Het was me het weekje wel …

Milaan-San Remo wordt nog altijd gerekend tot de vijf grote klassiekers. De koersen die alle vijf een bijnaam hebben. De Primavera, Vlaanderens Mooiste, De Hel van het Noorden, La Doyenne en De Koers van de vallende bladeren.

Ik vind dat Milaan-San Remo die plaats in de top vijf niet langer verdient. De koers is te makkelijk geworden. Te voorspelbaar.

Bijna ieder jaar eindigt het in een massasprint. Het is niet zwaar genoeg. Alleen de afstand maakt het nog enigszins selectief.

Ik heb niets tegen massasprints, maar in een koers van bijna driehonderd kilometer wil je op de Poggio en de Capo’s de strijd zien losbranden tussen de groten.

De wijze waarop Kwiatkowski, Cancellara, Van Avermaet en Boasson Hagen die rol probeerden te spelen, vond ik niet overtuigend.

Te veel renners, die in Vlaanderen en Roubaix niet in hun schaduw kunnen staan, bleven op die klimmetjes in het spoor zonder daar noemenswaardig onder te lijden.

Overigens niets ten nadele van de winnaar. Arnaud Démare speelde het spel uitstekend. Hij was even in beeld bij die valpartij, maar bleef verder onzichtbaar tussen de wielen. Tot het juiste moment.

De sprint was mooi, maar ik had het liever anders gezien. Zoals toen de Primavera nog met recht een van de top vijf klassiekers was.

Foto’s: © Cor Vos



Door Fred van Slogteren, 20 maart 2016 12:00

Klimtijden Poggio

Hier een staatje met klimtijden van 1984 tm 1999 en de snelste tijd van gisteren. Dat was Kwiatkovski met 6'10"
1984 Stepen Roche 6'58"
1985 Teun van Vliet 7'43"
1986 Sean Kelly 6'29"
1987 Erich Maechler 6'49"
1988 Laurent Fignon. 6'30"
1989 Laurent Fignon. 6'45"
1990 Gianni Bugno. 7'03"
1991 Claudio Chiappucci 6'56"
1992 Moreno Argentin. 6'07"
1993 Maurizio Fondriest. 6'10"
1994 Giorgio Furlan. 6'03"
1995 Laurent Jalabert. 5'41" (snelste tijd ooit)
1996 Gabriële Colombo. 6'28"
1997 Michéle Bartoli. 6'04"
1998 Alberto Elli. 5'54"
1999 Gabriële Colombo. 6'03"

Kunnen we hier nu conclusies aan verbinden of is dat te ver gezocht?
Geplaatst door Gerard Struik, 20 maart 2016 13:27:10

Te makkelijk...?

Ik denk dat Fred even abuis moet zijn geweest toen hij dit schreef. Dat kan niet anders. De langste klassieker van allemaal. 300 kilomter, een volle werkdag zowat op de fiets. Dan nog even de Poggio over en sprinten in San Remo. Allemaal voorspelbaar, en voor Fred een reden om de klassieker te schrappen? Kom op, Fred. Het kan niet ander dan dat je dit schreef om reacties uit te lokken. Dat kan. Ik las:
• Lotto-Soudal op haar site: …Eén dag voor de start kijken André Greipel, Jürgen Roelandts en Tony Gallopin vooruit naar Milaan-Sanremo. Een onvoorspelbare race, dat is de algemene teneur…
• Het Nieuwsblad.be: …Niet zo voor Milaan-Sanremo, de meest onvoorspelbare klassieker van allemaal. Kijk naar de winnaars van de voorbije tien jaar: Freire, Cancellara, Cavendish, Gerrans, Ciolek, Kristoff, Degenkolb... Stuk voor stuk mooie en verdiende winnaars, maar ook erg verschillende types van renners…
• Zelfde krant: …Eindeloos veel kanshebbers voor Milaan-Sanremo: dit zijn onze favorieten… (en dan een rijtje renners, waarvan er sommige waren die weliswaar meezaten ).
• Peter Sagan: …Milaan-Sanremo moeilijker te winnen dan Ronde of Roubaix…
• Jurgens Roelants: …Milaan-Sanremo is onvoorspelbaar en je kunt veel scenario's bedenken, maar het koersverloop zal alles bepalen. Ik weet wel wat mijn rol wordt als Greipel de Poggio overleeft. Doet hij dat niet, kan ik mogelijk mijn eigen kans gaan. Ik laat me niet verrassen op de Poggio,”…


Geplaatst door marcoV, 20 maart 2016 20:52:25

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web