 jaar geleden. Tijdens de vierde rit van de Internationale Wieler Avondvierdaagse, een koers die hij een jaar eerder nog had gewonnen.

Hij moest nog twintig worden, die talentvolle timmerman uit Amsterdam. Er werd hem een grote toekomst voorspeld. Op weg en baan had hij al laten zien dat er een goede coureur in hem stak.

Hij was een vrolijke jongen uit het voormalige dorp Buiksloot in Amsterdam-Noord. Aan de overkant van het IJ, zeggen ze nog steeds in Mokum. Door zijn bril leek hij ouder dan hij was.

Ondanks zijn jonge leeftijd had hij al een erelijst die gezien mocht worden. Achttien overwinningen bij de aspiranten en 28 zeges bij de nieuwelingen. Halverwege het seizoen 1969 meldde hij zich bij de amateurs.

Zijn roem was hem vooruitgesneld, want hij kon direct voor een sterke ploeg gaan rijden. Trico Noble-Acifit met een ploegleider van wie hij veel leerde: Piet Libregts.

De voormalige soigneur besloot hem rustig te brengen. Hij was nog jong, maar al in zijn eerste volledige seizoen bij de amateurs liet hij zien dat hij er was.

Vierde in de Ronde van de Achterhoek; derde in de Omloop van de Braakman en tweede in de Flêche du Sud, een zware etappekoers in Luxemburg met een sterke internationale bezetting.

Toch vond Libregts het raadzaam om hem dat jaar nog niet mee te nemen naar Olympia’s Tour. Zijn tijd kwam nog wel, was de gedachte. Die kwam inderdaad, want in 1971 won het jonge talent de vijfde etappe van de belangrijkste Nederlandse rittenkoers.

Maar de hem toegemeten tijd was beperkt, al wist niemand dat nog. Op 1 juli 1971 ging hij in het vierde criterium van die Avondvierdaagse in Leidschendam ongenadig op zijn kokosnoot.

Hij sloeg hard met zijn hoofd tegen een trottoirband. Een ambulance bracht hem in allerijl naar de Ursula-kliniek in Wassenaar. Daar konden ze niets meer voor Ben Jurriaans doen.

Foto: archief dewielersite.net

DOE MEE MET HET SLOGBLOG TOURSPEL! VOOR MEER INFORMATIE KLIK HIER.

Door Fred van Slogteren, 1 juli 2016 9:00

Ben Juriaans

Beste Fred, Ja 45 jaar geleden sloeg dit nieuws in als een bom, zo jong zo talentvol, en dan zo ongelukkig aan je eindje komen, de wielerwereld stond even stil bij het verlies van zulk een jong en goed coureur. De tijd vliegt voorbij, al weer 45 jaar geleden, herinner het mij als de dag van gisteren. Een beetje vreemd vind ik je artikel aan Ben Juriaans gewijd. Je schrijft dat dit nare ongeval plaats vond in de 4e etappe te Leidschendam, dat is correct, echter het was geen vierdaagse maar een zesdaagse, de organisatie was in handen van de Stichting S.O.S. ( Stichting Organisatie Sportevenementen ) onder Voorzitterschap van Hans de Jong en Cees Kouwenhoven als secretaris en 4 andere leden. Dat was voor de1e keer dat de "IWAZ", werd gehouden, ( Internationale Wieler Avond Zesdaagse ) en een kleine decennia werd herhaald. Deze organisatie organiseerde vanaf Maandag 6 Juli 1964 als 1e etappe het criterium Betje Wolfstraat te den Haag, om vervolgens de rest van de week in de volgende plaatsen te rijden, Rozenburg, Halfweg, Rijswijk ZH., Beverwijk, dit waren alle wedstrijden over 80 km. met als starttijd 19.00 uur. De laatste etappe vond plaats te Leiden op Zaterdagmiddag met starttijd van 14.00 uur en ging over een afstand van 120 km. Ik weet dat zeker om reden dat ik die laatste etappe in stromende regen als winnaar beeindigde. De Haagsche Courant, Binnenhof, en het Vrije Volk schreven in die jaren nog zeer grote stukken in Sportpagina van hun krant, enkele van die enigzinds vergeelde kranten heb ik nog in mijn bezit voorzien van zwart/wit foto's. De journalist van de Haagsche Courant "Henk Kruithof "nog niet zolang geleden overleden had hiet een voortrekkersrol in, wat door andere kranten werd dit rap gevolgd. Ja nu hebben slechts plaatselijke blaadjes nog wat belangstelling voor hetgeen georganiseerd wordt door de plaatselijke wielercommitees. Slechts de enkele grote dagbladen als de Telegraaf, AD, en de Volkskrant volgen alleen het grotere werk, echter de kraamkamers van het het hedendaagse wielrennen wordt totaal vergeten. De Nieuwelingen, Junioren, Beloftes en Elites zonder contract komen er vandaag de dag er maar bekaaid van af! Vele mensen weten n.l. niet eens wie er verleden week de Nationaletitel van Elites zonder contract won. Voor de zekerheid dat ik dat wel weet hier zijn naam : Robin Wennekes uit het Gelderse Dodewaard is degene die het rood-wit- blauwetricot aan mocht trekken. Door de grote dagbladen, alsmede de NOS wordt hier jammerlijk genoeg nooit geen aandacht meer aan besteed, gelukkig was het in mijn jonge jaren beter geregeld, want het was toch wel plezierig om je naam met kleine of vette letters in de dagbladen te lezen! of ben ik nu te ijdel, want mijn wielercarriére ging echt niet altijd over rozen, want " de leek" onderschat toch echt wat vele renners ondervinden en ondervonden in zijn/hun wielertijd, ook hierin geld"" De Tijd heelt alle wonden " Theo ten Dam.
Geplaatst door Theo ten Dam, 02 juli 2016 01:31:11

IWAZ

Inderdaad mooie sport bij de Haagse IWAZ met vaak ook buitenlandse deelnames, uit Engeland en Duitsland etc. De vurige competitie tussen de ploegen van De Wit en De Markthof staan me nog op het netvlies. Vanuit die jaren '70 kan ik me ook nog parcoursen herinneren OP Scheveningen (waar ook nog wel eens het revanche om het merkenkampioenschap werd verreden op de Boulevard) en op de Leyweg. Overigens laten we vooral niet teveel medelijden met onszelf hebben, waarde Theo. We hebben dit allemaal vrijwillig ondergaan, niemand heeft ons een pistool op het hoofd gezet. Dus die "wonden" hebben we puur aan onszelf te "dabken".
Voor wat betreft de nationale bekendheid van alle kampioenen in alle kampioenschappen. Daar is zelfs voor insiders al bijna geen houden aan. Met de (m.i. soms onnodige) toename van categorieën zie je soms door de bomen het bos niet meer. Robin Wennekes werd mooi tweede in Honselersdijk, maar de winnaar Coen Vermeltfoort was wel een klasse apart. En was al vanaf het begin van de koers vanaf ronde 1 erg actief. Dat op tweederde van de koers deze weer werd ingelopen deed voor hem niets af. Hij vertrouwde op zijn spurt. Persoonlijk vond ik het weer eens een mooi rondje rond de kerk in Honselersdijk. De organisatie onder de immer bezielende leiding van Hans Jansen had zich ten doel gesteld om zoveel mogelijk regerende Nederlandse kampioenen aan de start te krijgen. Alleen bij de Nieuwelingen (Casper van Uden) is dat niet gelukt. Maar bij het "hoofdnummer" stonden er zelfs twee. Erik Dekker, kampioen bij de Masters 40+ (de oud prof, zijn zoon David reed bij de Junioren) reed daartoe als een ware Wout van den berg in het zwart, zodat de Nederlandse kampioen bij de Elite zonder contract in het rood-wit-blauw duidelijk herkenbaar was. De masters en de amateurs zijn immers de enige categorieën bij de KNWU waar de kledingkeuze vrij is. Bij de overigen is de clubkleding verplicht. En ook wel logisch, want clubsponsoren steken niet voor niets menige duit in de clubkas. Daar mogen ze wel wat reclame voor terugkrijgen, toch? Enfin, op naar de volgende in de reeks in het Westland.
Geplaatst door marcoV, 02 juli 2016 11:34:30

Ben Jurriaans

Toen Ben Jurriaans op 1 juli 1971 dodelijk verongelukte, zat ik in het peloton. De valpartij vond plaats voor de jurybus bij het ingaan van de laatste ronde. Ik zat ongeveer 50 meter achter de kop van het peloton en heb derhalve de valpartij niet gezien, maar wel gehoord. Het geluid van de klap was zodanig, dat je wist dat het helemaal niet goed zat. Toen ik ca 4 seconden daarna langs de gevallen renner (ik wist toen nog niet dat het Jurriaans was) reed, werd dit vermoeden bevestigd. Jan Zoons uit Voorschoten won de wedstrijd. Tot mijn verbijstering ging de huldiging gewoon door, terwijl iedereen zag dat nog geen 5 meter verder een jongen lag dood te gaan. Helaas kwam de ambulance niet in allerijl. Voor mijn gevoel duurde het een half uur. In zo’n situatie kan een kwartier ook een half uur lijken.
De vijfde etappe ging niet door. De zesde etappe (Boulevard Scheveningen) ging van start na een minuut stilte. De renners van Hollandia (organisator van Leidschendam) stonden aan de start met een rouwband on. Honderd meter na de start maakten deze renners rechtsomkeer en stapten uit de koers.
Geplaatst door Piet van der Meer, 02 juli 2016 18:57:16

Familie de Jager

Bij het lezen van het Wielerarchief van Koos 't Hart, dacht ik plotseling aan Joop de Jager Sr. Deze man afkomstig uit Den Bosch was van professie beroepsmilitair. Nadat hij overgeplaatst was naar den Haag begon zijn oudste zoon Adrie de Jager bij H.R.C. Hollandia als Nieuweling. Onenig of ontevredenheid maakte dat zij bij deze club verkasten naar de toen nog Haagsche Wielerclub de Spartaan, waar Adrie bij de Nieuwelingen begon, en Joop de Jager Jr. werd er als adspirant aangemeld, dat was omstreeks de midden jaren van 1950, de 3e zoon Wim de Jager reed in die jaren nog een krantenwijkje in den Haag om zijn racefiets bij elkaar te sparen. Adrie was de oudste, een middelmatig renner die wel koersen uitreed zonder er bovenuit te steken. Joop jr. ca. 2 jaar jonger als Adrie, was wat rapper en slimmer en kon vooral bij de adspiranten en Nieuwelingen zich doen onderscheiden. Echter de beste was de blonde krullebol en benjamin der familie Wim de Jager, meer een doorzetter en stoemper welke jaren later beroepsrenner werd met redelijke goede uitslagen in de rijen der professionals. Weet dat Adrie terug gegaan is naar de regio der afkomst Oost Brabant, over hoe het hem verder gegaan is, is mij niet bekend. Joop de Jager jr. kwam enkele jaren geleden nog regelmatig op zijn brommertje naar de koersen in het Westland kijken, tot zijn longziekte hem parten gingen spelen, na een lange lijdensweg is op eigen verzoek een einde gemaakt aan zijn leven, zijn ziekte had dermate zware gevolgen, dat deze niet te winnen bleek te zijn!, denk toch weleens respectvol terug aan Joop met zijn eigenwijze levensfilosofie en dappere keus die hij nam. Nu Wim de Jager zie ik af en toe nog bij de Westlandse criteriums, enige jaren terug was de Lier nog jarenlang zijn woonplaats, echter na het plotseling overlijden van zijn vrouw Lenie, alsmede zijn zoon, keerde hij het Westland de rug toe om in Rijswijk te gaan wonen, hij vertelde dat hij een 2 kamerflat te hebben gekocht met uitzicht op het landgoed "te Werve" met de Put als natuurzwembad, dit alles eigendom zijnde van "De Shell " voor zover de nazaten van Joop de Jager Senior, die jarenlang woonde aan de Gouverneurlaan te den Haag. Joop Sr. was aanvankelijk alleen steun en toeverlaat van zijn zonen, echter hij bleek ook te beschikken over een goede pen. Hij was het die veel van de stukken schreef vooral het Zuidhollandse wielergebeuren werd met militaire precisie genotuleerd, zodoende zijn heel veel uitslagen en verslagen afkomstig uit zijn wielerbelevenissen, die opgezonden werden naar het bondsblad "Wielersport " dat 40 maal per jaar verscheen. Iedere licentiehouder der KNWU, vanaf de Nieuwelingen kreeg dit blad dan thuisgestuurd, voorzien van verslagen, uitslagen, aankondigingen waar wedstrijden gehouden, in het voorjaar altijd de huisadressen van de licentiehouder,club waarvan je lid was, reclames enz. Het zijn vooral deze bijdragen geweest van op de 1e plaats Evert van Mokum, herinner mij Hans v.d. Kamp uit Utrecht, en dus ook Joop de Jager Sr.Hij werd jaren later nog jurylid en Consul der K.N.W.U. Vind dat deze man ook nog weleens in deze slogblog genoemd te worden, ondanks het feit dat ik hem persoonlijk arrogant, weet niet of dit het juiste woord is, wellicht zijn militaire precisie, kwam niet zo populair bij mij over, echter zijn vrouw uit den Bosch respectivelijk zijn 3 zonen waren heel wat amicaler. Overigens had je ook nog een renner begin jaren van1950 met dezelfde achternaam" de Jager" die kwam uit Hoogblokland bij Gorinchen, echter dit was geen familie van de door mij beschreven familie. Theo ten Dam.
Geplaatst door Theo ten Dam, 03 juli 2016 03:20:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web