Herinneringen bij een foto …

Ik werd vanmorgen wakker toen op de radio het journaal van zeven uur begon. De eerste items drongen nog nauwelijks tot mijn nog slapende geest door, tot ik de stem van Tom Dumoulin hoorde en gelijk klaar wakker was. Hij is gisteravond verkozen tot Wielrenner van het Jaar en met de Gerrit Schulte Trofee in handen zei hij dat er na het winnen van die trofee vorig jaar er nogal wat ophef was ontstaan. Dat had hem de glans van de uitverkiezing ontnomen en daarom was hij blij dat het dit keer onomstreden was. 
Het is een merkwaardig jaar geweest voor deze Maastrichtenaar. Na een formidabel gereden Ronde van Zwitserland waarin hij als ... 
... derde in de eindstand op het erepodium stond, volgde een dramatisch Touroptreden. In de rit naar Hoei droomde hij al van de gele trui, maar na die vreselijke valpartij kon hij gedesillusioneerd huiswaarts. Een week later belde ik hem voor het interview in het kader van het derde deel van mijn boek. Voor zover ik daar al niet van overtuigd was, was het dit gesprek dat mij blijvend voor hem innam. Hij zei namelijk dat hij zich in staat achtte om op termijn in een van de drie grote ronden om de hoofdprijs mee te doen. Hij voelde er niets voor om jaren mee te doen voor een zesde of zevende plaats. Als dat zijn plafond was, ging hij iets anders doen in het leven. 
Ik hield het toen voor jeugdige overmoed, maar een maand later maakte hij zijn ambitie al bijna waar in de Ronde van Spanje. Heel het land was vol lof voor Thomas van der Molen, de lookalike van een jonge Eddy Merckx. 
Gisteravond werd hij dus voor de tweede maal uitgeroepen tot Wielrenner van het Jaar en dat zal vast niet de laatste keer zijn. Mark my words. (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 1 december 2015 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web