Herinneringen bij een foto …

Deze foto die ik laatst op de WAF-pagina’s van Facebook tegenkwam deed een luikje in mijn herinnering open vallen. Hij stond rond de jaarwisseling 1952/1953, het kan ook een jaar later zijn geweest, in het blad Wielersport. De renner herkende ik onmiddellijk, maar wat hij daar aan het doen was, ontging me even. De foto stond op de achterpagina en in het bijschrift las ik dat het om een cyclo cross ging bij Kraantje Lek. Geen idee wat een cyclo cross was, maar Kraantje Lek was bekend. Daar gingen we als Amsterdamse schoolkinderen wel eens met schoolreisje naar toe. Een hoge duin waar we ons enthousiast vanaf lieten rollen om daarna direct weer ... 
... in het mulle zand naar boven te klauteren om de vorige handeling te herhalen. Keer op keer op keer, tot het tijd was voor het hoogtepunt van de dag: een glaasje ranja. 
De renner was Aren van ’t Hof, al noemden we hem toen nog Arend. Hij was een van mijn idolen. Hij was een goede renner, maar ik denk eerder dat mijn affectie te maken had met het feit dat hij in Sassenheim woonde. Mijn moeder had daar een neef wonen en daar zijn we eens met het hele gezin op bezoek geweest. Ik werd prompt verliefd op een van de dochters. Ze heette Mary en ik droomde van haar. Ik heb haar daarna nooit meer gezien, maar hield er wel een zwak plekje voor haar woonplaats aan over. Dus Aren van ’t Hof kon bij mij niet stuk, hoewel ik ook veel respect had voor zijn resultaten als een van de beste amaterurrenners van Nederland. 
Aren ziet er op deze foto niet uit. Met die wollen broek, het truitje in de broek gepropt in plaats van er overheen en dat maffe petje. Maar die fiets heb ik lang zitten bewonderen. De merknaam Rih Sport op de schuine buis, dat mooie smalle stuurtje met de namen van Maes, Kint en Van Steenbergen en dat lederen Brooks zadel met die grote koperen nagels. Van zo’n racefiets droomde ik nog vaker dan van Mary. Maar hoe het ook zij het is een mooie foto en voor mij puur jeugdsentiment. 
Vrijwel alle wegrenners deden in die tijd in de wintermaanden wel eens mee aan een cyclo cross en Aren was een van de besten. Gelukkig was hij een nog veel betere wegrenner. Helaas heeft hij door toedoen van de heer Pellenaars nooit de kans gekregen zijn klasse ook bij de beroepsrenners te bewijzen. 
Als ik me in een van de details vergis, mag u me daar natuurlijk op aanspreken. Vergeef me echter bij voorbaat als het niet helemaal klopt, want een en ander vond meer dan zestig jaar geleden plaats. Dan mag je een steekje laten vallen, lijkt me. (Foto: archief Theo van Tol)
Door Fred van Slogteren, 29 december 2015 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web