Koos Tacx onderscheiden

De gisteren op deze plaats gepubliceerde blog over de Amstel Bier ploeg leverde een reactie op van Marco Verbaant, die schreef dat de Jan van Erp ploeg minstens zo veel heeft bijgedragen aan het succes van het Nederlandse profpeloton als de formatie van Herman Krott. Ik ga daar niet over redetwisten, maar geef graag toe dat de ploeg van de Brabantse tegeltycoon destijds ook heel wat toprenners heeft voortgebracht. Jan Raas, Henk Lubberding, Bert Oosterbosch en tal van andere toprenners zijn namen om nooit te vergeten en het verhaal hoe ze in 1973 Jan Raas hebben gecontracteerd is te ... 
... mooi om hier niet even te memoreren. 
Raas reed als amateur bij de vrijwel geheel uit Zeeuwen bestaande formatie van Trico Noble met Henny Schouten als ploegleider. De Zeeuwse boerenzoon werd in 1973 plotseling geconfronteerd met grote veranderingen in zijn leven. Niet alleen stopte zijn sponsor, maar hij moest met zijn moeder ook verhuizen nadat zijn vader was overleden en de boerderij was verkocht. Toen Jan Gisbers, ploegleider van de Jan van Erp ploeg hoorde dat Trico Noble stopte, dacht hij direct aan Raas. Samen met Jan van Erp reden ze direct naar ’s Heerenhoek om daar met Raas en diens zwager Cees te onderhandelen over een contract.
Gisbers: “Het was een klein huisje en de huiskamer was gelijk vol toen we daar met z'n vijven zaten. Jan en Cees aan de ene kant van de tafel en Van Erp en ik aan de andere. Nadat de moeder van Jan, een pronte verschijning in Zeeuwse klederdracht, koffie had gebracht, ging ze in een hoek van de kamer bij de haard zitten breien. Het gesprek liep niet lekker. Dat Jan bij ons zou komen, was sportief geen punt. Hij kon zich helemaal vinden in de opzet van onze ploeg en de kansen die hij daarin zou krijgen. Maar het ging hem om geld. Hij wilde zijn onkosten vergoed hebben en daar bleven hij en Cees steeds op terugkomen, hoewel wij direct al hadden uitgelegd dat we niets betaalden, behalve premies. Als hij goed presteerde, kon hij heel leuk verdienen. Meer dan menige prof in die tijd. Maar Jan bleef zeuren en Van Erp en ik keken elkaar eens aan. We hadden het op een gegeven moment wel gehad en vertelden nog één keer hoe we het wilden hebben en dat we voor Jan geen uitzondering konden maken. Take it or leave it. Toen hij het desondanks nog een keer probeerde, klonk uit de hoek van de kamer plots de stem moeder Raas: Jan, ik zou maar tekenen bij meneer Van Erp. Zonder een moment te aarzelen pakte Jan het contract en zette glimlachend zijn handtekening.” ‘Moeders wil is wet’, was in die tijd niet alleen een populair radioprogramma, maar ook een gulden leefregel in menig Nederlands gezin.
De Jan van Erp ploeg bestaat al lang niet meer en de naamgever is al heel wat jaren geleden overleden. Zijn naam leeft echter voort. Niet alleen in het bedrijf, maar ook in de Jan van Erp Bokaal, een oeuvreprijs die jaarlijks wordt toegekend aan iemand die zich heel verdienstelijk heeft gemaakt voor de Nederlandse wielersport. Eerder deze maand viel die eer te beurt aan Koos Tacx, vanwege zijn bijzondere staat voor de Nederlandse wielersport. 
“Koos heeft zich altijd ingezet in het belang van de wielersport. Hij is nooit iemand geweest die echt op de voorgrond trad, maar meer vanuit de achtergrond zijn waarde had. Een bijzonder sociaal persoon”, aldus Leo van Vliet, voorzitter van de Vrienden van Jan van Erp toen hij de tachtigjarige laureaat de veertiende verzilverde bierpul overhandigde. Bij de woorden van Leo kan ik me alleen maar aansluiten.
Op de foto vlnr.: Henk Lubberding, Jan Janssen, Koos Tacx, Leo van Vliet en Johan van Erp. 
Door Fred van Slogteren, 25 december 2015 12:00

Koos Tacx

Plezierig te vernemen dat Koos Tacx eens in het Zonnetje wordt gezet, en dat nog wel op 1e Kerstdag! Ik ken Koos reeds sedert hij in de eindjaren van 1950, zich bij Henk Ammerlaan aan de Nieuwe Haven meldde, aan de overzijde was zijn werkplaats gevestigd in de Hekkelaan bij "Ome Henk "of hij een 2e handsracefiets te koop had, nu dat was geen enkel probleem, Ome Henk, of in het Haagse rennersjargon "DE PIJP" verkocht meer 2e handsfietsen dan nieuwe, en naam altijd genoegen met een klein winstpercentage. Dat het bijzonder klikte tussen de voorzitter van de Spartaan en Koos, bleek dat Koos het fietsenvak leerde bij Ome Henk. Enige tijd later begon Koos in een garage een eigen Rijwielherstelplaats in de buurt van de woning van zijn ouders ergens in Wassenaar. Dat Koos in tegenstelling van zijn rennerscapaciteiten een slim mens was, bleek dat hij in het gat gesprongen was van het vervaardigen van hometrainers, moderne versie, die lichte met plasticrollen, welke ooit waren ontwikkeld door de vader van Edward Kroon, Bob Kroon bekend uit de motor- en speedwaysport, in samenwerking met Jan de Ron de e.e.a. financierde. Echter nadat hun werkplaats op de oude veiling te Loosduinen was gesloopt, hielden zij het voor gezien. Daar maakte Koos Tacx gebruik van door de fabricage van de hometrainers over te nemen en perfectioneren. De zaak werd groter en groter, en floreerde als nooit te voren, nadat zijn 2 zonen in het bedrijf kwamen werd in de loop der jaren, de zaak steeds groter tot wat het vandaag de dag geworden is, een wereldbedrijf", echter zonder de steun van zijn echtgenoot, ik dacht zij Sofie heet, was het nooit zover gekomen ook zij verrichtte bergen werk. Koos sponsoort sedert vele jaren na mijn weten 2 wielerverenigingen, Het Rijswijkse "De Spartaan "en het Zeeuwse "Theo Middelkamp" verder tijdens de vele wielerrondes komt de naam "TACX" steeds in beeld,n dat zou ook wel niet voor niets zijn geweest, Het geen nooit lukte in zijn wielercarriere, gelukte wel in zijn zakenleven, en dat was en is ook een compliment waard, zodat ik het erg prettig vind dat Fred, zoals ik in het begin van mijn Kerstverhaal reeds vermelde het terecht vind dat Koos ook eens persoonlijk In de Kerstzon" gezet wordt, Koos voor jouw en familie alsmede iedere andere lezer prettige Kerstdagen en straks een goed en gezond 2016! Dit alles weer voor even uit het Haagje Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 25 december 2015 13:35:16

Fijn...

... dat het berichtje wat ik plaatste naar aanleiding van de Amstel ploeg een zeker zo mooi en waardig vervolg heeft gekregen inzake de paarse tegelbrigade. Sportief, Fred... :-)

Geplaatst door marcoV, 25 december 2015 23:27:09

Over Tacx gesproken

Koos Tacx zie ik in gedachten nog altijd voluit sprinten met zijn clubgenoot annex mijn schoolmakker Harrie Scholten. Wss in de jaren zestig op een van de (afgesloten) rijbanen van de destijds nog zo rustige Autobahn langs het Zuiderpark, lokaal bekend als de Moerweg. Aan gene zijde van de gracht woonden Wim Neuteboom, vaste linksbuiten van het ADO-elftal dat in 1942 en 1943 kampioen van Nederland wss, en de later zo bekend voetbaltrainer Aad de Mos die het bij ADO nooit verder dan het tweede bracht.

Helemaal zeker weet ik het niet meer, maar volgens mij ging het om een van de series in het clubkampioenschap 300 meter sprint van de Haagse wielervereniging De Spartaan. Scholten behoorde nog niet tot de nationale top, maar had toen al een kwaaie aan Koos.

Niet veel later was ik met mijn vriend Bart Faaij in de kersverse racefietsenzaak van Tacx op de Oostdorperweg in Wassenaar, om er een derdehandsje voor mijn makker aan te schaffen. Dat Faaij op dat ding zegge en schrijve n rondje Zuiderpark coureur is geweest (pats, lekke band!) heb ik hier al eerder met veel leedvermaak aan de goegemeente onthuld. Nog niet dat ik er zelf ook ooit in trainingspak met Violendammer broek n ronde (tijdrit staande start) op de wielerbaan van Zundert mee mocht rijden. Werd tweede achter Faaij oftewel een na laatste vr Paul Bleeker, een van de andere jeugdleiders van ons voetbalcluppie dat in Zundert een week op kamp was.

Hannes

Geplaatst door Han de Gruiter, 26 december 2015 13:20:20

Bart Faaij..

Vraagje aan de grote grijze Gruit. Bart Faaij, die ook konijnen fokte...? ;-)

Geplaatst door marcoV, 26 december 2015 14:04:40

Konijnen?

Nee Marco, daar was hij te lelijk voor. Althans naar de gangbare menselijke maatstaven gemeten. Nadat hij de eigen tanden had laten trekken en iets van plastic droeg, is hij wel iets anders gaan fokken. Maar vervallen wij nu niet in herhaling?

Het kleine grijze muisje

Geplaatst door Han de Gruiter, 27 december 2015 17:24:12

dank

HAd ik dat al eens gevraagd, Han? Zou kunnen. Alles wordt minder, dat is ook al op mijn leeftijd zo. ;-)

Geplaatst door marcoV, 27 december 2015 20:39:50

Konijnenfokker Faaij

Het goede antwoord is ja, beste Marco, maar aangezien het optakelen van oude runderen zo langzamerhand is uitgegroeid tot mijn specialisme, ben ik wel de laatste om medeburgers ook maar iets te mogen verwijten. Dat doe ik dus zeker niet. Teek it iezie boy en probeer de sprong naar 2016 zonder al te veel averij te overleven.

Ons grijze muisje.

Geplaatst door Han de Gruiter, 28 december 2015 17:11:25

koox tacx

Het is nu 3 jaar later......
Ik kwam op een facebooksite van de welbekende Jan Zomer een heel oude foto tegen van Koos Tacx als winnaar in een ronde vol matrozen (waar dan ????) als toeschouwers.
Hij reed in mijn nostalgische (en zeker ook van Theo ten Dam) clubshirt van HWV De Spartaan.
Groet aan alle fameuze ex-Spartaanleden en posthuum aan 'onze' Henk Ammerlaan!
Geplaatst door Rob ten Hagen, 17 april 2019 19:29:06

Koos tacx

Groeten terug Rob!
Geplaatst door Herman Homma, 21 april 2019 19:20:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web