Uit de ordners van Jan …

Vandaag niet de gebruikelijke terugblik aan de hand van een tijdschrift of een programmablad uit het verleden, maar een voorbeschouwing.

Niet op de Tour die aanstaande zaterdag in Mont Saint Michel van start gaat, maar op die van 1983. Dat is de editie die ik van komende vrijdag dagelijks zal doen herleven. Een voorbeschouwing dus op een Ronde van Frankrijk van 33 jaar geleden.

Aan de hand van dit tijdschrift (foto 1), helemaal volgepend door wijlen Fred Racké, want ook toen verschenen er al Specials voor thuis bij de televisie, of om mee te nemen op vakantie. Om de Tour van dag tot dag bij te houden.

Het routeschema van die Tour verschilde aanzienlijk met eerdere edities. Vooral de klimmers hadden daar baat bij. Nog een verschil was dat er dat jaar geen uitstapjes naar het buitenland waren, want er werd uitsluitend over Frans grondgebied gereden.

Op vrijdag 1 juli ging de Tour van start met een proloog in de Parijse randgemeente Fontenay-sous-Bois. Daarna volgden nog 21 etappes. Het aantal verplaatsingen tussen de etappes was wel danig afgenomen.

De totale afstand werd opgevoerd tot 3750 kilometer. Er stond op de derde dag een ploegentijdrit van honderd (!) kilometer op het programma, waarna de karavaan over de gevreesde kasseien van de Hel van het Noorden koers zette naar de Pyreneeën.

Vanaf de elfde dag werd het menens. De zware Pyreneeënrit Pau-Bagneres-de-Luchon stond op de elfde juli gepland. De Aubisque, Tourmalet, Aspin en Peyresourde moesten de contouren van het eindklassement bepalen.

In de vijftiende rit werd de eerste van de twee bergtijdritten voor de wielen geschoven; de beklimming van de Puy de Dóme, over twaalf kilometer. De dag erna kregen de coureurs de etappe naar Alpe d'Huez voorgeschoteld.

Voordat de renners aan de Nederlandse berg konden beginnen, moesten ze eerst over de Cucheron, Granier en Gran Cucheron. Zwaar, maar nog niet zo zwaar als de bergetappe naar Morzine. Daags na de rustdag in Alpe d'Huez.

Liefst vijf cols waren in die achttiende etappe opgenomen. In Morzine wachtte de dag nadien ook nog de tweede klimtijdrit op de helling van de Avoriaz.

Op de voorlaatste dag was er dan nog een individuele tijdrit in de mosterdstad Dijon. Voor de nog overgebleven renners was er dan nog de slotetappe op zondag 24 juli naar de Champs Elysées in Parijs.

Joop Zoetemelk (foto 2) wordt in deze Special, ondanks zijn 36 jaren, nog als een van de favorieten voor de eindzege genoemd. Omdat hij het jaar daarvoor voor de zesde keer als tweede was geëindigd, mocht hij bij afwezigheid van Bernard Hinault met het rugnummer 1 van start gaan.

Toch was Joop niet optimistisch. “In mijn carrière heb ik nog nooit zo’n zware tour gereden”, laat hij in deze Special weten. “En ik heb er al twaalf achter de rug. Ik weet dus waarover ik spreek".

Hoe het Joop in die Tour van 1983 is vergaan en hoe de andere Nederlanders het er af brachten, Peter Winnen en Johan van de Velde staan niet voor niets op de cover, kunnen jullie vanaf aanstaande vrijdag op deze plaats lezen.

Foto 2: © Cor Vos

DOE MEE MET HET SLOGBLOG TOURSPEL! VOOR MEER INFORMATIE KLIK HIER.

Door Jan Houterman, 27 juni 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web