Herinneringen bij een foto …

Deze foto vond ik op facebook en hij is afkomstig uit het archief van Cor Schuuring. Morgen wordt Cor 74 jaar en op deze foto is hij nog maar zeventien. In de begeleidende tekst beschrijft hij ‘op z’n Cor’s’ dat hij als nieuweling door de KNWU werd gevraagd om amateur te worden, dan kon hij mee naar de Olympische Spelen van 1960 in Rome.

Hij ging natuurlijk akkoord, kreeg het Olympische kostuum aangemeten, maar in plaats van een ticket kreeg hij een briefje van de wielerunie dat ze van zijn deelname afzagen in verband met de hoge kosten.

Cor beschrijft het zoals we hem kennen, laconiek, onverschillig, alsof het om en ander gaat, en gekruid met Amsterdamse humor. Het verhaal geeft echter ondubbelzinnig aan hoe de zich bestuurders noemende KNWU-bobo’s destijds omgingen met de renners.

Op deze plaats beschreef ik al eens het geval Contelaar-Willekes, waar de KNWU zich liet chanteren. Ook de wijze waarop de Nederlandse Olympische ploeg werd behandeld bij de niet doorgegane deelname aan de spelen van 1956. Het geval van Cor is ook weer zo’n triest voorbeeld.

De meeste atleten die zo zijn behandeld kregen geen tweede kans, maar Cor wel. Vier jaar later was hij er wel bij en kwam hij ook nog uit Tokyo met een plak thuis. Een bronzen medaille behaald in de ploegenachtervolging op de baan. Met drie andere Amsterdammers: Jaap Oudkerk, Henk Cornelisse en Gerard Koel.

De profcarrière van de talentvolle Schuuring werd niet wat het beloofde. Hij kreeg in 1965 een contract bij de Franse Pelforth-ploeg waar Jan Janssen bezig was furore te maken. Cor kreeg nauwelijks kansen, mocht na een jaar vertrekken en de fiets en het kledingpakket dat hij moest inleveren, waren volgens de ploegleider in dermate slechte staat dat zijn laatste salaris werd ingehouden. “Eén krassie van een valpartij”, herinnert Cor zich.

Hij reed daarna nog een paar jaar bij Caballero, waar hij met tien overwinningen liet zien een goede renner te zijn, maar de weg naar een grotere ploeg leek geblokkeerd.

Voor hij in 1965 beroepsrenner werd, was hij bij de nieuwelingen en amateurs een veelwinnaar. Er staan uit die periode meer dan vijftig zegepralen op zijn erelijst. Daarbij het Nederlands kampioenschap bij de amateurs en de eindzege in Olympia’s Tour. Helaas kon hij er als prof geen vervolg aan geven. Net als vele andere talenten.

Maar het verschil met veel van die andere talenten is dat Cor niet in de vergetelheid is geraakt. Met zijn lange lijf, brede kop en vlassige haardos is hij nog steeds een opvallende verschijning op de feestjes waar oud-renners elkaar treffen. Voor iedereen is Cor die leuke kerel.

En op facebook schrijft hij nog regelmatig mooie verhalen. Als het maar niet over kerken gaat. Hoe de kerk op het Oudekerksplein heet daarvan heeft hij geen idee en die in Vondelstraat? Al sla je hem dood.

Cor, morgen een fijne verjaardag gewenst.

Foto: archief Cor Schuuring

Door Fred van Slogteren, 29 maart 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web