Mijn vader …

In zijn jonge jaren was Klaas Kwantes, mijn vader, een verdienstelijk beroepsrenner. Op zolder heb ik nog een vaantje hangen met daarop de tekst: Clubkampioen 1956 van D.T.S. De Zaanse wielervereniging ‘Door Training Sterk’ was toen een heel erg goede club met veel bekende renners!

Er was in die tijd maar één wielerploeg in Nederland en dat was Locomotief van Kees Pellenaars. Als je daar bij zat, dan zat je goed. Mocht je naar de Tour en kon je overal starten. Helaas had De Pel een voorkeur voor renners uit Brabant.

Mijn vader vertelde me ooit een verhaal over keuzes maken. Hij reed in 1952 een koers in Limburg en zat in de kopgroep met Jan Nolten, toen een hele goede Tourrenner. Dat was een Limburger en die wilde voor eigen publiek graag winnen. Zo gezegd zo gedaan. Nolten won de wedstrijd en mijn vader ging met een zak geld naar huis.

Dat kon hij goed gebruiken voor zijn jonge gezin en voor het huis. Als hij Nolten had verslagen, zou zijn wielercarrière dan anders zijn verlopen?

Hij is door Pellenaars wel een keer uitgenodigd maar koppig als hij destijds was, vond hij dat er te weinig aandacht voor hem was, dus is hij zonder gesprek weer naar huis gegaan. Daarna is hij nooit meer gevraagd.

Van het wielrennen kon hij niet bestaan en daarom was hij als getrouwd man ook vrachtwagenchauffeur en reed hij op het buitenland. Eerst bij Jan Koomen in de Zaanstreek, daarna voor de firma De Ruiter in Rotterdam en later bij Albert Keijzer in Zaandam in het tankvervoer.

Dagen was hij van huis. Naar Duitsland, Italië, vaak in kleine hotelletjes overnachtend. Soms mocht ik mee en als hij dan een shaggie draaide mocht ik het stuur even vast houden.

Hij wisselde vaak en makkelijk van baan. Wanneer hij ergens anders iets meer kon verdienen was hij vertrokken. Maar, ook toen kende Nederland wel eens een recessie en raakte hij werkloos. Toen is hij voor zichzelf begonnen. Hij werd framebouwer.

Hij was een hele goede en in 1976 is hij min of meer in dienst gekomen bij de KNWU als mecanicien bij de grote toernooien, zoals het WK en de Olympische Spelen. Het voelde als een echte baan, een erebaan zelfs, maar dat was het natuurlijk niet. Hij moest daarnaast nog het nodige doen om aan een goed inkomen te komen. Zoals als mekanieker mee met Cees Stam, de zoon van zijn zus.

Cees was stayer en zesdagenrenner en die moest overal in Europa contracten nakomen. Mijn vader ging ook regelmatig mee met amateurploegen als die buitenlandse etappekoersen moesten rijden. Ik herinner me dat hij eens van de Vredeskoers terugkwam met prachtig kristal.

Maar het liefst bouwde hij prachtige frames op maat. De opdrachten kwamen uit heel Nederland, maar ook uit het buitenland. Als het klaar was stond in de staande buis zijn signatuur gegraveerd. Twee maal de letter K, schuin onder elkaar. Wat was ik trots als ik dat op een fiets zag staan. Hij was een geweldige vakman.

Hij was wielrenner in hart en nieren en ik denk dat hij op een zoon had gehoopt die ook zou kunnen gaan fietsen. Maar hij kreeg vier dochters.

Toen ik rond mijn dertiende aangaf wel ‘op wielrennen’ te willen, kreeg ik als antwoord: “als je maar niet gaat janken als je valt. Daar heb ik zo’n hekel aan, aan die jankende meiden”. Ik heb dus (bijna) nooit gejankt, één keer slechts, toen ik mijn scheenbeen brak

De zachte kant van mijn vader heb ik leren kennen na het overlijden van mijn man in september 2010. Iedere twee weken kwam hij onder het mom van de druiven snoeien, een wijntje bij me drinken en dit heeft hij tot mei 2013 volgehouden. Een maand later kreeg hij de diagnose longvlieskanker. Het was niet meer te behandelen.

Mijn vader heeft een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Dankzij hem mocht ik mijn favoriete sport beoefenen en hij was mijn grootste fan.

Hij is op 20 maart 2014 overleden, in mijn huis, nadat hij om euthanasie had gevraagd. Zo dapper. Ik ben enorm trots op hem.

Willy Wiersma-Kwantes

Door Willy Wiersma-Kwantes, 21 februari 2016 14:00

Klaas Kwantes

Heel mooi en treffend verhaal van dochter Willy. Haar vader was een 'wielerdier' tot zijn laatste snik. De herinnering dat hij bijna aan het eind van zijn leven, toch nog even naar het clubhuis van DTS wilde, waar ik een kleine beurs had georganiseerd, zal me altijd bij blijven. Hij wilde gewoon tot het laatste moment zijn betrokkenheid met de sport tonen.
Geplaatst door Gerrie Hulsing, 21 februari 2016 19:28:35

Klaas Kwantes

Goedendag ik ben door toeval aan een Kwantes frame gekomen deze wil ik in ere wil herstellen.
Zijn er liefhebbers of kenners die mij verder kunnen helpen met de oorsprong van mijn frame en bestaan er nog framestickers? Mijn frame zal ik helaas moeten laten overspuiten.
Kan iemand mij verder helpen?
Geplaatst door Robert, 28 oktober 2019 07:26:48

Klaas Kwantes

Hallo Robert ik werd door Peter Nieuwenhuis geattendeerd op je bericht/vraag.
Mijn vader is al ruim 20 jaar geleden gestopt met frames bouwen en heeft zijn mallen destijds overgedaan aan Dirk Visbeek in Krommenie, waar hij toendertijd kort werkzaam was.
Dirk is inmiddels ook overleden, zijn (schoon)kinderen hebben de wielerzaak overgenomen.
Kleine kans dat zij nog in het bezit van stickers zijn.
Geplaatst door Willy Kwantes, 28 oktober 2019 16:32:00

nogmaals Klaas Kwantes

Beste Willy Kwantes.

Het staat me bij dat ik onderstaande tekst eerder geplaatst heb, maar ik kan het niet terugvinden. Wellicht ten overvloede nogmaals. Tekst afkomstig van Fotokoos.nl

AMSTENRADE.(1952.09.13)

Na zijn magnifieke Tour de France­debuut, deed Jan Nolten dapper mee aan het verorberen van, een zo groot mogelijk aantal criteriums en andere karweitjes, welke hem werden voorgezet. Zo naarstig kwam de jonge Limburger in allerlei “klein grut" in actie, dat hij tijdens de Luxemburgse wereldkam­pioenschappen tot de vervelende ontdekking kwam, dat hij “onvoldoende kilometers" in de benen had. Zaterdagavond kreeg blonde Jan nog eens de bloemen. Dit gebeurde in Amstenrade, waar in het fraaie park een avondcriterium aan de orde was. Deze affaire was enkele weken geleden verregend. Van uitstel kwam evenwel geen afstel. Integendeel, de organisatoren maakten er iets bijzonders van door het park van een pracht verlichting te voorzien en het geval naar een avond te verschuiven.
Het publiek - en de belangstelling was enorm - genoot naar hartelust van dit getol rondom het bekende kasteel. Meen nu niet, dat de opgave een makkie was. Heus niet. Er zat een fikse heuvel in het parcours, zodat zelfs een bergklassement werd geprojecteerd (door Jan Lambrichs gewonnen), terwijl het geheel heel wat weg had van een... . cyclo-cross. Zwaar was zelfs dit avondcriterium. En juist als moeilijkheden opdagen, dan is Jan Nolten op zijn best. Ook nu. De Zaankanter Kwantes bracht het eerst serieus leven in de brouwerij door aan een duidelijke uitlooppoging te beginnen. Voor hem aasden diverse andere heren eveneens op winst, doch hiervan kwam niets terecht. Enfin, Kwantes toog voorwaarts, even later gevolgd door Jan Nolten en nadien door de nog altijd degelijk meetellende Jan Lambrichs. Dit trio dubbelde pardoes de rest. Zeventien ronden voor het einde riep Nolten zijn twee gezellen een vaarwel toe en was dra uit het gezicht verdwenen. Nolten had elf ronden nodig om een nieuwe winsttour te volbrengen, zodat hij onbedreigd de slag thuis haalde. Keurig werd Lambrichs tweede.
Beroepsrenners:, 1. Jan Nolten, Geleen, 96 km in 3 uur 2 min. 25 sec.; 2. Jan Lambrichs, Bunde, op 1 ronde; 3. K. Kwantes, Zaandam; 4. Ward van Ende, Belgie, op 2 ronden; 5. Wim van Est, St. Willebrord; 6. V. Petry, Duitsland; 7. Thys Roks, Sprundel; 8. J. Sauerborn, Duitsland, op 3 ronden; 9. Hein van Breenen, Amsterdam, op 4 ronden.

Gezien de tijd van de winnaar was het een extreem zwaar parkoers




Geplaatst door Piet van der Meer, 29 oktober 2019 20:03:27

Piet van der Meer

Beste Piet ik heb dit verslag nooit eerder gelezen en ben met terugwerkende kracht nóg trotser op mijn vader, kijkende naar de uitslag met Wim van Est op de 5de plaats
Dankjewel hiervoor!
Met vriendelijke groet, Willy.
Geplaatst door Willy Kwantes, 31 oktober 2019 17:57:47

FOTO KOOS en Kwantes

Beste Willy,
Op Google is FOTO KOOS een absolute aanrader om wielerverslagen en wieleruitslagen van je vader en van jou terug te vinden. Als je op FOTO Koos zit, moet je Groot Nederlands Wielerarchief Overzicht aanklikken. Er komen dan per jaar 4 mappen boven water, waarin de uitslagen en eventuele verslagen op alfabetische volgorde per plaatsnaam worden vermeld. In 1952 als voorbeeld reed je vader in juli korte uitslagen bij de amateurs, eerste in Delfzijl, tweede in Egmond aan Zee enz. Hij zal in dat jaar in de nazomer overgestapt zijn naar de profs en speelde vervolgens een hoofdrol in Amstenrade. Nogmaals zoeken in FOTO KOOS is een heel leuke zij het tijdrovende bezigheid.
Geplaatst door Piet van der Meer, 31 oktober 2019 20:54:32

Piet van der Meer

Piet, heel hartelijk bedankt voor de tip. Heb al even gekeken maar wat een archief zeg
Groet Willy.!
Geplaatst door Willy, 01 november 2019 20:32:33

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web