Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers ...

Dit is al weer de laatste aflevering van de vijfde jaargang van deze rubriek. Bedoeld voor wielerliefhebbers om te overwinteren in de koersloze maanden tussen het afgelopen en het nieuwe wielerseizoen. Een ouderwetse Hollandse winter is het weer niet geweest en de weemoedige gedachten zijn hopelijk een beetje bestreden door herinneringen op te halen aan de ridders van de smalle bandjes, die in barre winters op de schaats rustig doorgingen met koersen, maar dan op gladde ijzers.

Ik begon deze jaargang met Marius Strijbis, de schaatsende wielrenner uit een ver verleden waarmee ik ook de eerste jaargang was begonnen. Op herhaling dus. Hij werd gevolgd door onder andere Henk Boeve, Hennie Hondeveld, vader en zoon Hordijk, Dries Klein, Ludwig Kronfuss, Piet Liefaard, Peter Nottet, Piet Zwanenburg en niet te vergeten de ESMI-wielerploeg met de legendarische Kees Verkerk in de gelederen.

Das was einmal …

Allemaal verhalen van Das war einmal, waardoor het lijkt alsof de combinatie schaatser/wielrenner niet meer voorkomt. Niets is minder waar, want nog actieve dubbelatleten als Reidar Bohlin Borgersen, Erik Jan Kooiman, Daniel Oss, Laurien van Riessen, Martina Sablikova, Arjan Stroetinga en Berden de Vries zijn eveneens aan bod geweest. Voor sommige niet voor het eerst.

Soepel overlopen

Gisteren zagen we op één dag zowel Sablikova als Van Riessen op televisie bezig aan al weer een wereldtoernooi. Als ultiem bewijs dat het schaatsseizoen en het wielerseizoen niet meer gescheiden zijn, maar soepel in elkaar overlopen. Aan het schaatsseizoen lijkt geen einde te komen, want in november werden er al wereldrecords gereden en het gaat maar door. Vrijwel ieder weekend was er sindsdien wel schaatsen op tv en is het voor een liefhebber van beide sporten wel eens moeilijk kiezen, nu ook het veldrijden steeds meer aandacht trekt en het dokkeren op de kasseien al weer is begonnen.

Nog steeds

Na 72 afleveringen met schaatsende wielrenners en wielrennende schaatsers zullen jullie wellicht denken dat ik zo langzamerhand aan het eind van mijn schaats- en wielerlatijn ben gekomen, maar niets is minder waar. Er staan nog genoeg representanten in mijn archief. Hoewel beide sporten de laatste decennia steeds meer specialisten kennen, is er bij vele beoefenaren van de wielersport aan het eind van het seizoen altijd weer die honger naar de schaats en omgekeerd.

Keus rijmt op …

Daarom ga ik in oktober aanstaande vrolijk verder met mijn verhalen over, ja over wie? Keus genoeg en ik heb zeven maanden om me daar het hoofd over te breken. Annie Borckink, Sylvia Burka, Co Giling, Dirk-Jan van Hameren, Monique Kaufmann, Yep Kramer, Bas van Lamoen, Tom Jelte Slagter, Hennie Top, Wim van der Voort en Chris Witty.

Wie in de volgende jaargang zeker aan bod gaat komen, is de man die we vorige week zaterdag uitgebreid konden bewonderen in de Omloop Het Nieuwsblad: Kai Reus (foto's). Een heel goede wielrenner met een schaatsverleden. Ooit stond hij samen met streekgenoot Thomas Dekker als wielrenner op het punt van doorbreken naar de wereldtop, toen een bijna noodlottig ongeval hem overkwam. Sindsdien ging zijn leven van dieptepunt naar dieptepunt. Maar met het karakter van een schaatsende wielrenner blijft Kai doorgaan.

Het zou best kunnen dat dit geweldige talent nu eindelijk de stijgende lijn te pakken heeft en we nog veel van hem gaan horen.

IJs en wieler dienende, tot het eind van dit jaar als de smalle bandjes rust krijgen en de gladde ijzers uit het vet gaan!

Foto's: © Cor Vos

Door Ad van der Linden, 5 maart 2016 14:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web