Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Zoals Fred vorige week in zijn stukje over de Italiaanse wielrenner Pasquale Fornara al aankondigde, ga ik het vandaag hebben over het vermaarde Italiaanse merk Legnano.

Een van de grootste Italiaanse merken. Dat merk heeft een heel mooi balhoofdplaatje, met de afbeelding van Alberto Da Giussiano.

Deze Italiaanse ridder benadrukt met een getrokken zwaard zijn heldenstatus. Hij versloeg namelijk bij het plaatsje Legnano in 1176 op verpletterende wijze Frederik Barbarossa.

Een paar jaar geleden fietste ik in Rotterdam. Er kwam een tegenligger op een gehavende rode racefiets voorbij. Een al wat oudere man met een Zuid-Europees uiterlijk op. Hij was me al gepasseerd toen ik het beeld van die fiets in mijn hoofd terughaalde. Verrek, een Legnano!

Ik keerde en sprintte de man op de rode racefiets achterna. Dat was niet moeilijk, want hij moest stoppen voor een stoplicht. Ik keek nog eens goed naar de fiets en ja hoor, het was een echte Legnano, alleen niet in het karakteristieke olijfgroen, maar in de goedkopere uitvoering in rood.

Overtuigd met een Italiaan te doen te hebben begon ik vol enthousiasme over de beroemde Gino Bartali, die zijn hele wielerleven voor dit Italiaanse merk heeft gereden. Ondertussen keek ik als een verliefde tiener naar de mooie hoge flensnaven en naar de Nisi velgen.

De man keek me aan en zei: “Ikke Turki en fiets komt van kringloop. Veertig euro.” Hij reed door en liet mij verbijsterd achter, in de wetenschap dat dit wel eens de enige Legnano zou kunnen zijn, die ik misschien zo had kunnen kopen als ik vijftig geboden had.

De Legnano op de foto is wel olijfgroen met rode en witte biezen. De lugs zijn mooi verchroomd en de zadelpenbout zit aan de binnenkant van het kader, wat kenmerkend was voor dit merk.

Bij deze fiets hoort ook een truitje. Hoewel die hier staat afgebeeld is hij niet van mij, maar van mijn collega blogger Henk Theuns. Volgens hem is het truitje het symbool van de vendetta tussen de Bartalisten en de Coppisten. Bartali met Legnano en Coppi met Bianchi.

Henk heeft het truitje ooit gekregen van Hennie Marinus, de Amsterdamse beroepsrenner die het in de jaren vijftig eens heeft gedragen in Milaan-San Remo. Zonder contract bij een grote ploeg mocht hij meedoen aan de beroemde Italiaanse klassieker.

Hennie zag het als een uitgelezen kans om zich in de kijker te rijden en een contract te verwerven bij een grote buitenlandse ploeg. Hij zorgde er dan ook voor in een lange ontsnapping te zitten. Het peloton laat dat in de Primavera wel eens toe.

Hij voelde het destijds als een grote eer en de teleurstelling was groot toen hij moest opgeven. Hij heeft er wel dit mooie truitje aan overgehouden. Een wollen Legnano shirt is tegenwoordig een collectors item, net als een Legnano fiets.

Daarom zijn Henk Theuns en ik zulke gelukkige mensen.

Foto 1: archief dewielersite.net
Foto’s 2 en 3: © T&T Tekst & Traffic
Foto 4: © Henk Theuns

RESERVEER NU JE PLAATS BIJ HET 2e UTRECHTSE WIELERCAFÉ

fred@slogblog.nl

Door Peter Ravensbergen, 5 april 2016 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web