ad ad ad ad
Deel 3 is uit

De Burgerlijke Stand van 10 februari.

Kim ANDERSEN (1958, Denemarken)

Ik heb deze Deen een keer geïnterviewd. Het ging over Joop Zoetemelk over wie ik toen een boek schreef. Hij zat die avond in een hotel in Roosendaal met de CSC-ploeg die aan Eneco’s Tour deelnam. Hij bleek een lange gesoigneerde verschijning die het bijzonder leuk vond dat iemand naar zijn ervaringen met Joop Zoetemelk kwam informeren. Joop was zijn kopman geweest bij de Coöp-Mercier ploeg. In 1983 werd Zoetemelk in het begin van de Tour positief bevonden en hij kreeg een hele vracht strafminuten aan zijn broek. Hij was gelijk kansloos voor de eindzege of een hoge klassering en hij reed die Tour ongeïnspireerd uit. Althans dat schreven de Nederlandse kranten en ze begrepen niet dat Joop niet gewoon afstapte en naar huis ging. Maar dat kwam niet bij Joop op, zo vertelde Andersen. Hij had nog een taak te vervullen, want die dopingaffaire zorgde voor een geweldige motivatie binnen de ploeg. ‘Iedereen wist dat Joop geflikt was en we wilden de wereld laten zien dat we als één man achter onze kopman stonden. De ploeg won de ploegentijdrit en Andersen reed zes dagen in het geel. Dat kwam allemaal door Joop. Op zijn eigen rustige wijze gaf hij aanwijzingen en corrigeerde Andersen iedere keer wanneer die niet op de goede plek in het peloton zat. De twee waren toen overigens al goede vrienden, vertelde de Deen, en hij logeerde regelmatig bij Joop in Germigny l’Eveque. Ook nam Zoetemelk hem mee naar de lucratieve criteriums in Nederland. In 1985 kreeg Andersen de gelegenheid om wat terug te doen. Dat was bij het WK toen hij in de gelegenheid was zijn vroegere kopman terug te pakken. Hij deed het niet en twintig jaar later vertelde hij daarover: “Toen Joop in de laatste kilometers op voorsprong kwam, reed ik aan kop van de kopgroep. Ik had zo naar hem toe kunnen springen, maar ik kon het niet. Die twee jaar dat ik met Joop in de ploeg heb gezeten, flitsten op dat moment door mijn hoofd. Een cadeau voor een goede vriend.” Helaas wordt de mooie carrière van Kim Andersen overschaduwd door een reeks van dopinggevallen. Hij werd langdurig geschorst en toen hij daar nog niet van had geleerd, werd hij voor het leven uitgesloten. (Foto: © T&T Tekst & Traffic)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jacky DURAND (1967, Frankrijk)

Deze Fransman was de man van de monsterontsnappingen. Op het moment dat de renners nog bezig waren zich warm te draaien, ging hij er vaak vantussen. Zijn voorsprong liep dan op tot vele minuten en het peloton ging pas in de aanloop naar de finale serieus werk maken van de opgelopen achterstand. Meestal werd hij dan vlak voor de streep ingelopen en zijn beloning was dan vaak de prijs voor de strijdlustigste renner. Ook zijn sponsors zullen over hem tevreden zijn geweest, want hij reed uren achtereen in het vizier van de camera. Omgerekend in reclameminuten zou dat kapitalen hebben gekost, maar Durand bewerkstelligde die exposure voor nul komma nul. Een paar keer is het hem gelukt om uit de greep van het peloton te blijven. Dat was in 1992 in de Ronde van Vlaanderen en in 1998 in Parijs-Tours. Op zijn zege in de Ronde van Vlaanderen was niets aan te merken, maar de vedetten van toen kregen danig om de oren van de verzamelde pers. Het was, naar hun oordeel, de saaiste Ronde van Vlaanderen ooit. Vier man waren in een vroeg stadium ontsnapt. Dat waren behalve Durand, de onbekende Belgen Roelandt en Meyvisch en de Zwitser Thomas Wegmüller. Dat was de bekendste van de vier, die ook verreweg het meeste werk verzette. Durand profiteerde ervan en nadat de twee Belgen waren gelost, reed de Fransman op de Bosberg van de moegestreden Zwitser weg en arriveerde met 48 seconden voorsprong solo in Meerbeke. In eigen land kon Dudu sindsdien niet meer stuk en toen hij in 2004 afscheid nam, zal bij menig Frans supporter een traantje zijn gelaten. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 10 februari geborenen zijn:

BOELHOUWERS, Cees (1930, Nederland)
DAHLE, Gunn-Rita (1973, Noorwegen)
DE BRUYCKER, Omer (1906, overleden 03.06.1989, België)
LEYSEN, Bart (1969, België)
NOTHSTEIN, Marty (1971, Verenigde Staten)
PLUYM, Leo van der (1935, Nederland)
VIERLING, Miranda (1984, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 10 februari 2007 0:00

" Hij werd langdurig geschorst en toen hij daar nog niet van had geleerd, werd hij voor het leven uitgesloten. "

Ja, hij werd voor het leven uitgesloten, maar later heeft de UCI de uitspraak weer herzien en heeft hij nog een tijdje mogen fietsen.

Geplaatst door Bart den Blanken, 10 februari 2011 16:06:44

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web