Uit de wasserette van Henk …

Deze trui is in de tweede helft van 1974 gedragen door Jan Raas, de Zeeuw die eind juni 1974 op een parcours nabij Hoogerheide kampioen van Nederland werd bij de amateurs op de weg. Raas was doodnerveus in de finale, maar zoals zo vaak bij hem was hij in die gemoedstoestand het koelbloedigst.

Het parcours was zo vlak als een biljartlaken. Het was een kopgroep van vijftien man die de finale in ging en Raas zat daar als enige bij van de ploeg van Jan van Erp.

Ze gingen om de buurt en Raas haalde eerst Frits Schür terug om daarna Matje Dohmen te counteren. Ook Herman Snoeijink, Jan Aling en Jan Lenferink moesten er aan geloven.

Cees van Dongen probeerde het nog in de laatste kilometer, zonder te beseffen dat hij daarmee een ideale springplank was voor de ontketende Zeeuw. Die ging gelijk door en klopte Dohmen met een half wiel.

Raas was er zo op gebrand om kampioen te worden omdat hij daarmee zijn kans op selectie voor het WK in Montreal een stuk groter maakte.

Het parcours daar was bepaald niet op zijn lijf geschreven, maar daar ging het de nieuwe kampioen niet om. Hij wilde zijn veel oudere broer Adrie weer eens zien, die met zijn gezin naar London in Ontario was geëmigreerd.

Vooral zijn lievelingsneefje Pierre met wie hij als jongste in het grote gezin van landbouwer Raas niet zoveel in leeftijd verschilde, wilde hij graag weer eens in zijn armen sluiten.

Pierre Raas, die later ook een verdienstelijke renner zou worden, heeft weken nadien in de kampioenstrui van oom Jan rondgelopen, hoewel zijn Canadese vriendjes totaal niet begrepen waarom hij er zo trots op was.

Zo zie je maar, dat overwinningen soms een andere achtergrond hebben, dan alleen maar eerzucht en verlangen naar geld en roem. (Foto: © Cor Vos)

Door Henk Theuns, 2 maart 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web