ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Het was me het weekje wel …

Het is weer begonnen. Het wielerseizoen van het jaar 2016. Na wat Spielerei aan de andere kant van de wereld, op het Iberisch schiereiland en in de zandbakken van het Midden-Oosten zijn de coureurs voldoende gerodeerd voor de heuveltjes en de kasseien van Vlaanderen. Gisteren de Omloop, vandaag Kuurne.

Bij de Omloop gaan mijn gedachten altijd terug naar 1997. Ik werkte net een paar maanden voor Wielerrevue en werd door hoofdredacteur Evert de Rooij (foto 1) uitgenodigd om de Omloop mee te maken in de karavaan.

Met Evert, Marcel Slagman en een aardige meneer uit Dongen die dat uitje als  prijs van Wielerrevue had gewonnen, kwamen we aan in Gent, waar op een groot plein de renners en volgauto’s stonden opgesteld.

In de permanence begroetten de journalisten en fotografen elkaar na een lange winter, in de wetenschap elkaar gedurende de komende acht maanden wekelijks en soms dagelijks te zullen zien. Mart Smeets liep er geroutineerd rond met zijn nieuwe co-commentator Steven Rooks en ik zag ook Cor Vos voor het eerst in levende lijve.

Een uurtje later reden we in een stoet auto’s achter de renners aan. Evert kreeg daar al gauw genoeg van en wist de weggetjes te vinden om af te snijden om de renners op bepaalde punten langs te zien komen.

Zoals op de Oude Kwaremont waar ik, tussen het publiek staande, me verwonderde over de snelheid waarop de eerste renners die steile pukkel opramden.

En over de man die half voor mij stond en eruit zag of hij net uit z’n bed kwam. Ongeschoren, de haren piekend overeind, maar wel met een peuk tussen de lippen en een pint in de hand.

Toen de eerste twee renners boven waren, noemde hij direct de namen, om in een wereldrecord snelspreken direct daarna het hele peloton te benoemen. Renaat Schotte zou het hem niet hebben verbeterd.

We kwamen uiteindelijk in Lokeren uit waar een paar jaar lang, om een vergeten reden, de finish lag. Met een droog sprintje won Peter Van Petegem de Omloop, de renner (foto 2) die nu koersdirecteur (foto 3) is van deze hem op het lijf geschreven koers.

Terug thuis in Rotterdam, mijn toenmalige woonplaats, voelde ik mij als een jongetje na een bijzonder geslaagd schoolreisje.

Ik heb daarna nog vele malen live een koers gevolgd en dan ga je het na een paar keer normaal vinden om er bij te zijn.

De eerste keer vergeet je echter nooit meer, dat gevoel van opwinding, sensatie en kinderlijk geluk. HET IS KOERS!

(Foto 1: © T&T Tekst & Traffic, Foto's 2 en 3: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 28 februari 2016 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web