De Burgerlijke Stand van 15 februari.

Oscar FREIRE GOMEZ (1976, Spanje)

Wielrenners zijn geen paarden, maar toch kun je bij WK’s bij Spaanse en Italiaanse bookies je geld op een renner zetten om er hopelijk beter van te worden. Frank Vandenbroucke noteerde in 1999 3,5 keer de inzet, Francesco Casagrande 9 keer en Michael Boogerd 10 keer. De renner die op 14 oktober 1999 echter de regenboogtrui kreeg aangetrokken zal niemand geld hebben opgeleverd, want de meeste mensen moest worden uitgelegd wie die Oscar Freire Gomez was, die als 22-jarige invaller in de Spaanse ploeg, omdat Abraham Olano ziek was geworden, zijn medekoplopers te slim af was. Dit terwijl hij op dat moment als professional nog maar elf koersen had gereden. Onder de verslagenen zaten grote namen als de eerdergenoemden VDB en Casagrande en routiniers als Jan Ullrich en Dimitri Konychev. Het was ook een wonder dat dit gebeurde en Freire werd al als een toevalswinnaar bestempeld. Maar in 2001 flikte hij het ‘m nog een keer en in 2004 nog eens. Drie keer wereldkampioen in zes jaar tijd, dat is geen toeval meer. Inmiddels is Oscarito een door iedereen gerespecteerde vedette die in staat is de grootste wedstrijden te winnen en dat heeft hij inmiddels meer dan bewezen. Hij rijdt al weer een aantal jaren voor Rabobank en daar zijn ze vast heel blij met hem. Niet alleen omdat het een goede renner is die regelmatig wint, maar ook omdat het een leuke positieve knul is die zijn nummer (en dus ook dat van zijn sponsor) goed verkoopt. Hij is goedlachs, makkelijk benaderbaar en zijn Engels klinkt grappig. Hij is helaas enigszins blessuregevoelig en dat heeft hem zeker van meer overwinningen afgehouden. Maar zijn carrière is nog niet voorbij, er is nog volop gelegenheid zijn palmares nog mooier te maken dan die nu al is. Misschien komt er nog wel een vierde wereldtitel bij. (Foto: © Philip van der Ploeg)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Antonin MAGNE (1904, overleden 08.09.1983, Frankrijk)

Deze Bask is een van de grootste renners uit de Franse wielergeschiedenis geweest. Tonin le Sage, was zijn bijnaam, wat vertaald doet vermoeden dat Magne een intelligent en bedachtzaam coureur moet zijn geweest. Iemand met een natuurlijk gezag en het was dan ook niet verwonderlijk dat hij na een lange en succesvolle carrière als beroepsrenner ploegleider werd. Als renner startte hij negen keer in de Tour de France en hij reed ze allemaal uit en ook altijd bij de eerste tien in het eindklassement. Hij won ‘m twee keer en hij was ook een keer wereldkampioen. Dat was in 1936 in Bern en hij versloeg daar de Italiaan Aldo Bini en onze landgenoot Fiel Middelkamp. Klassiekers staan niet op zijn naam, maar wel won hij drie keer achtereen de Grote Landenprijs, tientallen jaren lang de meest prestigieuze tijdrit van het seizoen. Magne was dan ook een geweldige tijdrijder en voor zijn prestaties in de Tour werd de basis altijd gelegd in zijn ritten tegen het horloge. Als klimmer kon hij ook goed meekomen en die combinatie was in feite zijn succesformule. Als ploegleider was hij ook een grote en hij begeleidde dan ook toppers als zijn landgenoten Louison Bobet en Raymond Poulidor en sterke Belgen als Rik Van Steenbergen, Fred De Bruyne en Raymond Impanis. Magne was een excentrieke man. Gekleed in een witte stofjas en immer getooid met een baret à la Basque leek hij meer op een kruidenier uit Bilbao dan op een Franse ploegleider. Raymond Poulidor vertelde me enkele jaren geleden dat hij tevreden is over zijn carrière, maar als hij ergens spijt van heeft is dat het feit dat hij te lang onder de hoede van Magne is gebleven. Toen hij na het afscheid van De Wijze in handen kwam van een modernere ploegleider als Louis Caput realiseerde hij zich dat de ouderwetse denkbeelden van Tonin niet in zijn voordeel waren geweest. Maar als alle als’ waren doorgegaan, dan leefden we in een gans andere wereld.

De andere op 15 februari geborenen zijn:
 
BROCCARDO, Paul (1902, overleden 06.11.1987, Frankrijk)
BUIS, Jan (1933, Nederland)
DONGEN, Cees van (1950, Nederland)
MAAR, Marc de (1984, Nederland)
PIJNENBURG, Jan (1906, overleden 02.12.1979, Nederland)
SCHMITZ, Jean-Pierre (1932, Luxemburg)
SCIANDRI, Max (1967, Italië)
SEIGNEUR, Eddy (1969, België)
SMINK, Julien (1977, Nederland)
VAN DEN BRANDEN, Fons (1928, België)
VOORTING, Adri (1931, overleden 01.08.1961, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 15 februari 2007 0:00

Wijffels

In de dagen van de geboorte van het kabinet Balkenenede IV en de naam van mijn vroegere SER-voorzitter Herman Wijffels die daaraan in de parlementaire geschiedenis als informateur verbonden zal blijven moet ik terugdenken aan de vele verhalen die ik met hem over het wielrennen heb uitgewisseld. De start van de RABO-ploeg.Alles in nog eens uitvoerig door Peter Ouwerkerk opgeschreven ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de ploeg.De vreugde van Herman Wijffels na weer een triomf van een Raborenner, hij was ermee verbonden als voorzitter van de begeleidende stichting en genoot als wielerliefhebber. Nu hij op het punt staat weer terug te keren naar Amerika naar zijn net begonnen baan als bewindvoerder van de Wereldbank denk ik dat dat is wat hij daar in het voorjaar het meeste zal missen: de klassiekers. Ik ben benieuwd van hem te horen hoeveel hij daar in Washington nog van heeft kunnen zien!

Geplaatst door Hans Prakke, 15 februari 2007 02:37:57

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web