Uit de ordners van Jan …

Dit Belgische tijdschrift dateert uit maart 1955. Het is tweetalig en daarom staan er ook twee tites op de cover: La Vie du Cycle & Cyclomoteurs en Rijwielleven en bromfiets. Er staan advertenties in over gerenommeerde bromfietsmerken als NSU, Sachs, Mobylette, Berini en Solex. En natuurlijk ook voor fietspedalen, fietsverlichting en zadels.

De redactionele inhoud gaat hoofdzakelijk over bromfietsen, toen net uitgevonden en een enorme hype. Slechts een door de Belgische oud-kampioen Emile Masson geschreven artikel gaat over de derailleur.

Niet echt een wielerblad dus, maar de advertentie op de cover haalde me over dit tijdschrift 61 jaar na de verschijningsdatum uit een ordner te vissen. Vooral vanwege de fotootjes van de twaalf renners van de sterkste ploeg ter wereld. Die kwalificatie komt van de sponsor en slaat de plank waarschijnlijk niet ver mis.

De twaalf behoorden medio de jaren vijftig internationaal tot de beste renners van de wielerwereld. Ze maakten in 1955 deel uit van de ploeg Elvé-Peugeot, die in zijn geheel uit 28 renners bestond. Acht van hen maakten vier maanden later deel uit van de Belgische tienmansploeg die aan de Tour de France deelnam.

Ze waren zeer succesvol, want Jean Brankart won twee ritten en Rik Van Steenbergen één. Verder eindigden drie Belgen bij de eerste tien. Brankart werd tweede, Ockers achtste en Close negende.

De Waal Jean Brankart mag gerust de revelatie van de Tour van 1955 worden genoemd. Vooral het winnen van de tijdrit maakte indruk.

In een rit van 69 kilometer bleef hij eindwinnaar Louison Bobet ruim twee minuten voor. In de Pyreneeënrit die hij won, noteerde hij op de Tourmalet nog een achterstand van ruim tweeënhalve minuut.

Aan de voet van de Aubisque was dat nog maar 45 seconden en met nog dertig kilometer te gaan maakte hij samen met Geminiani de aansluiting op het leidersduo Bobet en Gaul.

Op het wielerbaantje in Pau probeerden de ploeggenoten Bobet en Geminiani de Belg in de tang te nemen, maar dat lukte niet. Toen ze dachten dat het voor de bakker was, had Brankart nog wat in huis en won alsnog de etappe.

Er werd de jonge Belg een grote toekomst voorspeld, maar het is bij die ene grote prestatie gebleven. Wel won hij in 1958 het bergklassement in de Ronde van Italië en een jaar later de Midi Libre.

Voor zover ik kan nagaan is Jean Brankart nog onder ons en bij leven en welzijn zal hij op 12 juli aanstaande zijn 86ste verjaardag vieren. Ik vond op YouTube zelfs nog een filmpje van hem uit 2014. Anderhalf jaar geleden dus. Let eens op die poten van een 84-jarige.

Foto’s: archief dewielersite.net



Door Jan Houterman, 21 maart 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web