Uit de stalling van Peter R. de Fiets

© T&T Tekst & Traffic

“Met deze paars/zwarte Basso-fiets ben ik eens l’Alpe d’Huez opgefietst en zonder triple was het echt zwoegen. Ik had een opvallend Italiaans wielershirt aan en het was dan ook niet verwonderlijk dat ik boven werd aangesproken door een Italiaanse toerfietser, die de klim eveneens had volbracht. De welverdiende pauze die wij ons gunden, brachten we zittend op een muurtje door. Daar hebben we met de bidon in de hand een half uurtje over Basso zitten keuvelen. De man was laaiend enthousiast dat ik op een vijfentwintig jaar oude Basso reed. Hij kwam namelijk uit hetzelfde dorp: Rettorgole di Caldogno, waar Marino Basso op 1 juni 1945 het levenslicht zag. Zijn profloopbaan liep van 1966 tot 1978. Uitkomend voor Molteni slaagde hij er niet in ...

... erg op te vallen, met ploeggenoten als Rudi Altig, Gianni Motta, Michele Dancelli en last but not least Eddy Merckx. Hij stond wel regelmatig op het podium, maar zelden op het bovenste treetje. Zijn grote dag beleefde hij op 6 augustus 1972 in het Franse Gap, waar ‘monsieur 100.000 volt’ verrassend wereldkampioen werd. Op deze bloedhete dag won zijn verstand het van zijn temperament. Het parcours van ruim 15 kilometer met drie klimmetjes moest achttien maal genomen worden en dat is opgeteld een loodzware 272,5 kilometer. In de veertiende ronde viel de beslissing toen tien renners een gaatje wisten te slaan. Vier Italianen, drie Belgen, een Deen, een Fransman en onze eigen Joop Zoetemelk. Drie kilometer voor de meet demarreerde de Italiaan Franco Bitossi op verschroeiende wijze en zijn medevluchters bleven op apegapen achter. Het vals plat naar de finish werkte verlammend en alleen Basso wist nog een paar voltjes uit zijn laatste reserves te persen, waarmee hij zijn landgenoot in de finale meters passeerde. Het was niet bepaald sympathiek te noemen om de overwinning zo voor de neus van een landgenoot weg te kapen. ‘Het dwaze hart’, zoals de bijnaam van Bitossi luidde omdat zijn rikketik in het heetst van de strijd wel eens oversloeg, was ontroostbaar en woedend tegelijk. Maar Basso zat er niet mee, want de teammanager van de sterke Bianchi-Campagnolo ploeg legde direct een aantrekkelijk contract voor aan de nieuwe wereldkampioen.

Tot volgende week!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 6 februari 2007 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web