De jarige van vandaag …

Ik zal een jaar of negen zijn geweest toen ik als welp lid werd van de padvinderij. Daar zat ene Coentje op en dat vond ik als prille wielerliefhebber een interessante jongen. Vanwege zijn ooms. De ene was een broer van zijn vader en Gijssie Cooper was als Amsterdamse wielrenner een lokale beroemdheid. De ander, de broer van zijn moeder was echter landelijk bekend.

Dat was Cas (Cassie zeiden we, want het was een heel klein mannetje) Kleefstra, die in 1945 en 1946 kampioen van Nederland op de weg was bij de amateurs.

Cassie behoorde in 1947 tot de eerste lichting dienstplichtige militairen, die werd uitgezonden naar (toen nog) Nederlands Indië om daar orde op zaken te stellen en de rebellen, onder leiding van Soekarno een kopje kleiner te maken.

Dat is bij Soekarno niet gelukt, maar wel zijn heel veel onschuldige burgers onder leiding van oorlogsmisdadigers als kapitein Raymond Westerling vermoord. Ik heb de details daarvan eens mogen horen van een nog steeds trotse beroepssergeant toen ik zelf in dienst zat en van hem leerde hoe je met de bajonet een pop moest doorsteken .

Of Cassie aan die moordpartijen heeft moeten meedoen of er getuige van is geweest, is niet bekend, want hij heeft er nooit over willen praten. Wel is het een feit dat hij bij terugkomst niet meer dezelfde man was.

Hij was ook niet meer de wielrenner van voorheen, behaalde nog wel wat succesjes op de baan, zoals foto 3 aantoont, waar hij op staat met Ad Schotman die hem in 1951 te snel af was in het NK 50 kilometer.

Op de weg kon hij zich in ieder geval niet meer meten met zijn voormalige concurrenten, zoals Gerrit Voorting, Gerard van Beek, Piet de Vries en Harm Smits die goede beroepsrenners waren geworden. Cas Kleefstra stopte in 1952 met de wielersport.

Om aan de kost te komen zat hij eerst in de wasmachineverhuur en later begon hij een bedrijf in autobekleding. Het bekleden van autostoelen, omdat veel automobilisten in die tijd vele jaren met hun aftandse vehikel deden. Als de bekleding van de stoelen was versleten lieten ze die bij Cassie vernieuwen.

Hij kon het niet vinden, ging in Spanje wonen, keerde weer terug, had problemen in de privésfeer en haalde nog eens alle kranten toen als hij in januari 1989 op straat werd doodgeschoten.

Een afrekening in het criminele milieu, vermoedden de media, en zoiets moet het wel geweest zijn. Want waarom zou iemand op klaarlichte dag anders, in het toen nog zo brave Amsterdam, zijn geliquideerd?

Door dat vriendje van de padvinderij had ik een mooie glanzende publiciteitsfoto van hem, die tussen allerlei andere sportfoto’s in mijn kamertje aan de muur hing.

‘De poppenkop’, smaalde mijn moeder als ze die zag hangen. Ze had het niet zo op mijn belangstelling voor de wielersport.

Tot de poppenkop op een dag bij ons in de keuken stond met een Hoovertje op zijn nek. Zo'n wasmachientje kon je toen huren voor een gulden per dag.

“Dat was nou de poppenkop, mam”, zei ik toen hij was vertrokken. Ze heeft het nooit meer gezegd.

RESERVEER NU JE PLAATS BIJ HET 2e UTRECHTSE WIELERCAFÉ

fred@slogblog.nl

Door Fred van Slogteren, 10 april 2016 9:00

Dood Cas Kleefstra

Beste schrijver,bedankt voor het publiceren maar wil toch vermelden dat mijn vader in 1989 bij een roofoverval in zijn huis met een honkbal knuppel om het leven is gebracht en niet zoals jullie het hebben geschreven.Vind dit best heftig om dit zo te lezen.
Geplaatst door Robert Kleefstra , 04 november 2018 01:22:06

Mijn verontschuldigingen

De door mij beschreven moord op Cas Kleefstra heb ik uit (zoals ik dacht) de kringen van ASC OLympia de vereniging waar de wielrenner Cas Kleefstra lid van was. Wat niet wegneemt dat ik het had moten checken alvorens het op te schrijven. Mijn oprechte verontschuldigingen, Robert Kleefstra.
Geplaatst door Fred, 04 november 2018 12:35:36

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web