Herinneringen op oudejaarsdag …

Toen ik als jongeling bij een grote landelijke krant solliciteerde naar de functie van leerling-sportjournalist en ik voor een gesprek werd uitgenodigd leidde de chef sport mij over de redactieburelen. Er waren niet veel bureaus bezet, maar in een hoekje zat een oudere man ijverig op een schrijfmachine te rammen. Ik werd voorgesteld en toen we naar de spreekkamer liepen voor het gesprek, zei de chef sport: “Die doet de dooien”. Ik liet het op me inwerken en begreep dat journalisten die tegen hun pensioen aan zaten de necrologieën mochten schrijven van overledenen, die om wat voor reden dan ook bekend of beroemd waren. Als redacteur van de slogblog is het een van mijn  taken geworden en als samenvatting wil ik de ... 
... vijftien bekende wielermensen die ons in het bijna afgelopen jaar ontvielen op de valreep van het jaar nog even gedenken. 
Ome Henk
Het begon in januari met de twee oud-renners die vanwege hun hoge leeftijd bij diverse gelegenheden van stal werden gehaald om hun herinneringen met ons te delen. Eerst ging Henk Faanhof zittend in zijn stoel wachtend op de koffie die de huishoudelijke hulp in de keuken aan het zetten was. Een mooie dood voor een opmerkelijke man, die net een paar weken, na het verscheiden van Jefke Janssen in december 2014, de oudste nog levende Nederlandse Tourdeelnemer was.
Zwarte Gerrit
Die titel ging over naar de vier maanden jongere Gerrit Voorting. Die heeft maar kort van die eer mogen genieten, want nog diezelfde maand ging ook Zwarte Gerrit naar de eeuwige jachtvelden. Een minstens zo opmerkelijke man. Waar Faanhof nooit kwaad sprak over anderen, daar conserveerde Gerrit tot op hoge leeftijd zijn rancune jegens tijdgenoten die al lang ware ontslapen. Vergeven kon hij, maar vergeten niet.
Swiekerbwiek
Zo kwam de titel in bezit van Jos Suijkerbuijk – ze noemden me in Frankrijk Swiekerbwiek – en ook de witblonde helper in de succesploeg van Kees Pellenaars van 1953 blies in februari de laatste adem uit. In diezelfde maand overleed ook de Amsterdammer Joop Harmans. Geen Tourrenner, maar in 1948 deelnemer aan de Olympische Spelen van Londen in de schaduw van Fanny Blankers-Koen. “Ik ben op mijn wegfiets van Amsterdam naar Hoek van Holland gereden met mijn baanfiets over de schouder om vandaar met de rest van de Nederlandse afvaardiging naar Engeland te varen.”
Bescheiden
Gelukkig werd het toen even stil met de rouwberichten, maar in juni ontviel onsTon Brabander, wielerman in hart en nieren en jarenlang voorzitter van het Wielercomité Westland dat onder meer de profronde van Wateringen organiseert. Een maand later kwam het bericht dat Adrie Wouters niet meer onder ons was. Die was oprecht verbaasd toen ik hem in 2013 belde met het verzoek om een interview voor mijn boeken over de geschiedenis van Nederland in de Tour de France. De bescheiden West-Brabander vond dat zijn eenmalige Touroptreden het niet waard was om in een boek te worden vastgelegd. Dat was het ook niet, maar het verhaal van zijn leven was zeer de moeite waard. 
Bijzonder mens
In september was het de beurt aan Leen van der Meulen, in 1961 wereldkampioen bij de amateurstayers. Een gedreven man die in zijn laatste jaren als een leeuw heeft gevochten om zijn autistische kleinzoon Daniel een toekomst te geven. Ik heb een jaar met hem mogen samenwerken in de stichting S.P.A.A.K. (Steun Peloton aan Austistische Kinderen) en kon hem nauwelijks bijbenen. Een bijzonder mens. In diezelfde maand moesten we ook afscheid nemen van Henk Kruithof, een echte wielerman die in veel opzichten de sport heeft gediend. Zo was hij als journalist jaren verbonden aan het blad Wielersport.
Kreurs ááándacht!
Theo Moen, nog zo’n bevlogen wielerman uit het Westland, was de volgende. Hij was zo’n man op wie de wielerwereld altijd kon rekenen. In vele functies, maar de bekendste was die van microfonist bij criteriums. “Kreurs ááándacht!”, schalde het jarenlang over de parcoursen als Theo met zijn lulijzer bij de streep stond. Hij ging in oktober van ons heen, waarna Magere Hein in de twee laatste maanden van het jaar nog even een sterk eindspurtje maakte en maar liefst zes wielermensen wegmaaide. 
De eindspurt
In november waren dat Bennie GroenBart Solaro en Joop van der Puttenen in december Eric De VlaeminckTon Vissers en Joop Wuurman. Zij kleurden de wielerhemel met hun verhalen en op aarde is de wielerwereld een beetje armer geworden. Zonder de anderen tekort te willen doen, heb ik voor de foto gekozen voor Joop Wuurman, de enige van de vijftien die ik niet op de slogblog heb herdacht. Ik herinner me hem als een Amsterdamse renner die in de Amsterdamse straatrondjes in de jaren vijftig dikwijls een hoofdrol vervulde. Hij overleef elf dagen geleden op tachtigjarige leeftijd.
Het zijn zo maar wat nostalgische herinneringen met de kerstboom nog in volle glorie in de kamer en de geur van verse oliebollen in de neusgaten denk ik nog even aan echte wielermensen die elk op hun eigen manier in hun tijd een bijdrage hebben geleverd aan het plezier dat de echte wielerliefhebbers aan onze sport beleven. Rest in Peace, u allen!
Door Fred van Slogteren, 31 december 2015 12:00

Joop of Bennie?

Joop Wuurman reed destijds ook in de militaire ploeg onder leiding van Gerrit Schulte. Dat zegt al iets over zijn kwaliteiten. Ik herinner me ook dat mijn schoolkameraad Harrie Scholten, die reserve-officier bij het Korps Mariniers zou worden en evenens in de militaire selectie reed, met plezier en respect over Joop sprak. Of vergis ik me en kan het broer Bennie zijn geweest?

Grauwe Gruit

Geplaatst door Han de Gruiter, 31 december 2015 18:17:37

Militaire Ploeg 1957

Beste Han, dit klinkt beter dan al die andere namen uit jou brein, als Gruit, Grauwe enz. Joop Wuurman uit Amsterdam was in 1957 inderdaad lid van de militaire ploeg. Hiervan maakten onder meer deel uit: Fred Liebrechts uit Vlijmen, de onlangs overleden, mijn toenmalige clubgenoten Joop van der Putten, alsmede Harrie Scholten beiden uit den Haag, Schalk Verhoef uit Rotterdam en Bennie Theunisse uit Utrecht. Ik weet dit zeker, om reden dat ik in dat jaar gelegerd was in het kamp onderaan de afgravingen van de "Maarnseberg", alwaar o.a. het 129e depot en aanvullingsplaats Cie. was gelegerd. Ik was weliswaar "Pontonnier" der 2e Genietroepen ( bruggenbouwer) toen in Maarn gelegerd. In dat Maarnsekamp was de Militaireploeg ondergebracht met inderdaad Gerrit Schulte als ploeglijder, dit op verzoek van de wielerliefhebber Kaptein Zweedijk. Kan mij als de dag van gisteren herinneren dat ik op wacht stond en dit team ging trainen om de benodigde kilometers te maken. Wat had ik graag meegegaan, maar bezat helaas de klasse niet. Mocht wel na 17.00 de poort uit om te trainen.Zij hadden ook bijzondere privileges, sliepen onder lakens en aten het voedsel, speciaal voor hen bereidt, gelijk de officieren. Jan soldaat moest slapen op een strozak en eten uit een mestin( blikkentrommeltje), ook dat heb ik goed overleeft. Een leuk voorval kan ik mij ook nog herinneren, Ik sprak Harrie Scholten aan met zijn voornaam, de in de buurt staande sergeantmajoor, een oudere persoon, KOK genaamd, hoorde dit en bezorgde mij een rapportje, daar ik insurbatie pleegde tegen een officier. Harrie was inderdaad Luitenant der Mariniers, echter Harrie riep de sergeantmajoor bij zich, en vertelde deze persoon dat, ik hem mocht tutoyeren, en het rapport werd teniet gegaan, anders had ik zeker een week licht arrest gekregen. Nogmaals Harrie ergens in de hemel bedankt hiervoor.Ook schalk is niet meer onder ons, en hoop dat Fried, Bennie en Joop nog genieten van het aardse leven, maar dit is mij niet bekend. dit is mij 1e bijdrage in 2016 en wellicht volgen er nog meer pennevruchten. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 01 januari 2015 02:26:07

Militaire ploeg

Hé ouwe pontonnier, het zegt weer veel over het karakter van Harrie Scholten dat hij het voor je opnam. Gouwe gozer. Jij kent vast ook nog wel het verhaal van die zware valpartij in de Ronde van de Haarlemmermeer toen de Voorburgse coureur Pupping (heette die niet Chris?) hulpeloos ter aarde lag en heel wat renners over zich heen dreigde te krijgen. Volgens het verslag in Wielersport was het Harrie Scholten die zich onvervaard als een muur voor de gevallen collega posteerde om alvast wat klappen op te vangen. Pa Scholten had het me ooit al eens toevertrouwd. Zijn zoon was te sociaal, te goedmoedig om een topper te worden in de harde wielerwereld. Voor mij is en blijft hij een kanjer.

Wat jij in militaire dienst met hem hebt meegemaakt, is ondertussen geen uitzondering. Ik weet van een getalenteerde nieuweling uit Eindhoven (Jan Wolfs, die al jong naar Canada emigreerde), dat hij als marinier in Doorn 'lag' en er Harrie Scholten in burgerkloffie zag arriveren. Dat werd uiteraard meteen ouwehoeren over wielrennen, maar ook hij werd tot de orde geroepen. Gewone mariniers was het verboden met jongens van de officiersopleiding te praten. Asjemenou!

Mag ik tot slot nog opmerken dat jij volgens mij meer wielertalent had dan je zelf meent en dat ook jij zeker en vast verder was gekomen als je er niet hele dagen bij was blijven werken.

Onze stadgenoot Ab van Egmond zat trouwens ook in die ploeg van Schulte. Net als Jo de Haan, die bij ons voor het eerst aan de start verscheen in zijn blauw-witte shirt van De Hoekse Renners en meteen op indrukwekkende wijze een solozege behaalde in de Ronde van de Betje-Wolffstraat. Je weet het vast nog wel.

Gelukkig 2016 Theo, wat uik ook alle anderen toewens.

Han

Geplaatst door Han de Gruiter, 01 januari 2015 12:04:46

Pupping

Han , die Voorburgse coureur heet of heette Cees wat zijn voornaam aangaat.Overigens ik ontmoette vorige week Donderdag tijdens een bezoek aan de binnenstad van de mooie stad Delft, tijdens het begelijden van een neef uit Nieuw Zeeland met zijn vrouw en zoon en dochter, 15 en 17 jaar oud, die ook in het bezit zijn van een racefiets, en van hun school uit met regelmaat wedstrijden fietst. Alle sporten in dit verre mooie land worden overigens van school uit georganiseeerd, of het voetbal , zwemmem of waterpolo is, elke sport wordt in dit sportieve land op waarde geschat, gepromoot en gefinancieerd.Tijdens het bezoek in de binnenstad bezocht ik de Visbanken, om hun een portie kibbelingen aan te bieden. Ik liep langs een antiek zaak, alwaar antiek Delftsblauw, oude doorlopers enz. met boven de winkel de naam " Koos Rozenburg geschilderd". Omdat ik ook in de periode van beginjaren 1950 een renner met die naam kende, ben ik die winkel binnengestapt, om te vragen of die Koos Rozenburg uit Leidschendam kwam, en dezelfde persoon was die fietste in die tijd, dat mijn broer Louis zijn racecarriere begon, en zowaar hij bevestigde mij dit. Toen in Leidschendam een zaak bestierde in het wassen en stomen van kleding. Nadat hij met pensioen gegaan was, was achter de geraniums zitten niets voor hem, en maakte hij van zijn hobby,ANTIEK, zijn werk en het levert nog wat op ook, vertelde Koos. Dat hij ook een goed renner was van de Haagsche Wielervereniging "Hollandia " met als voorzitter Mijnheer Kuyters, die woonde in de Haagsche Drebbelstraat, waar ook de bekende Haagsche sportjournalist- en TV verslaggever Fred Racké zijn jeugdjaren doorbracht. Koos Rozenburg was een behoorlijk goede coureur in zijn tijd en nu 81 jaar oud is. Bent U in Delft bezoek Koos eens, hij kan nog steeds gezellig praten over zijn wielertijd. Hij gaat ook nog dagelijks op de Sportfiets van zijn huidige woonplaats Voorburg naar het centrum van Delft. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 01 januari 2015 23:21:14

Joop Wuurman

In het groepje, waarin ik eind jaren vijftig en begin jaren zestig regelmatig trainde, was het Joop Wuurman die er altijd alles aan deed om de groep uit te dunnen. Hij was een echt trainingsbeest die iedereen tot de laatste man afmatte, om dan, meestal vergezeld door de tijdrijder Henk den Enting, alleen weer in Amsterdam aan te komen. In de straatrondjes was hij jarenlang een van de besten, maar won zelden. Zelfs ik kon een paar keer een eindsprint van hem winnen, o.a. in de zogeheten Volkskrantbeker (of was het de Laponderbeker?) in de polder bij Ilpendam. Joop was een gesoigneerde renner met een sympathieke uitstraling, zoals ook duidelijk op de foto is te zien. En verder.... Ach, ik zou het leuk vinden als er op dit fijne slogblog ook iets gemeld zou worden over die Amsterdamse amateur-grootheden van toen, bv Frits en Cees Rabe, Frans van Rossum, Kootje Zomer, Jaap Gudde, Wim Klebach, Dries Helsloot, Jan Jonker, enz. enz.' Geen grootheden in de professionele wielersport, maar ze kleurden wel de vrij lange, onvergetelijke periode van het Amsterdamse wielrennen, waarover Bertus Raats een aantal boekjes heeft geschreven, zodat de herinnering niet zal vergaan nu die renners van toen langzamerhand en stuk voor stuk wegvallen. Vriendelijks van Karel Wellinghoff

Geplaatst door Karel Wellinghoff, 02 januari 2015 08:36:22

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web